OXIA

Μαλάκα

2012-02-11T10:54:00.002+02:00

Κάτσε σαν τον μαλάκα, κι εσύ κι εγώ, και περίμενε τα καθίκια να ψηφίσουν ενώ εσύ θα παγώνεις μέσα στο σπίτι και θα μετράς το ρύζι για την εβδομάδα που έρχεται. Περίμενε σαν τον μαλάκα, κι εσύ κι εγώ, να λυθούν όλα με "δημοκρατικές" διαδικασίες. Περίμενε τους σωτήρες σου, Κουβέλη, Τσίπρα, Παπαρήγα, Ανταρσύα, Οικολόγους, ΜΛ ΚΚΕ, ΚΚΕ ΜΛ και τα αρχίδια μου κουνιούνται, να δώσουν άλλη πνοή στο πολιτικό σύστημα. Και μόνο που θέλουν την ψήφο σου και όχι την γροθιά σου έπρεπε ήδη να καταλάβεις ότι όλα στημένα είναι. Κάτσε μαλάκα και περίμενε τους δήθεν αναρχικούς να πάρουν πετρούλες και να κάνουν ΝΤΟΥ από το πουθενά για να σε εκπροσωπήσουν. Κάτσε στην ουρά να κάνεις διακανονισμό τις τελευταίες σου οικονομίες στον δημοσιουπαλληλάκο που από εδώ και στο εξής θα σε πηδάει ανελέητα και με το νόμο. Κάτσε μαλάκα, σου΄ρχεται το χειρότερο σενάριο που λόγω του χεσμένου σώβρακού σου δεν έχεις υπολογίσει. Κάτσε και κοίτα τους. Κάτσε σου λέω τώρα γιατί σε λίγο δεν θα κάθεσαι αλλά  θα είσαι στα γόνατα και θα προσκυνάς κι άλλο. Μαλάκα Έλληνα, γραικύλε , ξεφτιλισμένε, ραγιά, χέστη, λαμόγιο, ευρωλάγνε, παπάρα, προδότη, άχρηστε. Άει σιχτίρ, μάς βαρέθηκα.

Όταν μιλούσαν οι Άντρες

2012-02-10T09:59:00.000+02:00

Ακούς;

2012-02-08T10:23:00.000+02:00

Αυτοί που δεν έχουν μιλήσει μέχρι σήμερα θα είναι αυτοί που θα αλλάξουν τα πράγματα. Όσοι έμειναν στην βουβαμάρα για χρόνια ολόκληρα, όσοι επέλεξαν το άσπρο-μαύρο γιατί κατανόησαν από πολύ νωρίς  ότι τα χρώματα παραπλανούν τα μάτια. Όταν θα ακούσουμε την φωνή των μέχρι σήμερα βουβών θα είναι ώρα που τα πράγματα θα πάρουν την πορεία που πρέπει. Η χρόνια σιωπή τους θα γίνει μέσα σε μία στιγμή  το ουρλιαχτό που θα ξυπνήσει την ψυχή μας. Την ψυχή μας που έχει κουφαθεί τόσα χρόνια από θορύβους πολύχρωμους που βγαίνουν από τα στόματα λαλίστατων υπανθρώπων. Αυτών  που τους αρμόζει να ξεστομίζουν μόνο τον επιθανάτιο βρόγχο τους μέσα στα βουβά μέχρι σήμερα χέρια μας.

Τα Κύθηρα πουλήθηκαν

2012-01-25T20:49:00.001+02:00

Εκνευρίστηκα με τον χαμό σου. Διότι σήμερα κι ενώ είχε το κορμί σου έρθει σε πλήρη ακινησία, αυτό που ένοιαζε τον όχλο ήταν η τιμή της βενζίνης και το PSI. Τα πήρα που δεν σε πάτησε ένα τρένο που διασχίζει τα Βαλκάνια, δεν έπεσε πάνω σου ένα κινηματογραφικό σκηνικό, που δεν πέθανες από πνευμονία εξαιτίας των γυρισμάτων σου που έκανες πάντα σε υγρές μέρες, αλλά σε έφαγε ένας κοινός μπάτσος. Μου την έδωσε που αγάπησες τόσο αυτή την χώρα της οποίας η πλειοψηφία σε είχε χεσμένο κανονικότατα. Γενικώς σήμερα τα πήρα άγρια που αντί η χώρα να είναι σε πένθος που έχασε έναν αναντικατάστατο ασχολείται με τη μιζέρια των αναλώσιμων. Μου την έδωσες κι εσύ που με έκανες να αγαπήσω μια Ελλάδα που ποτέ δεν την έβαλες στο φως αλλά σε μουντό τοπίο πάντα. Μου την δίνει που δεν κατάλαβε αυτός ο κωλολαός τι έχασε χθες το βράδυ. Μου την δίνει,γιατί ήσουν ένας από αυτούς που ήταν πολύ Μεγάλοι για μια τόσο μικρή χώρα.

Και επί γης...ξεκαθάρισμα

2012-01-21T18:38:00.000+02:00

Όλα θα πάνε καλά γιατί θα έρθει η μέρα που τα κεφάλια των Νενέκων θα γίνουν ακροκέραμα στο Παλάτι της "Δημοκρατίας". Όλα θα πάνε καλά και θα το καταλάβεις όταν θα βγαίνεις στο δρόμο με το μέτωπο ψηλά και οι πολλοί  θα κρύβονται σαν τα ποντίκια μην φάνε την μπάτσα που τους χρώσταγες χρόνια. Θα παρακαλάνε τα ξέκωλα του συστήματος  να μην τους ξυρίσεις το κεφάλι αλλά θα τα λυπάσαι και απλά θα τους το κόβεις. Θα έρθει η ώρα που θα σε φοβηθούν για ένα και μόνο λόγο: Σε τρόμαξαν πολύ και αδίκως. Θα παίζουμε βόλους με τα μάτια τους στο χωράφι που ήρθαν να το καταπατήσουν. Γι αυτό άστους να κάνουν τα χειρότερα γιατί θα έρθει η μέρα που όλα θα πάνε καλά φτιάχνοντας τα θεμέλια των γκρεμισμένων μας σπιτιών με τα κάτασπρα κόκαλά τους. 

Δυστυχώς, εσύ πέθανες νωρίς

2012-01-17T10:44:00.000+02:00

Ποιητά, σου μιλώ με απόσταση 2 μέτρων γης. Δεν ξέρω αν ήσουν πάνω από το χώμα τι θα έκανες ή τι θα έλεγες αν σου έκαναν την ίδια ερώτηση. Το σίγουρο είναι ότι υπερεκτίμησες τα γονίδια αυτού του λαού που με τόσο πάθος ύμνησες. Υπερεκτίμησες ότι αυτός ο λαός θα είχε τα κότσια να υποστηρίξει όλα αυτά για τα οποία εσύ μπήκες στην Αθανασία κάνοντάς τα λέξεις που ταξίδεψαν μέχρι το Σύμπαν. Ποιητά, όλα εδώ ξεκίνησαν και όλα εδώ τελειώνουν. Όχι γιατί αυτός ο τόπος έκανε κάτι λάθος αλλά λάθος άνθρωποι των κατοίκησαν. Ποιητά, μην στριφογυρνάς μέσα στον τάφο σου γιατί θα σε ακούσουν οι πωλητές, και οι αγοραστές ίσως να θέλουν και αυτό το κομμάτι γης που θάφτηκες. Ίσως πιστέψουν ότι η ελληνικότητα βρίσκεται ακριβώς εκεί που "κοιμάσαι" και με γεωτρύπανα να θέλουν να την εξορύξουν, να την αναλύσουν και να την κλείσουν σε θησαυροφυλάκια υψίστης ασφαλείας για να είναι σίγουροι ότι η Ελληνικότητα δεν θα απειλήσει ποτέ πια το υλιστικό όνειρο. Ότι ο ποιητής είναι νεκρός όχι την στιγμή που πεθαίνει αλλά την στιγμή που οι αξίες για τις οποίες υμνήθηκε έγιναν τα καρφιά της κάσας του. 

Του Αγίου Johnny

2012-01-07T12:00:00.002+02:00

Αν σε έλεγαν Johnny και όχι Γιάννη δεν θα είχες τα χέρια στις τσέπες άπραγα αλλά θα κουβαλούσες ένα εξάσφαιρο και ένα μαχαίρι στο μποτάκι σου για την τυχόν άτυχη στιγμή. Αν δεν είχες γεννηθεί εδώ αλλά πέρα από τον Ατλαντικό δεν θα φτιαχνόσουν με τα λαϊκά μας αλλά με τα blues στα υπόγεια την Νέας Ορλεάνης. Δεν θα ήσουν καλός αλλά πολύ κακός. Τόσο κακός που θα καταλάβαιναν όλοι ότι η καλοσύνη είναι μία τρύπα στο κούτελο όταν ο απέναντι δεν την αξίζει. Αν σε έλεγαν Johnny αυτή την ώρα δεν θα ήσουν εδώ να με διαβάζεις αλλά θα διέσχιζες την route 66 με 100 μίλια την ώρα. Δεν θα σε θυμόταν για το μαντήλι σου που το λέρωσε η ξενιτειά αλλά για το μαντήλι σου που το κοκκίνισε η αλάνθαστη προσωπική σου δικαιοσύνη.

Καλό μας ταξίδι

2011-12-30T19:12:00.000+02:00

Σε αυτόν τον εφιάλτη που σε έσυραν με το ζόρι να ζεις φέρνοντας κύκλους μέσα σε ένα τρενάκι που δεν πρόκειται να φθάσει πουθενά να μην ξεχνάς να κοιτάς έξω από το παράθυρο με τα μάτια κλειστά. Όλα είναι φτιαγμένα από αυτούς για αυτούς, και όπως σε ένα φρικιαστικό παραμύθι  θα σου κόψουν τα χέρια να μην γράφεις, τα πόδια να μην περπατάς, την γλώσσα να μην μιλάς αλλά θα παραλείψουν να κόψουν το κεφάλι σου. Κι αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα. Στο ταξίδι που ήδη ξεκίνησε για όλους μας να μην ξεχνάς να ονειρεύεσαι ότι είσαι άνθρωπος.

Μόνη στο σπίτι

2011-12-26T18:45:00.002+02:00

Από την Τετάρτη εγκαταστάθηκα στην κουζίνα. Ξεκίνησε το παραμύθι με τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες. Μίσος τενεκές λάδι και 2 κιλά καρύδια για τα πρώτα, 2 κιλά βούτυρο (αγελάδος για να μην παχαίνει) και 3 κιλά αμύγδαλα για τα δεύτερα. Η Πέμπτη με βρήκε να παλεύω με έναν μπακλαβά 45 φύλλων, 3 κιλά αμυγδολακαρύδια, 1,5 κιλό βούτυρο (αγελάδος για να μην παχαίνει),σιρόπι με 2 κιλά ζάχαρη και τα ανάλογα μυρωδικά. Αλλά έμειναν κάτι βουτυροαμύγδαλα και είπα να χτυπήσω και ένα σαραγλάκι (το τυλιχτό ξέρετε). Την Παρασκευή είπα να κάνω λίγο πίσω για να μην το παραχέσω αλλά πάλι άρχισα να σκέφτομαι την κρίση και ξαναμπήκα στην κουζίνα. Ήταν η ώρα της σοκολάτας. 35 ποτηράκια με μους σοκολά φτιαγμένα με 2 κιλά κρέμα γάλακτος (αγελάδος για να μην παχαίνει) και είπα αφού έμεινε η κουβερτούρα να δοκιμάσω και ένα κέικ σοκολάτας. Ήρθε το Σάββατο. Ημέρα της πίτας! Άνοιξα 6 φύλλα για την πρασόπιτα με 1 κιλό φέτα τυρί (αγελάδος να μην παχαίνει) και 10 φύλλα  για την κοτόπιτα, η οποία "παίρνει" 4 κιλά κρεμμύδια και τον υπόλοιπο τενεκέ λάδι που έμεινε από τα μελομακάρονα. Βάλε μέσα και μία τσιγαρισμένη κότα 3 κιλών ξεψαχνισμένη και βέβαια το ανάλογο βούτυρο αγελάδος (ναι το γνωστό). Το απογευματάκι ζύμωσα ένα ταψί χριστόψωμο  με τα τζιρτζιλόνια από πάνω (αυτά που γίνεται πάντα ο χαμός διότι ο ένας τα τρώει όλα και οι υπόλοιποι μένουν με την ψίχα). Ήρθε η Κυριακή με την καθιερωμένη κότα γεμιστή η οποία στουμπώθηκε από συκωτάκια πουλιών, σύκα, κουκουνάρια τσιγαρισμένα όλα σε βούτυρο (γάλακτος για να μην χαλάει η γεύση), μία πατατοσαλάτα με 10 αυγά και μαγιονέζα και μία παντζαροσαλάτα με καρύδια και γιαούρτι (γάλακτος για να μην παχαίνει). Και αφού τα έφτιαξα όλα  τα άπλωσα στο τραπέζι αλλά εφόσον κανένας δεν πάτησε λόγω κρίσης και μελαγχολίας πέρασα ένα 24ωρο τρώγοντας. Δε με παχαίνει το φαί. Η απουσία σας με παχαίνει.

Ματωμένα Χριστούγεννα εύχομαι σε όλο σου το σόι

2011-12-21T15:38:00.003+02:00

"Το πάθος του καρδιολόγου DR Χρήστου Λιόλιου για το κυνήγι το γνωρίζουμε. Αυτό όμως που δεν ξέρουμε είναι οι επιτυχίες που έχει σ΄αυτό το.. σπορ. Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε αποδεικνύει πως όχι μόνο γνωρίζει καλά το κυνήγι αλλά επιλέγει και τα μεγαλύτερα θηράματα. Αυτό το αγριογούρουνο που βλέπετε το «πέτυχαν» (ο Dr Λιόλιος και οι παρέα του) πριν από 20 περίπου μέρες σε περιοχή του Νομού Γρεβενών και ξεπερνά σε βάρος τα 300 κιλά…

«Αυτή η φωτογραφία δεν είναι προϊόν μοντάζ. Είναι ένα από τα θηράματα που «πήραμε» τις τελευταίες μέρες και δεν είναι το μοναδικό..Πρώτα είμαι κυνηγός και μετά καρδιολόγος…» είπε χαριτολογώντας στο star-fm.gr ο Γρεβενιώτης επιστήμονας. "

Όσο σκέφτομαι ότι έζησε για να φθάσει 300 κιλά, περπάτησε όλη την Πίνδο για να βρει τροφή και να πιει νερό, διέφυγε με την αγωνία του θανάτου από την ώρα που γεννήθηκε από τουλάχιστον 1500 φυσίγγια δίποδων που νομίζουν ότι έχουν όργανο επειδή από κάπου πρέπει να κατουράνε,  για να τον  "πάρει" αυτό το αγάμητο που αξίζει όσο μία τρίχα από τα αρχίδια του αγριογούρουνου, κάνω όνειρα τρελά!

Από το χρήμα στη μονέδα

2011-12-20T14:37:00.000+02:00

Μάθημα αμερικάνικης ιστορίας που εξελίχθηκε σε  ευρωπαϊκή και που προήχθη σε ελληνική  με μία δόση ελπίδας ότι μόνο το ελληνοπρεπώς θα μπορούσε να μας σώσει αν είχαμε τα ανάλογα μεγέθη μέσα από τα φαρδιά παντελόνια μας. 

....και δεν έζησε κανένας τους

2011-11-30T10:53:00.000+02:00

"Εδώ χτίσαμε την χώρα μας με τις κόκκινες σκεπές και τις καμινάδες που οι πελαργοί χτίζουν τις φωλιές τους. Με ορθάνοιχτες πόρτες για τους αγαπημένους μας μουσαφίρηδες.

Θα ευχαριστούμε το χώμα που μας ταΐζει και το ήλιο που μας ζεσταίνει. Και τα λιβάδια που μας θυμίζουν το πράσινο χορτάρι της πατρίδας μας.

Με πόνο, θλίψη και χαρά θα λέμε στα παιδιά μας ιστορίες που θα αρχίζουν όπως τα παραμύθια:"Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια χώρα...."

Πιάσε ρυθμό

2011-11-26T11:12:00.002+02:00

Ώρα να μάθουμε να ζούμε στα δύσκολα. Να πατάμε λάσπη και να νιώθουμε την υγρασία να μπαίνει μέσα από την τρύπια μας σόλα. Αν και δεν ήταν επιλογή αλλά εντολή θα πρέπει να πορευτούμε με αυτό που μάς έλαχε. Ό,τι έμαθε ο καθένας μας κλεισμένος μέσα στο σπίτι του τόσα χρόνια, τώρα πρέπει να το εντάξει στην κοινότητα. Ο καθένας ό,τι έχει. Κι όποιος δεν έχει να προσαρμοστεί. Μόνο έτσι μπορούν οι λάσπες να μην σε ενοχλούν και η βρεγμένη κάλτσα  να μη σου παγώνει το πόδι. Γιατί θα έρθουν κι άλλοι που θα μάς χρειαστούν είτε μόνοι τους, είτε στοιβαγμένοι σε βαγόνια. Αυτή η τρελή μπάντα των μοναχικών πρέπει να συγχρονιστεί για τις νύχτες που έρχονται, γιατί από εδώ και στο εξής θα βραδιάζει πριν ακόμα ξημερώσει.

5

2011-11-20T19:51:00.001+02:00

Να ήμουν 5 χρονών. Να γνώριζα ότι εχθρός είναι αυτός που μου παίρνει την ψυχή μου. Να μην είχα τον φόβο του θανάτου και να μην με ένοιαζε να με ποδοπατούν αν ήταν να κρατήσω την ζωή μου στα χέρια μου. Να ήμουν μια σταλιά άνθρωπος για να μπορεί η καρδιά να νιώθει τόσο τεράστια μπροστά σε πάνοπλα στρατεύματα. Να ήμουν 5 για να μπορώ να θυμάμαι το  παιδικό μου τραύμα μέχρι τα γεράματά μου και μέχρι τότε να παλεύω για τον πόνο αυτόν. Να ήμουν 5 για να έχω τα κότσια να πολεμώ για αυτά που μου αφαιρούν. Να έχω τον χρόνο για τις κακές αναμνήσεις του μέλλοντός μου διότι στην ηλικία που είμαι ο χρόνος δεν φθάνει οι τωρινές αναμνήσεις μου να γίνουν εκδίκηση. 

Η Ελλάδα η Φωφώ

2011-11-07T20:12:00.002+02:00

9/8

2011-11-04T17:26:00.002+02:00

Γεννημένοι στην κοινωνία ΠΑΣΟΚ, μεγαλωμένοι  με μπέργκερ και φραπέ , ιππεύοντας το καλάμι του "ξέρεις ποιος είμαι εγώ,ρε", είναι λίγο δύσκολο να κάνουμε την οποιαδήποτε ανατροπή. Από την άλλη δεν μπορεί, μέσα στην όλη μετάλλαξή μας κάποιο κύτταρο προγόνου θα κρύβεται κόντρα στον αφράτο μας πισινό. Εκείνο το κύτταρο που ξυπνά την ώρα που μηδενίζουν όλα και λες σαν να είναι το πλέον φυσικό: "'Ώσπου να σκοτωθούμε". 

Όταν διαφεντεύει η παράνοια...

2011-11-03T14:32:00.000+02:00

Ο Γιωργάκης είναι δοσίλογος, προδότης, επικίνδυνος, τυχοδιώκτης και όλα τα σχετικά επίθετα. Μάλιστα, καμία αντίρηση! Πόσο τραχανάδες και ρουφιάνοι όμως είστε όλοι όσοι τα λέτε και πόσο ηλίθιοι και ζωντόβολα όσοι τα πιστεύετε; Το πρόβλημα αυτή τη στιγμή είναι ότι αποτυγχάνει το υπαρκτό ή ανύπαρκτο σχέδιο του Γιωργάκη; Ποιός αστός ή μικροαστός πολιτικός εκπρόσωπος της σαπίλας αυτού του τόπου θα θέλατε να τοποθετηθεί στη θέση του; Θα άλλαζε κάτι;

Μεγάλο ατόπημα λέει η πολιτική ελίτ, τρομάρα της, της χώρας η πρόταση για δημοψήφισμα. Και κυρίως το ερώτημα που τίθεται: Ευρώ ή δραχμή! Κίνηση καταστροφική και παντελώς παράλογη! Αν σκεφτεί ο μπαρμπα-Μήτσος και η κυρά-Χαρίκλεια δηλαδή αυτή τη στιγμή τί θέλουν, ευρώ ή δραχμή, πιστεύει κανείς ότι θα τους απασχολήσει περισσότερο από 30 δεύτερα; Έχει καμιά σημασία για εκείνον που πεινάει, αν η τσέπη του θα είναι άδεια από ευρώ ή δραχμές; Μήπως, έχει καμιά σημασία ακόμη και για εκείνον που πλούτιζε παλιότερα με δραχμές κι έπειτα με ευρώ, αν θα συνεχίζει να πλουτίζει ξανά με δραχμές;

Έδωσε το σύρμα, λοιπόν, ο Γιωργάκης του επιβαλόμενου πανικού και ξεκίνησαν όλα τα παπαγαλοκάναλα και οι σταθμοί την τρομοκρατία για την επόμενη μέρα του λαού και της χώρας, για το σκοτάδι που έρχεται και για την απώλεια του φωτός του αληθινού, που στην προκειμένη περίπτωση ονομάζεται δανειακή σύμβαση.

Και γω επειδή είμαι βαλτός, βάζω εδώ και τώρα στοίχημα, ότι σε αυτό το διαμορφωμένο κλίμα χάους που δημιουργείται, σε ελάχιστο πραγματικό ή πολιτικό χρόνο και η σύμβαση θα έχει επικυρωθεί και οι τράπεζες θα έχουν ξαναδιασωθεί, αφού αυτός είναι πάλι ο στόχος, και το ευρώ θα βασιλεύει. Ταυτόχρονα, ο μπαρμπα-Μήτσος και η κυρα-Χαρίκλεια θα εξακολουθήσουν να πεθαίνουν της πείνας και συννάμα να είναι χεσμένοι όσο ποτέ από το ενδεχόμενο να τους διώξουν οι Ευρωπαίοι εταίροι από τη σωτήρια Ευρωζώνη.

Και τι να γίνει διαφορετικό, ρωτάνε οι δημοσιογραφάρες, αφού δεν υπάρχει μέλλον μακρυά από την Ε.Ε. για τη χώρα; Ας προτείνω εγώ λοιπόν τι να γίνει!

Πρώτον, κλείνουν τα σύνορα!
Δεύτερον, αποχωρεί η χώρα από τη συνθήκη Σένγκεν και δίνει χαρτιά να ταξιδέψουν όπου γουστάρουν όλοι οι μετανάστες!
Τρίτον, απαγορεύονται δια νόμου όλες οι εισαγωγές όλων των προϊόντων!
Τέταρτον, επαναλειτουργεί η αγροτική οικονομία της χώρας, μακρυά από οποιαδήποτε ΚΑΠ, με στόχο την αυτάρκειά της σε όλα τα αναγκαία τρόφιμα!
Πέμπτον, δεν πληρώνουμε κανέναν, διότι δε χρωστάμε σε κανέναν!
Εκτον, επαναλειτουργούν εργοστάσια, νταμάρια, λατομεία, ορυχεία, λιμάνια κ.λπ. που έκλεισαν ετσιθελικά για λόγους και καλά κόστους, ενώ στην πραγματικότητα η υποτέλεια στα αφεντικά μας ήταν η πραγματική αιτία!
Έβδομον, δημιουγείται πραγματική βαρειά βιομηχανιά, είτε αυτή ονομάζεται ναυτιλία, είτε γεωργία, αλλά που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι ο τουρισμός!
Όγδοον, η χώρα γίνεται παραγωγική, γιατί αυτός είναι ο προορισμός της και αυτή η δυνατότητά της και όχι χώρα υπηρεσία!
Ένατον, εφαρμόζεται εθνικό σχέδιο για την κάλυψη των αναγκών του λαού και της χώρας και όχι των ντόπιων και ξένων καρχαριών, που πρέπει να περιλαμβάνει εθνικοποιημένη-κοινωνικοποιημένη εκμετάλλευση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών!
Δέκατον, η εξασφάλιση όλων των παραπάνω επιτυγχάνεται από τον ίδιο το λαό, ο οποίος αναλαμβάνει να προστατεύσει το μέλλον του ακόμη και με την ίδια του τη ζωή!

Αυτός ο δεκάλογος για μένα ονομάζεται Σοσιαλισμός και για να εφαρμοστεί πρέπει, δυστυχώς, να χυθεί αίμα. Και λέω δυστυχώς, γιατί κανένας επαναστάτης ή ανθρωπιστής ή όπως θέλετε να τον βαφτίσουμε δεν επιθυμεί να χάνονται ζωές! Σκεφτείτε όμως λίγο, αν βρισκόταν ένας τύπος που όλο αυτό το σχέδιο το ονόμαζε Βαγγέλη, προκειμένου να μην υπάρχουν αγκυλώσεις, πόσο άσχημο ακούγεται;

Βέβαια, οι παπαγάλοι αμέσως θα πουν, πω πω τι μας περιμένει, θα μας απομονώσουν, αυτά είναι ανεφάρμοστα κ.λπ.

Τι φοβάσαι μπαρμπα-Μήτσο; Πόσο χειρότερα μπορεί να είναι τα πράγματα; Τουλάχιστον θα έχεις περισώσει ό, τι σώζεται από την αξιοπρέπειά σου και πραγματικά θα μπορείς να αυτοαποκαλείσαι Πατριώτης!

Χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά, τώρα είναι η στιγμή!

Τσάγια!!!

BlackJack

Τίποτε δεν θα αλλάξει

2011-11-01T09:25:00.000+02:00

Οι μισοί θέλουν εκλογές, οι άλλοι μισοί θέλουν δημοψήφισμα αλλά και οι δύο πλευρές θέλουν παραβάν. Διότι το παραβάν είναι ο φερετζές του δειλού. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί η Δημοκρατία έχει ανάγκη κάλυψης. Ίσως γιατί ο εχθρός μου δεν είναι αυτός που στέκεται επάνω σε έδρανα αλλά αυτός που στέκεται δίπλα μου στην ουρά του λεωφορείου. Είναι ο γνωστός που κάνει μεγάλες κουβέντες στην ομήγυρη αλλά όταν είναι μόνος πίσω από την κουρτίνα με εκτελεί συνειδητά. Μάλλον η αλήθεια είναι όπως ο ήλιος. Όλοι τον θέλουμε αλλά κρυβόμαστε κουλουριασμένοι στον ίσκιο για να μην μας κάψει.

Αυτό με πόνεσε

2011-10-28T21:44:00.000+03:00

Νέε, σε ευχαριστώ που μου έδειξες με μία απλή κίνηση πόσο ανάπηρη αξιοπρέπεια έχω.

Καλή πατρίδα!

2011-10-27T10:59:00.001+03:00

Και σε ρωτώ; Σε ποια άλλη χρονική στιγμή ο κατακτητής σου είπε πόσα χρόνια θα σου πατάει το κεφάλι σαν οχιά; Και σε ρωτώ πώς είναι δυνατόν η Αριστερά να βρίσκεται μέσα σε ένα Κοινοβούλιο που ανήκει από χθες στους φασίστες κατακτητές; Και σε ρωτώ τι νόημα έχει το σίγουρο μεροκάματο όταν η χώρα για την οποία λες ότι δουλεύεις ορίζεται από τον εκτελεστή του διπλανού σου; Και σε ρωτώ οι στρατιώτες αυτής της χώρας με μιας έγιναν οι υπερασπιστές των εχθρών; Και σε ρωτώ σε ποιες εκλογές θα πας να ψηφίσεις όταν ο εκλεγμένος σου υπάλληλος των εισβολέων θα είναι; Και σε ρωτώ, εσύ, ως υπάλληλος του κράτους θα συλλαμβάνεις Έλληνες για χρέη για να πάρεις το "μπράβο" του ξένου αφεντικού; Και σε ρωτώ αντέχει η ψυχή σου να περπατά σε ξεπουλημένο ελληνικό χώμα; Και σε ρωτώ σκέφθηκες ότι το κουφάρι σου θα ταφεί σε κατακτημένα χώματα; Και σε ρωτώ για ποιον δουλεύεις αφού το μεροκάματό σου θα γίνεται πια λάδι για τα γρανάζια της μηχανής που σε λιώνει; Και σε ρωτώ πώς αντέχεις να μην κλαις ΣΗΜΕΡΑ μικρέ, ηλίθιε, τραγικέ, άψυχε Ελληνάκο; Και σε ρωτώ, τι έδωσες εσύ για να θες να λέγεσαι Έλληνας;

2011-10-26T10:09:00.000+03:00

Καληνύχτα Ελλάδα

Οργή

2011-10-24T10:09:00.000+03:00

Όταν οι Μεγάλοι επέβαλλαν την Οικονομική Παγκοσμιοποίηση δεν υπολόγισαν  την Κοινωνική Παγκοσμιοποίηση των Μικρών. Οι λαοί δεν δένονται μεταξύ τους με κοινές σημαίες, με κοινά νομίσματα, με κοινές πορείες ανάπτυξης, με κοινούς τρόπους τρομοκράτησης, με κοινά τραπεζικά συστήματα. Οι Μικροί δένονται με την κοινή Οργή. 

ΚουΚωλοφόροι

2011-10-19T21:14:00.000+03:00

Αύριο θα ήταν μία άλλη μέρα για όλους, αλλά τα "καλά" παιδιά της "επανάστασης του κώλου" έβαλαν και πάλι το χεράκι τους. Αύριο θα ήταν αλλιώς, αν σήμερα ο λαός έχωνε το κοντάρι του πανό στην οπή του "αντιεξουσιαστή του κώλου". Τα "καλά" παιδιά που ποτέ δεν ήταν λαός αλλά ο παρακρατικός στρατός της εξουσίας, δηλαδή τα πραγματικά κωλόπαιδα. Αυτά ντε, που σε αποκαλούν "σύντροφο" σε ανοιχτές συζητήσεις δίνοντας μετά την λήξη των συγκεντρώσεων την λίστα των ονομάτων των συμμετεχόντων στην Ασφάλεια. Αυτά που για να κρύψουν τον άκρατο φασισμό τους αποκαλούν κουκουλοφόρους τα άλλα κωλόπαιδα της Χρυσής Αυγής. Άσχετα αν μετά το πάρτι στους δρόμους πίνουν παρέα μπύρες μετρώντας το μεροκάματο των 20 ευρώ που πήραν από τα αφεντικά τους.

Μόνος ΣΟΥ

2011-10-17T16:32:00.006+03:00

Επειδή η μόνη ΣΟΥ έννοια είναι το μεροκάματό ΣΟΥ, η προστασία της περιουσίας ΣΟΥ, ο αγώνας να βγει το κόμμα ΣΟΥ, να βρει δουλειά το παιδί ΣΟΥ, να σώσεις το σπίτι ΣΟΥ, να έχεις την ασφάλειά ΣΟΥ, να κατεβαίνεις σε πορείες με το συνδικάτο ΣΟΥ, να υποστηρίζεις όποιον έχει συμφέρον όμοιο με το δικό ΣΟΥ, τότε καλά να πάθει ο κώλος ΣΟΥ.

Το κραγιόν της επανάστασης

2011-10-10T10:55:00.000+03:00

Πού πας κυρά μου στην πορεία με τακούνι και φούστα; Ποιος είναι αυτός ο παπάρας συνδικαλιστής που σε βάζει να φορέσεις τα φανταχτερά σου και να κατέβεις σε πορεία; Πού νομίζεις ότι ζεις στην δεκαετία του '80 και του '90 που μετά την εορταστική πορεία με τα συνθήματα του κώλου πήγαινες για καφέ στο Κολωνάκι; Δεν καταλαβαίνει ο όχλος ότι δεν μπορεί να κουβαλά το παιδί του σε εμπόλεμη ζώνη; Δεν το έχει χωρέσει ακόμα το μυαλό του ότι όσο αυτός κουνάει τα χεράκια "επαναστατικά", το σύστημα βάζει τα κωλόπαιδα με τις κουκούλες να πετάξουν την πρώτη πέτρα για να έχουν δικαίωμα τα μπατσόνια να βαρέσουν τους μαζεμένους και άοπλους που σέρνονται από τους συνδικαλιστές των κομμάτων; Πάρε, κύριε μου, ένα σφυράκι, ένα παλουκάκι, ένα μπουκαλάκι, έναν πλάστη και άσε τα πανό και τις φωνές. Πάρε την ζωή στα χέρια σου γιατί όταν κατεβαίνεις στο Σύνταγμα μού θυμίζεις κάτι άλλο, το οποίο όσο περνάει ο καιρός όλο και πιο πολύ το υιοθετείς.

Στα σκατά...κοντοτσούτσουνοι

2011-10-03T10:40:00.004+03:00

 Μέσα στα σκατά που ζω ευτυχώς που έρχονται και ειδήσεις που ανοίγουν την καρδιά μου και σκάω χαμόγελο

1) "Σε οικογενειακή τραγωδία εξελίχθηκε η εξόρμηση μιας παρέας κυνηγών σε ορεινή περιοχή της Καλλιθέας στη Δράμα 
Στην ομάδα των κυνηγών που είχαν βγει για αγριογούρουνα συμμετείχαν και δύο αδέλφια.
Το μοιραίο συνέβη όταν ο ένας αδελφός πήγε  σε καρτέρι χωρίς να ειδοποιήσει τον άλλο, αφού δεν είχε μαζί του τον  απαραίτητο ασύρματο, αλλά ούτε το απαραίτητο αλεξίσφαιρο γιλέκο...
Όπως ήταν κρυμμένος στα πυκνά πουρνάρια και ενώ ο κυνηγετικός σκύλος  είχε εντοπίσει αγριογούρουνο,  ο άλλος αδελφός από απόσταση να  πυροβολήσει μέσα στους θάμνους βλέποντας κάτι να κινείται..
Μολις πλησίασε αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί και έσπευσε να ειδοποιήσει βοήθεια, ωστόσο ήταν ήδη αργά...
Το σημείο όπου συνέβη το συγκλονιστικό κυνηγετικό δυστύχημα είναι  ιδιαίτερα δύσβατο και χρειάστηκαν πολλές ώρες για να ανασυρθεί η σορός  του άτυχου άνδρα.
Το θύμα ήταν ελεύθερος, ενώ ο θύτης-αδελφός είναι παντρεμένος με παιδιά.
Ο από λάθος αδελφοκτόνος που συνελήφθη για ανθρωποκτονία από αμέλεια  βρίσκεται σε τραγική ψυχολογική κατάσταση ενώ όπως υποστηρίζουν οι  συγχωριανοί τα αδέλφια ήταν πολύ αγαπημένα..."

2) "Δύο κυνηγοί έπεσαν με το αυτοκίνητό τους σε χαράδρα 120 μέτρων  λίγο  μετά τις 11:00 το πρωί του Σαββάτου στην περιοχή Σκαμνέλι στα Γιάννενα. 

Ο ένας απ’ τους δυο κυνηγούς σκοτώθηκε και  τον ανέσυραν από το αυτοκίνητο και ο άλλος  τραυματισμένος μεταφέρθηκε  στο Νοσοκομείο στα Γιάννενα.

Από άγνωστες αιτίες  ο οδηγός έχασε τον έλεγχο του οχήματος, το οποίο  έσερνε τρέιλερ, και έπεσε στον γκρεμό σε χαράδρα βάθους 120 μέτρων.

Ο οδηγός ενός άλλου αυτοκινήτου ειδοποίησε τις αρχές και επί τόπου έφτασαν άντρες της 5ης ΕΜΑΚ Ιωαννίνων.

Απεγκλώβισαν τους δύο κυνηγούς ο ένας εκ των οποίων ήταν ήδη νεκρός  ενώ στήθηκε επιχείρηση προκειμένου να απεγκλωβιστούν από το όχημα και να  ανασυρθούν από την χαράδρα."

Μαλάκες ΚΥΝΗΓΟΙ ζω για να ΔΩ τον θάνατό ΣΑΣ:

Εμφύλιος...επιτέλους

2011-09-22T10:14:00.000+03:00

Δεν έχω τίποτε με τον Γιώργο. Ο Γιώργος κάνει αυτό για το οποίο ήταν γεννημένος να κάνει. Τόσο ηλίθια να πιστεύω σε πολιτικούς δεν είμαι. Αλλά βλέποντας αυτά τα χεράκια με τις πράσινες σημαιούλες να κουνιούνται με παλμό μού γυρίζει το μάτι ανάποδα. Διότι με αυτούς τα έχω. Ναι, έχω προσωπικό πόλεμο με τους ταξικούς μου εχθρούς που είναι πρασινοφρουροί, πασοκόσκυλα, κωλοβολεψιματίες, δημοσιογλυφτρόνια και απάτριδες. Η χώρα για αυτούς ήταν εκεί που χωρούσε ο κώλος τους. Τα μηνύματα του ύφους:" Μη διχαστεί ο λαός" και "Όλοι μαζί να πολεμήσουμε για να βγούμε από τα σκατά" δεν με συγκινούν καθόλου. Όχι τώρα τέτοια. Βάλατε την κωλοψήφο σας στην κωλοκάλπη τους; Σεργιανούσατε από γειτονιά σε γειτονιά να μαζέψετε ψηφαλάκια; Θα το πληρώσετε! Τι έγινε Πασόκε; Σε έγραψε στα άγραφα ο αρχηγός σου; Χέστηκα. Πεσμένο θα σε πατήσω κάτω. Ο Γιώργος θα φύγει, θα πάει στο καλό του αργά ή γρήγορα. Εσύ όμως κι εγώ θα μείνουμε πίσω. Και να δεις τι ωραία είναι όταν θα σου βάλω το πράσινο σημαιάκι με τον αγκυλωτό ήλιο στον κώλο σου. Και ναι! Αυτό δεν είναι απειλή. Είναι συμβόλαιο ζωής για μένα πια.

Tα Άθραυστα Αγόρια

2011-09-13T10:46:00.009+03:00

Αφιερωμένο σε αυτούς που νομίζουν ότι ο Συνδικαλισμός ξεκίνησε από το ΠΑΣΟΚ και τα δικαιώματα διεκδικούνται με δηλώσεις και διαδηλώσεις:

Τα «Breaker boys” ήταν τα αγόρια που δούλευαν στα ανθρακωρυχία της Αμερικής και της Αγγλίας . Στην έξαρση της εξόρυξης του ορυκτού αυτού πλούτου οι επιχειρηματίες βρήκαν πολλά και φθηνά εργατικά χέρια μέσα από τις εκατομμύρια φτωχές οικογένειες των βιομηχανικών αυτών χωρών. Στα μέσα του 1860 ξεκίνησε αυτή η απίστευτη εκμετάλλευση παιδιών τα οποία αντιμετωπίζονταν, παρά την ηλικία τους, ως ενήλικοι εργάτες.

Η δουλειά τους ήταν να σπάνε το κάρβουνο μετά την εξόρυξή του και να το στοιβάζουν ανάλογα με το μέγεθος για την μετέπειτα πώλησή του. Η ηλικία των αγοριών που ήταν κατάλληλα για αυτή την εργασία ήταν από 8 μέχρι 12 χρονών. Καθόταν επί 10 ώρες σε ξύλινους πάγκους και για 6 ημέρες την εβδομάδα διαχώριζαν, έπλεναν το ορυκτό και το στοίβαζαν. Όμως το κάρβουνο κατά την εξόρυξή του ήταν αναμειγμένο και με άλλα χημικά ορυκτά για τα οποία τα μικρά χέρια των παιδιών ήταν τα κατάλληλα όργανα για τον σωστό διαχωρισμό του κάρβουνου. Με ένα σφυρί και χωρίς βέβαια προστατευτικά γάντια χιλιάδες τόνοι κάρβουνου καθαρίζονταν από παιδιά τα οποία στις περισσότερες περιπτώσεις έχαναν τα δάκτυλά τους. Ακρωτηριασμός δακτύλων γίνονταν και κατά την μεταφορά του κάρβουνου από τους ιμάντες ταχείας φόρτωσης του εμπορεύματος. Και η φρίκη δεν σταματάει εκεί, αφού τα παιδιά ήταν αναγκασμένα μετά τον καθαρισμό να μεταφέρουν τον κάρβουνο ανάμεσα σε βαριά μηχανήματα με αποτέλεσμα πολλά από αυτά να πολτοποιούνται από τις ίδιες τις μηχανές. Τα πτώματα των παιδιών δεν γινόταν αντιληπτά παρά μόνο κατά το τέλος της βάρδιας όταν οι μηχανικοί ξεκινούσαν την συντήρηση των μηχανημάτων. Άγνωστος ο αριθμός των παιδιών που μέσα στην βιασύνη για περισσότερη παραγωγή καταπλακώνονταν από όγκους κάρβουνου ή πέθαιναν από ασφυξία. Όσα από τα αγόρια επέζησαν των εργατικών δυστυχημάτων έπαιρναν κληρονομιά για την υπόλοιπη ζωή τους άσθμα και καρκίνο των πνευμόνων αφού πέρα από την ανθυγιεινή εργασία έπρεπε να καθαρίζουν με τοξικό οξύ το κάρβουνο έτσι ώστε να έχει μεγαλύτερη ζήτηση από τους καταναλωτές.

Το 1890 οι νομοθέτες της Αμερικής άρχισαν να ενδιαφέρονται για την εκμετάλλευση της παιδικής εργασίας αλλά και πάλι το κεφάλαιο βρήκε την λύση αφού η φτώχεια θέριζε τις οικογένειες εργατών. Έτσι αν και ο νόμος ήταν κάθετα αντίθετος με την εργασίας παιδιών κάτω των 12 χρόνων, άλλαζαν τις ημερομηνίες στα πιστοποιητικά γεννήσεως και συνέχιζαν ανενόχλητοι την εκμετάλλευση φθηνών εργατικών χεριών. Εφόσον ποτέ δεν έγινε επίσημη καταγραφή των ”Breakers Boys” οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι μέχρι το 1880 20,000 αγόρια δούλευαν ως σκλάβοι ενώ το 1900 ο αριθμό ς έπεσε στις 18,000 παιδιά. Το 1907 όμως ο αριθμός φθάνει στα 24,000 αγόρια ακόμα κι αν η τεχνολογία είχε μπει στον χώρο των ορυχείων για τον διαχωρισμό και καθαρισμό του κάρβουνου. 

Το τέλος της κατακρεούργησης αυτών των ανώνυμων αγοριών έφθασε το 1924 όταν ο κοινωνιολόγος και φωτογράφος Lewis Hine βγάζει την κρυμμένη για χρόνια αλήθεια δημοσιεύοντας φωτογραφίες των παιδιών αυτών εν ώρα εργασίας. Η Εθνική Επιτροπή Παιδικής Εργασίας την ίδια χρονιά και μετά από την αλήθεια, που πια δεν μπορούσε να κρυφτεί παρά το μαύρο του κάρβουνου, βάζει νέα θεμέλια για την νομοθεσία κάνοντας το κράτος να επιβάλλει σκληρούς νόμους για την παιδική εργασία.

Όσα από εκείνα τα αγόρια άντεξαν από την απάνθρωπη εργασία παρέμειναν στην εργασία ως ανθρακωρύχοι αλλά δεν ξέχασαν την παιδική ηλικία που τους χάρισαν οι επιχειρηματίες με τις ευλογίες του Αμερικανικού κράτους και ήταν από τους πρωτεργάτες των μεγάλων απεργιών,των μεγάλων διεκδικήσεων των ανθρακωρύχων αλλά και από αυτούς που δημιούργησαν το πρώτα συνδικάτα. Ήταν γνωστοί για την παλικαριά τους όταν ερχόταν σε σύγκρουση με την αστυνομία κατά τις διεκδικήσεις τους και πολλοί από αυτούς έχασαν την ζωή τους σε συγκρούσεις με τα τότε σώματα ασφαλείας όταν τα συμφέροντα των βιομηχάνων και των πολιτικών έρχονταν σε σύγκρουση με τα δικά τους δικαιώματα. «Τα αγόρια που έσπαγαν» μεταμορφώθηκαν μέσα από τον χρόνο και τον άδικο θάνατο σε αυτούς που κατάφεραν τελικά να σπάσουν τον άνθρακα της απληστίας.

Από το Ραδιολόγιον

Σειρά μου

2011-08-31T10:17:00.002+03:00

Θα ανάψω τσιγάρο και θα πίνω φραπέ σαν νεοέλληνας όταν θα σας δω όλους να κλαίτε με μαύρο δάκρυ. Όλους εσάς που νομίζετε ότι τίποτε δεν θα πάθετε, ότι την βολέψατε όπως κάνατε δεκαετίες, όπως μάθατε και τα τέκνα σας να κάνουν. Ακριβώς όπως κοιτάζατε κι εσείς χρόνια τώρα( και τον κοιτάτε ακόμα) το μαλάκα που δούλευε, το μαλάκα που αγωνιούσε, που ίδρωνε, που μάχονταν για την σωτηρία ενός δέντρου και ενός ποταμού, που έπεφτε κι αντί να τον βοηθήσετε να σηκωθεί σκουντάγατε τον διπλανό σας και γελούσατε επιδεικτικά λέγοντας: « Κοίτα ένα μαλάκα!». Θα αράξω στην καρέκλα , θα έχω το ένα πόδι πάνω στο άλλο και θα σας δείχνω αυτό που θα γράφει στην σόλα του παπουτσιού μου: «Μαλάκες, σειρά μου!». Και δεν θα είναι ότι απλά την γαμήσατε αλλά δεν θα ξέρετε και να σηκώνεστε. Μπουσουλώντας θα το πάτε το παραμύθι και πραγματικά θα είναι πραγματική απόλαυση, λαμόγια των κομματικών στρατών, καλοαναθρεμμένοι χοντροί πισινοί, άψυχοι παρτάκηδες, όταν το βλέμμα σας θα δείχνει ότι ξέρετε πως με αυτή την στάση του κορμιού σας μπορεί ο οποιοσδήποτε να σας κάνει ό,τι θέλει.  

'Ενας χρόνος χωρίς....

2011-08-29T10:52:00.002+03:00

Κοντόψυχε!

2011-08-21T20:03:00.002+03:00

Πόσα χρόνια περίμενα να σου τα χώσω! Το καλό παιδί του τραγουδιού, ο αγαπημένος όλων, το γλυφτρόνι των εταιρειών. Οι μεγάλες ερμηνείες που σε έκαναν να λες : «δεν γίνεται να είμαι μόνο εγώ κουφός, ο άνθρωπος δεν τραγουδά, εκτελεί… στα τρία μέτρα».Ο κοντός άψυχος παραφωνατζής έγινε και αναλυτής εθνικών υποθέσεων! Ρε, μάνα Σμύρνη που καιγόσουν και σ’ έπιασες στο στόμα του! Ρε, εφτά νομά σ’ ένα δωμά, που τον κάνατε βιλούχο. Ρε, παραπονεμένα λόγια που γίνατε σάλια από το γλύψιμο του κοντού. Η μοναδική περίπτωση άφωνου που χρόνια προσπαθούσα να καταλάβω πώς έχει τραγουδήσει  όλο το μουσικό θησαυρό της χώρας από το 70 και μετά ( έξω οι επανεκτελέσεις τραγουδιών πριν το 70). 

Τώρα όμως φάνηκε καθαρά ο λόγος που πάντα έπαιζες μπάλα κι ας ήσουν κουτσός. Ήσουν πάντα κωλόπαιδο. Μεγάλο κωλόπαιδο. Όπου πόλεμος και πόνος τσουπ και η κοντή να πετιέται μέσα από τα λάχανα. Ξεκίνησες με Κύπρο, πήγες Κούβα, ανέβηκες Σερβία, αλλά Παλαιστίνη γαμώτο δεν πήγες. Γιατί; Α, το ξέχασα είχες συνεργασίες «υψηλού» επιπέδου με τη φιλαρμονική των Μακελάρηδων. Μετά κοιτούσα παλιά ασπρόμαυρα αφιερώματα για  θηρία της ελληνικής μουσικής και τσουπ πάλι η κοντή δίπλα να μπαίνει στο πλάνο ως μαϊντανός. Τι με τον Τσιτσάνη, τι με τον Καζαντζίδη, τι με τον Αγγελόπουλο. Εσύ παιδί μου είχες στόχους: Θα έκανες καριέρα και θα τραγούδαγες στους τάφους όλων, όπως και έγινε δηλαδή. Καταβάθος, βέβαια, έτσι που σε έβλεπα στις κηδείες να είσαι θλιμμένη παναγιά, το έβλεπα το χειλάκι σου να σκάει σκεπτόμενος: «Πάει κι αυτός! Έχω να συγκριθώ με λιγότερους εν ζωή».

Όσο για τα ψάρια του Αιγαίου κάτι παραπάνω θα ξέρεις ως σουπιά που είσαι. Να συμπληρώσω μόνο ότι και οι βίλες των νησιών του Αιγαίου ανήκουν σε όλους. Ειδικά αυτές  στην Αντίπαρο , στην Σύρο και εκείνη η τελευταία, η χρώματος σομόν. Έτσι λέω να πάρω την βάρκα, ρε κοντέ, να σου κάνω ένα ντου εκεί που λιάζεις στην 40μετρη πισίνα σου το  ατέλειωτο κορμί σου (1,50 μέτρο με τα χέρια ανάταση) και να σου σκάσω μια μπάτσα, μα τι μπάτσα! Να θυμηθείς εκείνη που έφαγες από τον Άκη. Αλλά από την άλλη δεν φταις εσύ. Φταίνε όλοι οι «Μεγάλοι» που είναι εν ζωή και που σου έχουν δώσει άσματα. Φταίνε γιατί μετά από αυτά που είπες, ρε κοντογάιδουρο, θα έπρεπε τουλάχιστον να σου είχαν απαγορεύσει να ξαναπείς τραγούδια τους. Αλλά αν αυτοί θεωρούν ότι ήσουν τόσο άξιος ως καλλιτέχνης και άνθρωπος για να «εκτελέσεις» τα δημιουργήματά τους τώρα αναθεωρώ -τουλάχιστον και για τους εν ζωή «Μεγάλους» - πόσο κοντή ψυχή έχουν. Ακριβώς σαν την δική σου.  

Υ.Γ: Ο,τι κι αν πεις,  ό,τι κι αν είπες, όταν θα σε τρώνε τα ψάρια του Αιγαίου, εσύ απλά δεν θα Υπάρχεις. 

Πατήστε ΕΔΩ (XAXAXAXAXAXAXAXA)

Εθνική απονεύρωση

2011-08-20T10:46:00.004+03:00

Τα απονευρώσαμε όλα τα δόντια μας και τώρα θεωρούμε ότι μπορούμε να κόψουμε λαρύγγια δαγκώνοντας με τα λεία μας ούλα.

Φτιάξε βαλίτσες

2011-08-14T10:57:00.000+03:00

Ας θυμηθούμε. Τώρα που τα δύσκολα έγιναν δεδομένα και τα δεδομένα υποτιμημένα νομίσματα. Ας γεμίσουμε τις βαλίτσες του μυαλού μας με τα απλά. Μία μπουγάδα της μάνας απλωμένη στην αυλή, την μυρωδιά της ιδρωμένης φανέλας του πατέρα όταν γύριζε από τη δουλειά, ένα πάγωμα στο βλέμμα του παππού όταν άκουγε κάτι που θύμιζε πυροβολισμό, την αγκαλιά των αδελφών σου όταν γύριζες με ματωμένα γόνατα, την σιγουριά της γιαγιάς ότι η νίκη δεν ανήκει στους νικητές αλλά στους μαχητές.Οι πιο βαριές βαλίτσες είναι της μνήμης και τώρα που το νερό έφθασε μέχρι το λαιμό - θα δεις- θα γίνουν οι βάρκες που θα μας πάνε απέναντι.

Απορίες κάτω από φεγγαρόφωτο

2011-08-12T20:50:00.000+03:00

Αν τραβήξω αυτή την μεγάλη τάπα από τον ουρανό λες να πλημμυρίσει η γη αστέρια ή θα μας  αδειάσει όλους στο σιφόνι του σύμπαντος;

Tea time

2011-08-11T18:40:00.000+03:00

Έβραζε χρόνια το καζάνι. Άνοιξαν πολύ την ψαλίδα οι Λόρδοι και τα αγρίμια βγήκαν στους δρόμους. Χρόνια τους πυροβολούσαν: "Πάρε μια LCD να βλέπεις ζωντανά τον αγώνα με την Λίβερπουλ", "Δεν έχεις το νέο Nintento; Δεν είσαι in", "Κάντο όπως ο Μπέκαμ, φτωχόπαιδο ήταν κι αυτό". Πήρε λοιπόν ο Τζώνυ το όπλο του και πήγε να πάρει από μόνος τους τους πυροβολισμούς που οι Λόρδοι του πετούσαν στα μούτρα από την ώρα που γεννήθηκε. Και τι έχουν να χάσουν αυτά τα αγρίμια; Την ελευθερία τους; Την είχαν κυριολεκτικά χεσμένη, όπως έχουν και την ζωή τους. Και αν εχθρός δεν πάτησε ποτέ το πόδι του στο νησί Αγγλία δεν λέει τίποτε. Ο μεγαλύτερος εχθρός ήταν η ανεργία του πατέρα που στεκόταν στην ουρά για το επίδομα της δοξασμένης πατρίδας. Ε, αυτή την πατρίδα την έχουν χεσμένη κανονικά και δοξασμένα.

Ο τίτλος δικός σας

2011-08-06T11:05:00.000+03:00

Ίσως να μας συγχωρέσουν που είχαμε νερό να φορτώσουμε δάκρυα τα μάτια μας παρακολουθώντας τα να φεύγουν από την ζωή διψασμένα.   

Ανοχή

2011-08-05T14:45:00.000+03:00

Μην υποτιμάς τα ήσυχα και ήρεμα πλάσματα. Μη νομίζεις ότι πάντα θα είναι ο στόχος των δυνατών και λανθασμένα δεδομένων ισχυρών. Μην θεωρείς ότι επειδή στέκουν ακίνητα περιμένοντας το χτύπημα θα είναι ακίνητα εφ' όρου ζωής. Μην πιστεύεις ότι η πορεία των καταστάσεων δεν αλλάζει επειδή δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα. Μην αυταπατάσαι ότι μόνο οι ανυπεράσπιστοι ματώνουν. Γνώριζε ότι ακόμα και οι πιο υπομονετικές ψυχές κρύβουν έναν άνθρωπο μέσα τους.

Α μωρή!

2011-08-04T17:12:00.001+03:00

Τι συ μάνα μου; Αμερικανίδα; Σώπα μωρέ! Πω, πω μια Αμερικανίδα! Έχεις και Πτυχίο Οικονομικής Επιστήμης από το Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδος. Τι μου λες! Ανατρίχιασα. Και το επάγγελμά σου είναι Κοινωνική Επιχειρηματίας, όπως γράφεις στο βιογραφικό σου. Δηλαδή κάνεις μαλακίες με αντικείμενο την κοινωνία. Μάλιστα. Εγραψες και βιβλίο με τίτλο: «Ευημερία δίχως Όρια». Θα έπρεπε να το κάνεις "Βίτσια δίχως όρια" να πάνε σφαίρα οι πωλήσεις. Γράφεις και άρθρα με θέματα κυρίως των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας, της άτυπης οικονομίας και της δημιουργίας αγορών στον τομέα των δύσκολα ρευστοποιήσιμων ακίνητων περιουσιακών στοιχείων. Δεν ξύνεις κανένα πατσά να πιάσει τόπο γιατί όλο αρλούμπες γράφεις. Κοίτα Ελενίτσα, όσο και να βγάζεις το φρύδι το έχεις το καραγκούνικο στο αίμα σου γι'αυτό βρες έναν νταβραντισμένο Ελληναρά να σου ισιώσει τα πάκια να ηρεμήσουν λίγο οι ορμόνες σου και να δεις μετά με τι καμάρι θα αναφωνείς την πραγματική σου καταγωγή:

Tαρίφες

2011-08-02T10:41:00.000+03:00

Α, μωρέ οι ταξιτζήδες! Θέλουν τώρα και οι ταξιτζήδες να κάνουν μαγκιές. Ποιοι οι ταξιτζήδες! Αυτοί μωρέ που έχουν 35 άδειες από την χούντα και το παίζουν μεροκαματιάρηδες! Που σου σπάγαν τα νεύρα όταν παίρναν εσένα και ακόμα 5 στην διαδρομή για να τα κονομάνε κι εσύ να έχεις την μασχάλη της άπλυτης στην μούρη. Να τους πατήσουν από κάτω οι πασόκοι. Έτσι να μάθουν που το παίζαν και μάγκες. Αυτοί οι άχρηστοι που τάχα δεν είχαν ρέστα και σου έτρωγαν τις 50 δραχμές από τα ρέστα. Που κάπνιζαν σέρτικο με κλεισμένα παράθυρα, που δεν σου κατέβαζαν τις αποσκευές σου και ας είχες πατερίτσες. Οι ρουφιάνοι μωρέ της χούντας που ήξεραν στην επαρχία ποια πηδιέται με ποιον. Θέλουν να κάνουν μαγκιές τώρα. Εκεί να τους πατήσουν από κάτω τα ΜΑΤ να πάρουμε τα χάκια μας. Εκεί να τους δούμε υπάλληλους μεγάλων εταιριών, να λιώνουν 12 ώρες τη μέρα στο τιμόνι για 400 ευρώ το μήνα. Να πάθουν τα ίδια μωρέ με τους φορτηγατζήδες που και αυτοί από την χούντα τα βρήκαν έτοιμα τα βρωμόσκυλα. Κι άμα κρεμαστήκανε για χρέη και κανά δυο τρεις τέσσερις πέντε, τι έγινε; Όλη η οικονομία της Ελλάδας, μη νομίζετε, από αυτές τις δύο κλίκες έφθασε στα σκατά. Βέβαια! Γιατί στο κάτω-κάτω πού ήταν αυτοί όταν εμείς αγανακτήσαμε; Ε, πού ήταν;  Εκεί που είμαστε και μεις σήμερα. Όπως μας παρακολουθούσαν να ουρλιάζουμε πίνοντας φραπέ έτσι τους παρακολουθούμε κι εμείς σήμερα. Γιατί όλοι ένα ταξί κουβαλάμε στο κεφάλι μας με ένα ταξίμετρο που γράφει μόνο όταν καίγεται η δική μας γούνα και όχι του διπλανού.  Και κατεβάζουμε το «Ελεύθερο» κάθε φορά που φουσκώνει η τσέπη μας στην διαδρομή της ζωής μας. 

Κάρμεν

2011-08-01T14:54:00.000+03:00

Χιχιχιχιχιχιχι!

Δικά μας

2011-07-29T14:20:00.000+03:00

Κι όταν θα τα πάρουν όλα και ίσκιο σε Πλάτανο δεν θα έχουμε μια παλάμη, θα είμαστε καλά. Ακόμη κι όταν θα μας πάρουν τις θάλασσες και τον ήλιο. Ακόμη κι όταν μας πάρουν τους Ναούς και τα χωράφια μας. Θα είμαστε καλά, ακόμα κι όταν δεν θα υπάρχει ούτε μια στάλα τσίπουρο να βάλουμε στο ρακοπότηρό μας, ούτε μια χούφτα αλεύρι να φτιάξουμε τηγανίτες με μέλι στο μαυρισμένο τηγάνι της γιαγιάς. Θα στέκουμε όρθιοι ακόμη κι όταν με τις μπουλντόζες θα γκρεμίζουν τα γεφύρια που μας ένωναν, όταν θα στερεύουν τους καταρράκτες που λουζόμασταν παιδιά. Θα είμαστε καλά γιατί θα είμαστε χορτάτοι από όλα αυτά που δεν θα καταφέρουν ποτέ να κατανοήσουν, ποτέ να αγγίξουν μα ούτε και να οικειοποιηθούν όσο βαριά και είναι τα πουγκιά τους. Σαν ένα τραγούδι στην πλατεία του χωριού που μπορεί να δόθηκε παραγγελιά στα όργανα από πολλούς αλλά μόνο ένας τελικά ήξερε να το χορεύει.

Γεια σου, ρε μάγκα Νορβηγέ

2011-07-28T10:21:00.000+03:00

Παρακολουθώ μέρες τώρα τις θέσεις αλλά και τους σχολιασμούς με θέμα τον Νορβηγό που δεν έμεινε στα λόγια αλλά πήρε το όπλο του. Από μασονοφασίστα μέχρι ρατσιστοναζιστή και από κρυφή λούγκρα μέχρι απόγονο του Χίτλερ. Είδα μάλιστα να τον παρομοιάζουν με τύπους που ρίχνουν φόλες στα σκυλιά.  Και αναρωτιέμαι. Ποια πράξη του ήταν τέτοια που να τον λούζουν με κοσμητικά επίθετα; Άλλο τι λέω και άλλο τι κάνω. Διότι ο τύπος μπορεί να μην γουστάρει στον τόπο του μουσουλμάνους και να επιχειρηματολογεί γι’ αυτό,  αλλά δεν είδα κανένα θύμα του να είναι σκουρόχρωμο ή αλλόθρησκο. Όχι. Ήταν όλοι λευκοί γαλανομάτηδες, ομοαίματοί του. Τέκνα πολιτικών και λαμογιών, που τα ετοίμαζαν να πάρουν θέση στην παγκόσμια κατάσταση τα επόμενα χρόνια  μέσω μιας πολιτικής παράταξης σοσιαλοαριστεροκουλτουριάρηδων με το ρατσιστοφασιστικό αίμα τους από τα γεννοφάσκια τους,  που ναι μεν θέλουν ίσα δικαιώματα για όλους, αλλά ιδιωτικό νησάκι για διακοπές σε τριτοκοσμικούς δεν διέθεσαν. Ιδιωτικό νησί εργατικού κόμματος (με βάση το Σοσιαλιστικό) για συνεδρίες και μαθήματα με θέμα: «Πώς θα πηδήξετε τον κόσμο αύριο έχοντας για φερετζέ την ισότητα των λαών σήμερα». Μία νεολαία σαν του Χίτλερ δηλαδή αλλά με χαμογελάκια γλυκά και την διχαλωτή γλώσσα να κουνιέται μέσα από τα δόντια τους. Δηλαδή ,εν ολίγοις,  αν γινόταν κάτι παρόμοιο στην Ελλάδα θα το καταδικάζαμε όλοι ε; Θα λέγαμε «α, ένας φασίστας». Μόνο που αναρωτιέμαι αν αυτός ο Νορβηγός ήταν Μαρξιστής,  πολυεθνιστής,  αριστεροαναρχικός, γράφοντας μανιφέστο για την τρομοκρατία της παγκόσμιας διακυβέρνησης και έκανε ακριβώς το ίδιο πράγμα με στόχο τα ίδια ακριβώς πρόσωπα θα τον είχαν φωτό στα δεξιά των ιστοτόπων  τους με «Τιμή και δόξα» όλοι οι επαναστάτες του κώλου που όσο αυτός σχεδίαζε το πραγματικά τέλειο και απόλυτα πολιτικό χτύπημά του αυτοί έβαζαν τραγούδια για τον Άρη και τον Μπελογιάννη, για τον Τσε και τον Καζέριο; Τι νομίζετε ότι η αλλαγή του  κόσμου γίνεται με λουλουδάκια και τραγουδάκια;  Ή ότι το να είσαι «αριστερός» σε κάνει με τη μία και «μάγκα της παρέας»; Μάγκας είναι αυτός που τάραξε τον ήσυχο ύπνο μας από το ναρκωτικό της δήθεν ειρήνης. Αυτός που δεν είχε παρέα και ομάδα, δεν έπαιρνε τηλέφωνο πριν το χτύπημα στην φιλοσοσιαληστική εφημερίδα να πει "Τώρα θα κάνω Μπου". Μάγκας είναι αυτός που δεν διαχώρισε την φυλή του βάση εθνικότητας αλλά βάση πράξεων και θέσεων. Μάγκας είναι αυτός που δεν μιλάει φιλολογικά για αίμα αλλά το μυρίζει και είναι από τα χέρια του γεννημένο. Δεν είναι αυτός που σκοτώνει αδιακρίτως αλλά επιλεκτικά και καίρια.Είναι αυτός που ξέρει ότι η παγκόσμια κοινότητα είναι σε πόλεμο και από πολίτης του κόσμου γίνεται στρατιώτης  με αντίπαλο όλο το σύστημα του κόσμου παρέα. 

(Τώρα μπορείτε να βρίσετε αλλά ο Νορβηγός είναι αυτός που έκανε αυτό που εσείς ονειρεύεστε να κάνετε εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο). Συνιστώ ταινία ωραία, χαλαρή, καλοκαιρινή αν και το τέλος της φτιάχθηκε στα μέτρα της παγκόσμιας φιλήσυχης Δημοκτατορίας και μου χάλασε το σωστό Happy End. 

Αμαχητί

2011-07-25T16:33:00.000+03:00

Αναίμακτα χαθήκαμε μέσα στην σκόνη που σήκωσε η ορδή των προδοτών. Ούτε μια γρατσουνιά δεν κάναμε με το νύχι μας στο μάγουλο των πατριδοκάπηλων. Σαν τις πουτάνες στηθήκαμε στην ουρά να περάσουν οι συφιλιδικοί πελάτες εκ Παρισίων και Βερολίνου. Το μεγαλύτερο μπουρδέλο του Πλανήτη με θέα το Αιγαίο και το Ιόνιο. Χαρές και πανηγύρια θα κάνουν οι μόνιμοι τουρίστες βάζοντάς μας να χορεύουμε το "Zorba the Greek" και μεις ούτε θα θυμόμαστε το όνομα του Κακογιάννη. Λεβέντες με φουστανέλες θα κάνουν τα καραγκιοζιλίκια στα χωριά της Πίνδου για να χαρεί το νεοφερμένο κοινό του Τελ Αβίβ και τις Καρυάτιδες, που δεν πρόλαβαν να πάρουν το πλοίο της μετανάστευσης, θα τις βγάλουμε στις πασαρέλες με κραγιόν και μπόλικο οξυζενέ. Και τα βράδια θα μπαίνουμε στο κλουβί μας σαν τα υπάκουα καναρίνια ξεπουπουλιάζοντας παράλληλα το κορμί μας που θα επιμένει να μαρτυρά ότι καταβάθος είμαστε αετοί.

Έντεχνο: για τον πούτσο!

2011-07-24T20:59:00.003+03:00

Σου αρέσουν οι Coldplay; Οχι. Η Dido μήπως; Ούτε. Οι Travis; Τους θυμάσαι τους Travis; Μπααα... Ξενέρωτα, νωθρά, "μπεζ" ποπ-ροκάκια, σχεδιασμένα για χαζοκόριτσα που δε μπορούν να ξεχωρίσουν την καλή μουσική από το θόρυβο, σωστά; Σωστά. Τότε ρε πεταμένε, γιατί όταν ακούς τα αντίστοιχα ελληνικά τραγούδια, νομίζεις ότι κάνεις ζογκλερικά με την ποίηση, την κουλτούρα και τα υψηλά νοήματα; Μιλάω φυσικα για το έντεχνο. Μια απ' τις μεγαλύτερες κομπίνες που παίχτηκαν ποτέ εις βάρος του Έλληνα Καταναλωτή (ναι ρε μουνιά! Με κεφαλαίο!).

Ας ξεκινήσουμε με τα βασικά. Η μουσική είναι το ίδιο περίπλοκη με αρχάριες ασκήσεις κιθάρας σε ωδείο για κουλούς και τα φωνητικά κυμαίνονται σε "βολικές" νότες που μπορεί να πιάσει άψογα ακόμα και ο Ζεντ απ' το Police Academy. Χώρια η ηλίθια εντεχνιάρικη προφορά. Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε για ποια προφορά μιλάω. Εννοώ τα παχιά σίγμα, τα σαλιωμένα λάμδα και φυσικά, τα έψιλον που προφέρονται με ένα νυσταλέο φθόγγο ανάμεσα σε "ε" και "ο". Δεν είναι τυχαίο που ο κάθε πάπαρος που κάθεται γύρω από μια φωτιά με μια κιθάρα στο ξερό του επιλέγει να τραγουδήσει έντεχνο. Δεν είναι "ρομαντικό". ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ! Δε λέω ότι κάθε μπάντα πρέπει να απαρτίζεται ντε και καλά από καθηγητές τύπου Theater, ούτε να κάνει τσίρκο με 35 γιγα-δικασιές το δευτερόλεπτο, αλλά δείξε λίγο ταλέντο πού και πού ρε γαμιόλη! Οι μόνοι μουσικοί στο έντεχνο που είναι μάγκες και κάνουν τα όργανά τους να τραγουδάνε είναι κάτι guest μπουζουκτζίδες ή κλαρινάδες οι οποίοι στην τελική δεν ανήκουν καν στη μπάντα!

Αν τα όργανα και η φωνή στο έντεχνο είναι η βρωμερή πατούσα της ελληνικής σκηνής, τότε ο στίχος είναι η μολυσμένη παρανυχίδα της. Τόσο οι στίχοι, όσο και οι τίτλοι δίσκων και κομματιών είναι ένα συνωθύλευμα από αυτάρεσκες, κλαψομούνικες, δήθεν ερωτικές μπουρδολογίες που προσπαθούν να περάσουν για αβυσσαλέα ποίηση. "Τα δοκάρια στα γρασίδια περιμένουν τα παιδιά". ΑΡΧΙΔΙΑ ΒΡΟΝΤΟΣΑΥΡΟΥ! Το μόνο που θα συναντήσουν τα δοκάρια είναι το κλούβιο κεφάλι του Πλιάτσικα. Κι όσες αυτή τη στιγμή χαχανίζετε και το παίζετε καλτίλα με το ξεπεσμένο σύμβολο χλιμιτζουριάς που λέγεται Φίλιππος Πλιάτσικας, θυμηθείτε ότι πριν από καμια δεκαετία δαγκώνατε κάγκελο στα live των Πυξ Λαξ, ουρλιάζοντας τους στίχους απ' έξω κι ανακατωτά. Και τι στίχοι, ε; Γαμώ τα βάθη! Η μόνη περίπτωση που ο στίχος δεν προκαλεί εξέμεση είναι όταν τα τραγούδια μελοποιούν ποιήματα κάποιων άλλων που όπως και πριν, δεν ανήκουν καν στη μπάντα.

Και τώρα μια επίδειξη έντεχνου στιγουργικού οίστρου, με ένα κουπλέ από το νέο μου έντεχνο single με τίτλο "Ό,τι στον πούτσο κατεβάσει η κούτρα μου, αρκεί να έχει αναφορές σε παιδική νοσταλγία, ανεκπλήρωτη αγάπη, περίπλοκες λέξεις σε ξεκάρφωτα σημεία και πολλές παρομοιώσεις χωρίς δομή και νόημα"... ΟΚ, ο τίτλος χρειάζεται λίγη δουλειά.

Μες στις αλάνες του Βοριά

Ακούς την όψη του χειμώνα
Ποδήλατα της νιότης μας
Αγγίζουν τον κανόνα

Γάμησε! Πάμε για τη γέφυρα.

Μα δεν κοιτάς πια τίποτα
Αιώρες στους ανέμους
Η λήθη μου σκαλί-σκαλί
Διπλώνει αγαπημένους

ΠΩΩΩΩΩ! Είμαι ασταμάτητος ρε πούστη! Ρεφρέν!

Τριγύρισέ με
Αγγαλιασέ με
Σ' ένα λιμάνι του ύπνου θλιβερό
Κίτρινο αστείο
Παλιό σχολείο
Για πάντα θα προσπαθώ να κολυμπώ

Ντάξει. Απλά δεν παίζομαι. Το κομμάτι θα κυκλοφορήσει στον επόμενο δίσκο μου.

Οπότε πώς καταφέρνει το έντεχνο να είναι τόσο πετυχημένο; Δυο λέξεις: ΠΡΩΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ. Τα έφηβα κοριτσάκια χωρίζονται σε δύο βασικές κατηγορίες: α) Τα μουνιά, που αποτελούν το 10-15% της τάξης, ισιώνουν το μαλλί, ακούνε σκυλάδικα και γκομενώνονται αβέρτα επειδή, όπως προανέφερα, είναι μουνιά και β) Τις πατόλες, που είναι χοντρές, άσχημες, απελπισμένες, αυτοκτονικές και προσπαθούν να ξεχωρίσουν με την "κουλτούρα" τους, περιμένοντας ταυτόχρονα τον πρίγκηπα που θα έρθει καβάλα στο λευκό του άλογο για να γλείψει τη γάγγραινα απ' το μουνί τους. ΚΑΙΑΔΑΣ!!! Για κλίση προς το έντεχνο, η κατηγορία β δίνει συντελεστή 1,02.

Απ' την άλλη όχθη, οι άντρες που ακούν έντεχνο είναι ή πούστηδες ή λεσβίες (πολλές λεσβίες ομως!) ή ανήκουν στην κατηγορία "ο φιλενάδας" (βλ. Έλληνες συμμαθητές σε κατηγορίες) οπότε δε μετράνε. Οι 5-10 κανονικοί άντρες που ακούν έντεχνο, το ακούν για να ρίξουν κάποια γκόμενα ή για να μην τους χωρίσει η εν λόγω γκόμενα. Την επόμενη φορά που θα πετύχετε στην TV κάποιο live από Πυξ Λαξ, Κότσιρα ή Αρβανιτάκη, ρίξτε μια ματιά στο κοινό. Θα δείτε επι το πλείστον χοντρές με γυαλιά και κάπου σκόρπιους εκεί μέσα αυτούς τους 5-10 άντρες με το πιο απελπισμένο "πάρτε-με-από-δω" βλέμμα που έχετε δει στη ζωή σας. Και μια και μιλάμε για το κοινό του έντεχνου, δεν είναι λίγο ύποπτο που αποτελείται μόνο από γυναίκες; Όταν ακούω στο ραδιόφωνο live έντεχνο και ο τραγουδιστής λέει "Δικό σας!" επειδή είναι ατάλαντος και τεμπέλης, ακούγεται μια ομαδική τσιρίδα τόσο ψιλή που μου ξεκολάει τα σφραγίσματα απ' τα δόντια! Ας δούμε μερικούς μη-έντεχνους καλλιτέχνες που τείνουν να προκαλούν τραγούδια εφάμιλλων συχνοτήτων από το αποκλειστικά γυναικείο κοινό τους:

                             BACKSTREET BOYS

                              TOKIO HOTEL

                            JONAS BROTHERS

                        ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

Τυχαίο;

Εν κατακλείδει, έχουμε να κάνουμε με ένα ιδίωμα που έχει για τον πούτσο μουσική, για τον πούτσο φωνητικά, για τον πούτσο στίχους, για τον πούτσο ερμηνευτές, για τον πούτσο κοινό, για τον πούτσο βιντεοκλίπ, για τον πούτσο εξώφυλλα δίσκων και για τον πούτσο όνομα. ΕΝΤΕΧΝΟ! Μου θυμίζει τον όρο "ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ταινία". Πιο μαλακισμένη και vague ονομασία δεν μπορούσαν να βρουν; Δηλαδή όλα τα υπόλοιπα είδη μουσικής είναι άτεχνα; Σου 'χω νέα μαλάκω έντεχνιάρα: ΟΛΑ είναι τέχνη. Ακόμα κι αυτό που γράφω τώρα, θεωρητικά τέχνη είναι. Ω, ναι. Ο Ερμής του Πραξιτέλους, το έντεχνο, η Capela Sistina και η ατάκα με τη γάγγραινα στο μουνί είναι όλα τέχνη. Μόνο που εγώ δεν πλασάρω την ατάκα μου ως υψηλή ποίηση σε αγαθοβιόλικα έφηβα κοριτσάκια για 20 ευρώ το κομμάτι!

Φάε ένα μαλάκα!

Back to black

2011-07-23T21:03:00.001+03:00

14 Σεπτεμβρίου 1983 - 23 Ιουλίου 2011

Summercrime

2011-07-20T20:40:00.000+03:00

Να στάζεις ιδρώτα, να έχει χαλάσει το κλιματιστικό, να μην έχεις να πας πουθενά, να μην λέει να νυχτώσει, να βράζει το στρώμα και μάτι να μην κλείνεις, να βλέπεις τον ίδιο τοίχο όταν ανοίγεις τα μάτια σου αν και καλοκαίρι, να "ξινίζει" το φαγητό μέσα σε 3 ώρες από την ζέστη , να δαγκώνεις το κεράσι και να βλέπεις το σκουλήκι να σου τρώει το καλύτερο, να σχίζεις το καρπούζι και να βρίσκεις κολοκύθι, να έχεις επετείους θανάτου, να μυρίζει η εθνική από κουφάρια σκοτωμένων ζώων, να κλαις από το αλάτι της θάλασσας, να λείπουν μακρυά οι αγαπημένοι, να "χτυπάς" τον ήλιο κατάματα με φακό για αντίποινα, να σε στενεύουν τα περσινά καλοκαιρινά σου ρούχα, να μην μαυρίζουν οι ρυτίδες γύρω από τα μάτια, να σου μπαίνουν μύγες στα ρουθούνια την ώρα που παίρνεις την σιέστα σου, να ανοίγεις το βάζο της ζάχαρη και να βλέπεις πάρτι μυρμηγκιών, να σου κόβουν το νερό την ώρα που είσαι στο ντους, να μην θέλεις να πας πουθενά και να θέλεις να πας παντού, να είσαι ο μαλακομαγνήτης της παραλίας, να κοιτάς φωτογραφίες περασμένων καλοκαιριών και να μην σε αναγνωρίζεις, να σε τσιμπάνε όλα τα ζωύφια του πλανήτη, να ξεφλουδίζεις σαν ντομάτα για σάλτσα, να είσαι σίγουρος ότι αφού αντέχεις το καλοκαίρι τότε αντέχεις τα πάντα.

Κοφτό στα τρία

2011-07-17T23:06:00.000+03:00

Τους ευχαρίστησες όλους. Έσκυψες τόσο που γονάτισες. Δήλωσες με μεγάλη περηφάνια ποιοι είναι οι πραγματικοί σύμμαχοι και φίλοι σου. Έβαλες και το κανατάκι στο κεφάλι ξεφτιλίζοντας μια Ελλάδα που έχει πάρει ήδη τον κατήφορο της αναξιοπρέπειας εξαιτίας των επιλογών των δικών σου και των πραγματικών συντρόφων σου. Χαιρέτισες και την μακελάρισσα με τόση χαρά που σου φύγαν οι μασέλες. Όλους τους ευχαρίστησες μόνο που ξέχασες ότι αυτό που τραγουδάς σε χορούς και πανηγύρια ρίχνοντας στα όργανα επιδεικτικά τα 100ευρα για να φανείς "Έλληνας", δεν είναι ένα ακόμη τραγούδι για να φέρεις τις γύρες σου. Είναι ένα Ελληνικό "ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ" για αυτούς που έμειναν ανώνυμοι, ζωντανοί ή νεκροί. Αυτούς που νομίζεις ότι μπορείς να φτύσεις με το κολλώδες σου σάλιο για να μείνεις ζωντανός σε μία ζωή, αντίθετα με Εκείνους που κέρδισαν τόσες ζωές δίνοντας μόνο μία, κάνοντας το αυτονόητο: Κόβοντας εχθρούς και προδότες στα τρία.

Ένα ΑK-47 θα μας σώσει

2011-07-11T15:42:00.002+03:00

Τη μαϊμού όλη την κοροϊδεύουν, λαέ μου, όταν είναι άοπλη:

Ψυχή ρηχή

2011-07-08T20:23:00.001+03:00

Κι αν λέγαμε ότι, ό,τι κι αν γίνει, σε κάποιο βουνό θα βρεθούμε όλοι μαζί να τραβήξουμε την χαρακιά που θα μας χώριζε με τον πουλημένο κόσμο, κιοτέψαμε. Όνειρο ήταν κι αυτό που δεν χάθηκε ως έπρεπε στο χιόνι αλλά σε μια αμμουδιά στο τελευταίο ελληνικό καλοκαίρι. Όσο για την Ψυχή που θέλαμε να πιστεύουμε ότι ήταν τόσο βαθιά όσο των προγόνων μας, ανακαλύψαμε ότι ήταν τόση ρηχή που φθάνει μέχρι τον αστράγαλο των μικρών παιδιών, που πατρίδα φροντίσαμε να μην γνωρίσουν. Έμεινε ο ήχος από τα χάλκινα να παίζει μέσα στο μυαλό σε επανάληψη, όχι για να παίρνουμε θάρρος αλλά να κλαίμε για το υλικό που είμαστε φτιαγμένοι. Το τόσο φθηνό, τόσο κάλπικο,τόσο δειλό που δεν αξίζει μία στις αγορές του κόσμου.

Καλώς ήρθατε στο...Ισραήλ

2011-07-02T01:50:00.002+03:00

Κομάντος του λιμενικού στον Άγιο Νικόλαο έχουν περικυκλώσει καναδικό πλοίο το οποίο συμμετέχει στην αποστολή «Free Gaza» απαγορεύοντας τον απόπλου, σύμφωνα με την απόφαση του υπουργού προστασίας του Πολίτη Χρήστου Παπουτσή.

Το καναδικό πλοίο με το όνομα Ταχρίρ (σ.σ. Σημαίνει Ελευθερία και είναι εμπνευσμένο από την Πλατεία του Καΐρου όπου πραγματοποιήθηκε η εξέγερση του Αιγυπτιακού λαού) έχει μήκος 25 μέτρα και μεταφέρει περίπου 45 ανθρώπους: αντιπροσώπους από όλη την χώρα(του Καναδά), διασημότητες και δημοσιογράφους ενώ μεταφέρει και εκπροσώπους από την Αυστραλία, το Βέλγιο και την Δανία.

Οι άνδρες του λιμενικού ζήτησαν από τον καπετάνιο να παραδώσουν τα χαρτιά του πλοίου. Δημιουργήθηκε ένταση καθώς ο καπετάνιος του πλοίου θέλει να παραδώσει στις αρχές αντίγραφα και όχι τα πρωτότυπα έγγραφα ενώ αυτή τη στιγμή απειλείται η σύλληψη της επικεφαλής της καναδικής αποστολής Sandra Rush, μέλους της Καναδικής επιτροπής «Ένα πλοίο για τη Γάζα».

Σε δηλώσεις που έκανε το μέλος της καναδικής αποστολής κ.David Heap δήλωσε χαρακτηριστικά:”Μας μπλόκαραν το πλοίο με παράνομο τρόπο. Η Λιμενάρχης επικαλείται τεχνικούς λόγους για την απαγόρευση του απόπλου“, ενώ καταλήγοντας ο κος Heap καταγγέλλει ότι” το σκάφος δεν είναι ασφαλές στα χέρια των Ελληνικών Αρχών”

Η συλλογή χρημάτων για την αγορά του πλοίου έγινε από χιλιάδες Καναδούς πολίτες ενώ το πλοίο συμμετέχει στο διεθνές κίνημα αλληλεγγύης προς τους Παλαιστίνιους αναδεικνύοντας το θέμα του αποκλεισμού της Γάζας και του 1,6 εκ κατοίκων της που η πρόσβασή τους σε αγαθά και η δυνατότητα μετακίνησης τους παρεμποδίζεται μονομερώς από τον παράνομο Ισραηλινό αποκλεισμό.

Νωρίτερα, δημιουργήθηκε ένταση και στο λιμάνι του Πειραιά όταν κομάντος του λιμενικού απείλησαν τους επιβάτες του Αμερικανικού πλοίου «The Audacity of Hope», που είχε αποπλεύσει νωρίτερα από το Πέραμα με Αμερικανούς ακτιβιστές για τη Γάζα.

Flashnews

Ο Ύμνος της 29ης Ιουνίου

2011-06-30T15:07:00.000+03:00

Μέσα στου Ιούνη την γιορτή το μέλλον χτίζει η νιότη 

αγκαλιασμένοι δηλαδή με Μπάτσο, Εβραίο, Βουλευτή

και πρώτον τον Προδότη (δις ευρώ)

Τραγούδι αγάπης αντηχεί, γελούνε οι σπιούνοι 

και σμίγουν μέσα στην ψυχή του ΄81 η εποχή

 κι η 29 του Ιούνηηηηηηηηηηη  (δις ευρώ)

Μες στις καρδιές (μες στις καρδιές)

 φθάνει ζεστή (φθάνει ζεστή)

του Ιουνίου η λιακάδα 

έχουν στα στήθια μας κλειστεί:

 Μπατσόνια, Κομματόσκυλα και Πουλημένη Ελλάδα.

Ο Ήλιος του πατέρα της

2011-06-28T03:03:00.001+03:00

"Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό, και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ

Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ. Γνωρίζω εκ των  προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή  μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας  γνωστοποιήσω τα εξής: Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό  του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική  Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και  τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και  δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την  στερούσαν. Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη  Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια  πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες.     

         Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα  ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων  επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά  και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Τόσα χρόνια σας ακούω να  χρησιμοποιείτε το "Καλημέρα Ήλιε" στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις.  Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας  αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν  βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για  ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές  σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το  συγκεκριμένο τραγούδι. Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι  δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων,  πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια  αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις  σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.     

Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την  αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και  Ελευθερία. Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική,  αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ  αυτός ο τόπος. Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να  χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε  κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα. Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το  έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως  και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου. Επειδή όπως αποδείχτηκε δεν  είστε, και ούτε ήσασταν ποτέ μέρος αυτού του Λαού, και δεν έχετε πλέον  κανένα δικαίωμα και καμία νομιμοποίηση να συνεχίζετε να τον εξαπατάτε. Ο  Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας. Δεν μπορεί κανείς να  μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει".     

Μυρσίνη Λοΐζου

Υπόσχεση

2011-06-23T18:46:00.000+03:00

Λόγω έλλειψης ανδρών και έλλειψης αρκετών κιλών τσοκιών πηγαίνω προς τα πίσω για να βρω αυτούς που όταν έταζαν δεν ξεχνούσαν να ξεχρεώσουν το τάξιμο. Αυτούς που όταν γύριζαν ακόμα και από δρόμο μακρινό ήξεραν τι να κάνουν και το έκαναν. Λόγω πληθώρας καρακωλίων μένουμε βουβοί αλλά τουλάχιστον ονειρευόμαστε ότι μια μέρα θα γυρίσουν εκείνοι για να ξεχρεώσουν ένα παλιό τάξιμο. Στο παράθυρο αναμένω τον ερχομό. 

Η εποχή του φίλτρου

2011-06-10T18:43:00.000+03:00

Τα δύσκολα είναι το πιο ασφαλές φίλτρο. Πάνω του μένουν όσα πραγματικά άξιζαν να αξίζουν ενώ όλα τα άλλα που τόσο θόρυβο έκαναν, τελικά περνάνε σαν νερό και χάνονται. Στα δύσκολα μετράμε τις αντοχές αλλά και την ηθική. Όταν σβήνουν τα φώτα και όλοι τρέχουν να βγουν στο φως κάποιοι μένουν εκεί στα τυφλά να δώσουν ακόμη μία, κι ας είναι η τελευταία, μάχη. Την πιο κρίσιμη. Την πιο επώδυνη. Την πιο ηρωική.

Πρώτη θέση στο αμπάρι

2011-05-27T09:09:00.000+03:00

Ποτέ μην λες ποτέ. Κι αν δεν έχεις μάθει να πλένεις πιάτα θα μάθεις τώρα μια χαρά. Κι αν δεν έχεις συνηθίσει να σε κοιτάνε στα δόντια θα τα δείξεις μια χαρά και με μεγάλη ευχαρίστηση. Κι αν νόμιζες ότι εσύ είσαι κι άλλος δεν είναι θα δεις τι ωραία που είναι να είσαι ένας από τους άλλους. Α, έχει και τα ωραία του το θέμα της μετανάστευσης. Θα βγούμε μια φορά από το σπίτι και θα αυτή τη φορά δεν θα είναι ανάγκη να μην ξεχάσουμε να πάρουμε τα κλειδιά μαζί μας. Ώσπου να γυρίσουμε το σπίτι θα ανήκει σε άλλον. 

Θα πάρω πέτρα

2011-05-20T21:33:00.000+03:00

Όποτε βλέπω αυτή την σκηνή λέω ότι δεν τελείωσαν όλα. Λέω ότι όλα είναι πιθανά.Λέω ότι μία πέτρα είναι ισχυρότερη από μία σφαίρα. Λέω ότι το δίκαιο είναι γιγάντιο μπροστά σε όποιο κρυμμένο ή φανερό τέρας.

Δίδυμοι

2011-05-15T21:40:00.000+03:00

Στον πανικό θα βγουν τα πιο κρυφά μας ένστικτα. Στον τρόμο για το τι θα μπορούμε εμείς να πάθουμε θα κάνουμε αυτά που τρέμουμε. Με μεγάλη χαρά και μεγάλο ζήλο. Έτσι γεννιέται το είδος που θέλουν να λέγεται άνθρωπος: Μέσα από αγέλες ομοίων που κατασπαράζουν τους διαφορετικούς. Όσο και να τρέξουμε δεν θα μπορούμε να κρυφτούμε. Τι νομίζαμε; Ότι τα τέρατα της ιστορίας δεν είναι σαν εμάς; Φτυστοί με μας ήταν. Από τον ίδιο αμνιακό σάκο βγήκαμε. Το ίδιο ουρλιαχτό βγάλαμε ερχόμενοι στον κόσμο. Η διαφορά είναι ότι η μειοψηφία προσπαθεί αυτό το ουρλιαχτό να το ξεχάσει και η πλειοψηφία να το βιώσει με απάνθρωπο πάθος τουλάχιστον άλλη μια φορά. 

Πάει ο Καιρός

2011-05-11T21:08:00.000+03:00

Πέρασε ο καιρός που θα ερχόταν ο καιρός. Βγάλαμε τα καλά μας, πετάξαμε τα κυριλέ μας στον σκουπιδοτενεκέ μα ο καιρός κουράστηκε να μας περιμένει και την έκανε. Μείναμε στη μέση του δρόμου μέσα στην ψιχάλα, και η ειρωνεία είναι ότι μένουμε εκεί κοκαλωμένοι να κοιτάμε τον δρόμο που έχει  πάρει τον καιρό και τον έχει πάει σε άλλους κόσμους, μακρυά από εδώ. Κάθε γωνιά της πόλης και από ένα ραντεβού για έναν. Κάθε ένας με την κρυφή ελπίδα ότι θα γυρίσει πάλι πίσω για να ξαναπαίξει την σκηνή που εμείς χάσαμε κάνοντας ζάπινγκ σε ηλίθιες φθηνές παραγωγές γεμάτες φώτα, μα πουθενά Φως. Σου' χω μαντάτα. Ο καιρός είχε ήρθε μα εμείς χαζεύαμε τις βιτρίνες νομίζοντας ότι θα μας περιμένει για πάντα.

针鼹李

2011-05-08T10:30:00.019+03:00

Τι βλέπει ο οργισμένος άνθρωπος στον ύπνο του! Έκανα, λέει, ντου στο υπουργικό συμβούλιο της χώρας του Βασιλεύοντος Ηλίου μην αντέχοντας άλλο τις Αντιβασιλευοντοηλιακές αποφάσεις που παίρνει για τον εξαντλημένο λαό. Με υποδέχθηκε πρώτος ο 法里尔 ,που ως γνωστόν, το παίζει ο μάγκας της παρέας. Με μία αγκωνιά (ακούνητη εγώ εντελώς) πάρτον κάτω τον λαπά. Μετά ήρθε να πουλήσει μούρη ο 帕潘德里欧 (τον είδα με μαλλιά και μάλιστα καροτί) ο οποίος θεωρεί ότι επειδή νομίζει ότι τρέχει, κάνει πεσμένο ποδήλατο και υποβρύχιο κανό, μπορεί να τα βγάλει πέρα με την 针鼹李. Με τρεις κινήσεις τον έκανα να δει τη μάνα του νύφη. Αλλά εκείνο το ζωντόβολο με τα μάτια ποντικού,帕帕康斯坦丁努, μού κάνει ύπουλη επίθεση και όταν τού χώνω μία στα μούτρα, το άτιμο δίνει εντολή σε όλο το υπουργικό συμβούλιο να με λιανίσει. Αλλά δεν γνώριζαν ότι όταν εγώ βγάλω το σακάκι μου γίνομαι θερίο. Λοιπόν, που λέτε, πήγε η κλωτσιά, μπουνιά, σφαλιάρα σύννεφο. Όταν δε εμφάνισα από το πουθενά και τα nunchaku μου, α καλά! Δεν άφησα κεφάλι, δάχτυλο και πλευρό άσπαστο. Και ενώ όλοι ήταν ταμπλαρούκι κάτω, πάει κρυφά ο 帕潘德里欧 να πάρει ένα παλουκοακόντιο να με χτυπήσει, αλλά τότε σηκώθηκε η ντιβανοκασέλα της πολιτικής, που όσα κιλά έχει τόσο μυαλό του λείπει, 潘加洛斯,και του κάνει νόημα να σταματήσει διότι πίστευε ότι αφού έχει κάνει καλά 10,000,000 Δυτικοβασιλευοντοηλιακένζους επί 4 δεκαετίες, δεν θα κάνει καλά μία πορδή; Ο χοντρός ήθελε να κάνει και φιγούρες. Σήκωνε το πόδι και του' φεύγαν 泡沫拿铁 .Μιλάμε με κούρασε γιατί τον βάραγα με τις τάπες στο ψωμοσάκουλο και δεν καταλάβαινε Χριστό (έσπασε και έναν τοίχο σε μία πτώση το βουβάλι). Τέλος πάντων έμειναν όλοι κάτω από το μακέλεμα και μετά όρθια ανάμεσά τους τους είπα: "Ακούστε με καλά. Με έχετε λιανίσει στον ξύπνιο μου, αν ξανατολμήσετε να κάνετε έφοδο και στον ύπνο μου, την επόμενη φορά θα γίνει της 母狗".

Το βλέμμα του ...Θανάση

2011-05-03T23:14:00.002+03:00

"Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σαν λαός. Κάναμε τον κύκλο μας. Δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα....και πεθαίνουμε. Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα να πεθάνει γρήγορα, γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο.
Μωρή Φύση, μόνη σου είσαι; Μόνος μου είμαι κι εγώ. Πάρε ένα μπισκότο...."

Η γη μου

2011-05-02T09:52:00.000+03:00

Και όταν θα μου τα πάρουν όλα, θα κρατήσω μέσα μου τα πρωινά και τις νύχτες από τον παράδεισο που περπάτησα. Δεν χωρά αυτός ο παράδεισος ούτε σε χαρτοφυλάκια, ούτε σε χρεόγραφα, ούτε σε αξιοποιήσεις. Όσοι χαρτογιακάδες κι αν να τον ορίσουν, τον κοστολογήσουν και τον ξεπουλήσουν, τη μεγαλοπρέπεια του είναι καταδικασμένοι να μην μεταλάβουν ποτέ . Δεν αντέχουν όλα τα μάτια τα πρωινά και τις νύχτες αυτής της γης.

Οι Γερανοί

2011-05-01T18:14:00.002+03:00

Καισαριανή 1η Μάιου 1944

Έτσι πετούν ψηλά οι Γερανοί. Με το βόλι στην καρδιά και την πατρίδα στα φτερά. 

Βασιλικό γλέντι

2011-04-29T13:45:00.002+03:00

Δώστε μου ένα πριγκιπόπουλο να του χώσω ένα μήλο στο στόμα και και το ψήσω στους 200 βαθμούς Κελσίου. Μετά να το αλείψω με μπύρα Guinness εις το όνομα των Βορειοϊρλανδών και να στρώσω τραπέζι για τους  ανθρακωρύχους και λιμενεργάτες που μέσo όρο ηλικίας έχουν το 1/3 της βασιλομήτωρος. Να κόψω κομματάκια το νυφικό της "παρθένας" Κέιτ και να στείλω τα κομμάτια της πλεγμένης από ανήλικες εργάτριες δαντέλας στη Νότιο Αφρική να σκουπίζουν οι γυναίκες στις παράγκες τα δάκρυα των παιδιών τους. Θέλω το στέμμα με μια βαριοπούλα να το κάνω κομμάτια και τα διαμάντια που είναι καρφωμένα πάνω του να τα στείλω να παίζουν βόλους τα παιδιά της Σιέρα Λεόνε. Πάνω στα κεντημένα χαλιά από την Ινδία και το Πακιστάν που έχουν ακόμα των ιδρώτα 5χρονων εργατών να κλωτσήσω σαν τον George Best το βασιλικό θυρεό και να σκοράρω υπέρ των Ιπποτών της Ταπεινής Τράπεζας ανήμερα των βασιλικών πανηγυριών.  

Στον ρυθμό της Εθνικής Αναστάσεως

2011-04-24T22:23:00.001+03:00

Τον σταυρώσαν,τον ξεσταύρωσαν, τον αναστήσαν και άντε πάλι του χρόνου. Φιλήσαν με ευλάβεια τα χρυσά ευαγγέλια, έκαναν και το απαραίτητο "καμάκι" στην εκκλησία για να περνάει η ώρα ευχάριστα, μπήξαν στην κοιλίτσα τους σκωτοπνεύμονα με αυγολέμονο, σφάξαν και τον αμνό ως καλοί μιμητές των Εβραίων (ουστ από δω γιδοβοσκοί μακελάρηδες) και επιστρέφουν στις επάλξεις της αντίδρασης του χαμού.  Οι σταυρωμένοι Νεοέλληνες που δέχονται τα καρφιά της οικονομοκοινωνικής κρίσης με ρυθμό, με κίνηση μα πάνω απ' όλα με το στυλ της μοναδικής, ξεχωριστής και ανεπανάληπτης λεβεντιάς τους:

Το Μέσα

2011-04-22T20:44:00.000+03:00

Ο κόσμος έξω και ο κόσμος μέσα. Δύο κόσμοι που ζουν παράλληλα ο ένας με τον άλλον. Ψάχνουμε να βρούμε αν ο κόσμος που κουβαλάμε στο κεφάλι μας είναι αποτέλεσμα αυτού που συμβαίνει έξω ή αν τελικά το έξω υπάρχει λόγω αυτού που σέρνουμε στο κεφάλι μας. Το ερώτημα όμως αναιρείται όταν η φρίκη του έξω έχει την ίδια μυρωδιά με αυτή  που κυλάει στους έλικες του εγκεφάλου μας και βρίσκει έξοδο κατευθείαν στην καρδιά. Τι κι αν ο κόσμος υπάρχει αν τελικά δεν είναι αυτός, που -για μας- αξίζει να υπάρχει; 

Φοβάμαι

2011-04-18T17:46:00.000+03:00

Φαίνεται ότι η Ελλάδα μάς αποχαιρετά παίρνοντας μαζί της τις πολύτιμες αποσκευές της. Ό,τι μας έκανε να νιώθουμε ότι δεν είμαστε μόνοι μάς το στερεί ως τιμωρία για την πλάτη που της γυρίσαμε. Μία- μία μετράμε τις απώλειες και μένουμε πίσω σαν σε μια κατάμεστη συναυλία χωρίς πρωταγωνιστές στη σκηνή. Χωρίς ήχο, χωρίς εικόνα, χωρίς όνειρο. Η Ελλάδα τα παιδιά της δεν τα σκότωσε ποτέ. Στο ταξίδι της αποχώρησής της, χρόνια τώρα, τα κρατά από το χέρι και μεταναστεύει μαζί τους. Μένουμε πίσω ορφανά μιας χώρας Προσφυγοπούλας που δεν θα μας χαρίσει ούτε ένα τελευταίο βλέμμα......Και το πρωί ΔΕΝ θα' ναι εκεί για να μας πει: "Μη φοβάσαι"

Ξύλο, μα πολύ ξύλο!

2011-04-15T18:35:00.005+03:00

Να σε φοβούνται όπως σε φόβισαν. Να "βρέχουν" τα παντελόνια τους εκλιπαρώντας σε όπως κι εσύ εκλιπαρούσες κάποτε για μια δίκαιη μεταχείριση όταν η ζωή σου κρέμονταν από μία υπογραφή τους. Εσύ ο κακομοίρης υποταγής που καθόσουν σαν κουνέλι φοβισμένο περιμένοντας το λεπίδι να σε γδάρει λιπόθυμο. Δεν τους βλέπεις; Αυτό τελικά που φοβούνται είναι ο ίδιος ο φόβος. Αυτόν που σου επέβαλλαν 365 ημέρες επί τα χρόνια που σου κλέψαν. Το πιο ωραίο ξύλο είναι το αλύπητο που ρίχνουν οι λυπημένοι της ζωής. 

Επάνασταση, σου' ρχομαι

2011-04-11T09:36:00.004+03:00

Όταν γεράσω θα κάνω την επανάστασή μου. Αφού δεν κατάφερα να την κάνω μέχρι τώρα θα μαζέψω την ενέργεια της καταπιεσμένης μου θέλησης και θα το καίω κάθε βράδυ. Δε μπορεί, οι μπάτσοι της ζωής μου κάποια στιγμή δε θα μπορούν να με κάνουν καλά. Πού θα πάει; Θα γεράσω, δε θα γεράσω;

Άλλο η αποδοκιμασία και άλλο η βία

2011-04-07T16:32:00.002+03:00

Γιατί είναι «άσκηση βίας» να «γιαουρτώνουν» οι πολίτες έναν πολιτικό που προκαλεί κατ’ εξακολούθησιν τη νοημοσύνη και ευαισθησία τους, την αξιοπρέπειά τους; Oμόφωνα οργισμένοι οι κεκράχτες της κομματοκρατίας, «επιφανείς» δημοσιογράφοι, κομματικοί εκπρόσωποι, αλλά και απλοϊκοί παρακεντέδες της εξουσιαστικής καμαρίλας, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους: Aυτοδικία, ανόσια βία το «γιαούρτωμα». Aλλά γιατί; Προκαλεί σωματική κάκωση, αποβλέπει σε τραυματισμό, σε βλάβη της σωματικής ακεραιότητας; Γιαούρτι εκσφενδονίζουν οι πολίτες στον πολιτικό που τους προκαλεί, όχι πέτρες, ούτε καρέκλες. Eίναι άλλο πράγμα η αποδοκιμασία και άλλο η άσκηση σωματικής βίας. Kαι μάλιστα θα χαρακτήριζε κανείς το «γιαούρτωμα» μάλλον από τις επιεικέστερες, τις πιο «εξευγενισμένες» μορφές αποδοκιμασίας. Aρχετυπική έκφραση περιφρόνησης, αποστροφής και σιχασιάς είναι το φτύσιμο – ατιμωτική αποδοκιμασία. Πιο οργισμένη, οι σάπιες ντομάτες ή τα κλούβια (δύσοσμα) αυγά. Hπιότερη μορφή, το σφύριγμα, το γιουχάισμα.

H δεδομένη, σαφέστατη διαφορά της αποδοκιμασίας από την άσκηση βίας καταδείχνει και πόσο υγιές πολιτικό σύμπτωμα είναι, προπάντων σε πολιτεύματα εκφαυλισμένα, το «γιαούρτωμα». Στην Eλλάδα σήμερα ισηγορία δεν υπάρχει (ακόμα και τριάμισι εκατομμύρια υπογραφές πολιτών αν ζητούν δημοψήφισμα, πετιούνται στο καλάθι των αχρήστων) – ο λόγος του πολίτη δεν έχει την παραμικρή δυνατότητα να γίνει ακουστός. H ψήφος του, υπονομευμένη και αυτή από το μαγείρεμα των εκλογικών νόμων, την απογόμωση της αποχής, τη διαφημιστική πλύση εγκεφάλων, είναι αδύνατο να αντιπαλέψει την αυθαιρεσία.
H κομματοκρατία δεν απαγορεύει την πληροφόρηση του πολίτη, απλώς την εξουδετερώνει, όπως οι πυροτεχνουργοί τη βόμβα. O πολίτης πληροφορείται κάτι από την εγκληματική καταλήστευση του δημόσιου χρήματος, ίσως και ονόματα πολιτικών και κομματανθρώπων που ενέχονται στην κλοπή ακόμα και των χρημάτων των αναγκαίων για την εθνική άμυνα ή για τη δημόσια υγεία. Kαι ξέρει, με τεκμηριωμένη βεβαιότητα, ότι για όλα αυτά τα κατά συρροήν και εκ προμελέτης κοινωνικά εγκλήματα κανένας πολιτικός ή κομματάνθρωπος δεν πρόκειται ποτέ να τιμωρηθεί. Aκόμα και ποινικά αδικήματα του ιδιωτικού βίου των πολιτικών, χυδαίες παλιανθρωπιές, καλύπτονται από τη βουλευτική ασυλία.
Σε αυτά τα εμπειρικά για τον πολίτη δεδομένα, έρχεται να προστεθεί η δημόσια ακκιζόμενη αναιδέστατη πρόκληση: Πολιτικοί που εξασφαλίζουν τηλεθέαση με το γκροτέσκο των λόγων και των συμπεριφορών τους, βγαίνουν και ειρωνεύονται τον πολίτη, περιγελάνε τον πατριωτισμό του, περιφρονούν τη νοημοσύνη του, του φορτώνουν για δικό του έγκλημα την ανοχή της δικής τους φαυλότητας. Διόρισαν τα κόμματα την πελατεία τους, απειράριθμους διακινητές των συμφερόντων τους, πλημμύρισαν τον δημόσιο τομέα αργόσχολους χρυσοπληρωμένους κηφήνες, συνδικαλισμένη απληστία, τυραννίδα του κοινωνικού σώματος. Mπούκωσαν με ψηφοθηρικές επιδοτήσεις τάξεις και επαγγέλματα, εξαγόρασαν με τις κοινοτικές (για έργα υποδομής και σύγκλιση των οικονομιών) επιδοτήσεις εργολάβους ακαταμάχητης ασυδοσίας χάρη στα Mέσα Mαζικής Eνημέρωσης που ιδιοκατέχουν.
Kαι επειδή δεν τους έφτανε η κλοπή του εγχώριου χρήματος ούτε των ευρωπαϊκών «πακέτων», ξανοίχτηκαν οι πολιτικοί σε έναν ξέφρενο δανεισμό της χώρας, εφιαλτικόν, για είκοσι πέντε ολόκληρα χρόνια. Mόνο για να συνεχίζεται η αδίστακτη κομματική κραιπάλη. Ως την τελευταία στιγμή, ξεγέλαγαν την E. E. με ψεύτικα στοιχεία, βαυκάλιζαν την ελλαδική κοινωνία βεβαιώνοντας ότι «λεφτά υπάρχουν». Mε κατάληξη, να οδηγήσουν τη χώρα στην πιο εξευτελιστική χρεοκοπία και οικονομική υποδούλωση, να βάλουν την υπογραφή τους στην παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, περιουσία και αξιοπρέπεια. Σε τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια ιστορικής παρουσίας, το ελληνικό όνομα μάλλον δεν γνώρισε τέτοιον διεθνή εξευτελισμό.
Aνεξέλεγκτοι, ατιμώρητοι, κυβερνάνε ακόμα σήμερα τη χώρα οι αυτουργοί του εγκλήματος. Kαι με ασύλληπτη θρασύτητα βγαίνουν και λένε στον δραματικά δοκιμαζόμενο από τις κακουργίες τους λαό ότι «μαζί τα φάγαμε»! Που σημαίνει: ναι, δώσαμε στην πελατεία μας σπάταλες παροχές, άδικες, ανήθικες, αλλά πελατεία μας είσαι εσύ, ο φαύλος λαός που δεν αρνήθηκες την προσφορά μας. Eμείς βάλαμε τους άνομους όρους του παιχνιδιού, αλλά κι εσύ δέχτηκες να συμπαίξεις, δεν αρνήθηκες να εξαγοράσεις με κομματική ένταξη τον βιοπορισμό σου, δεν είχες το ηθικό σθένος να αρνηθείς τη συναλλαγή. Λοιπόν, «μαζί τα φάγαμε».
Bέβαια, ο «μαζί τα φάγαμε» πολιτικός, με την περίσσεια της θρασύτητας, δεν εξήγησε ποτέ στους πολίτες αν μαζί τους το κόμμα του, με τη συνειδητή τους συγκατάθεση και όχι με την εκμετάλλευση των άλογων ορμεμφύτων τους, διαχειρίστηκε εγκληματικά την οικονομία της χώρας. O ίδιος πολιτικός δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες της χώρας, πώς και υπηρετεί σήμερα, ως αντιπρόεδρος, έναν πρωθυπουργό στον οποίο, κατά καιρούς, καταλόγισε υστερήματα αναιρετικά κάθε δυνατότητας να τον εμπιστευθεί κανείς και να συνεργαστεί μαζί του. Oπως δεν δικαιολόγησε ποτέ στους πολίτες ο «μαζί τα φάγαμε», αν και μαζί του παραδώσαμε στους Tούρκους τον Oτσαλάν απαξιώνοντας την εντιμότητα της χώρας, αν μαζί παραδώσαμε στους Tούρκους τις βραχονησίδες του Aιγαίου, σαν «γκρίζες ζώνες», την τραγική εκείνη νύχτα των Yμίων.
Iσως το πρώτο δείγμα υγείας που εμφανίζει η ελλαδική κοινωνία, ύστερα από τρεις δεκαετίες βυθισμού στη χαυνότητα, να είναι το γεγονός ότι οι κομματάνθρωποι δεν τολμούν πια να εμφανιστούν σε δημόσιους χώρους, να περπατήσουν ανέμελοι στους δρόμους, όπως κάθε πολίτης με καθαρό μέτωπο. Ξέρουν ότι τους παραμονεύει παντού η αποδοκιμασία. Θα είναι δείγμα υπανάπτυξης οποιαδήποτε μορφή άσκησης βίας. Eίναι, όμως, παρήγορο δείγμα κοινωνικής υγείας η κοινή αποδοκιμασία. Tων αποδεδειγμένα τυράννων μας. Που ιταμότατα μας προκαλούν.

Χρήστος Γιανναράς

Εκ φύσεως

2011-04-02T11:12:00.001+03:00

Όσο και να καταπιέζεις την φύση σου για να γίνεις κομμάτι του συνόλου, αυτό που κρύβεις μέσα σου θα βγει στην επιφάνεια αργά η γρήγορα. Δεν είναι όλοι του συνόλου ακόμα και αν περπατούν ανάμεσά μας καμουφλαρισμένοι με δύο πόδια, δύο χέρια και όρθια κορμοστασιά. Το να είσαι δίποδο δεν σημαίνει ότι είσαι και άνθρωπος. Κάποιοι είναι κενά κουτιά από δέρμα και κάποιοι άλλοι (ευλογημένοι) είναι θηρία που κρύβουν την πραγματική ομορφιά τους στο λείο σάρκινο κουστούμι για να μη σε τρομάξουν. Ίσως γιατί ξέρουν ότι την αλήθεια δεν μπορούν να την αντέξουν οι τυφλές εκ φύσεως ανθρώπινες καρδιές.

Ραδιενεργοί απόβλητοι

2011-03-30T16:34:00.001+03:00

Άπλυτοι από τον καιρό του Νώε, με στόμα που βρωμάει από το αποξηραμένο σκατό που χρόνια το έλιαζαν και τελικά το έφαγαν για να μην το φάει ο ανάλογος "συνάδελφος". Εγγεγραμμένοι πάντα σε κόμματα και "συνδικαλιστές" με ώρες πληρωμένων υπερωριών σε πορείες και απεργίες που κατέληγαν σε ψαροταβέρνες οι οποίες χρεωνόταν τον λογαριασμό τους για να μην τους έρθει κανένα έξτρα μπουγιουρντί από τους "αγωνιστές". Έχουν ειδικές εκπτώσεις παντού και πάντα, ακόμα και αν τρώνε κατάρες μόλις βγουν από την πόρτα του κάθε κακομοίρη μαγαζάτορα. Πάντα πηγαίνουν τρεις μαζί για το "ξεκαθάρισμα" του κακομοίρη. Ο ένας το παίζει "άντρας", η άλλη το παίζει νομότυπη και ο τρίτος το παίζει "θα τα βρούμε". Η καρέκλα του γραφείου που κάθονται είναι η ευτυχία των στρεπτόκοκκων, σταφυλόκοκκων, τριχομονάδων και κολοβακτηριδίων. Το ίδιο και το δεξί τους χέρι. Στο τρίτο συρτάρι έχουν πάντα ταπεράκι για τσιμπολόγημα ενώ το πληρωμένο από τους κακομοίρηδες ιντέρνετ τούς έκανε και μπλογκεράδες με επαναστατικά, αλλά κατά βάθος μπανιστηρτζίδικα ενδιαφέροντα. Πόλεμοι έγιναν, πείνες έπεσαν, κρίσεις ήρθαν, πρωθυπουργοί άλλαξαν αλλά αυτοί σταθερά εκεί. Κι όταν ξεβρομίζει ο τόπος από έναν, την διαφορά δεν την καταλαβαίνουμε γιατί ένας άλλος, ίδιος ακριβώς, παίρνει την θέση του. Ναι, αυτοί και οι κατσαρίδες ήρθαν για να μείνουν.

H βόμβα μέσα σου

2011-03-26T13:47:00.001+02:00

30 τόνοι εύφλεκτα συναισθήματα

6 μεγατόνοι καθημερινών απογοητεύσεων

360 κιλά δακρύων που δεν χύθηκαν από περηφάνια

500 κιλά δακρύων που χύθηκαν για το άδικο

80 τόνοι  αξιοπρεπούς άρνησης

21 γραμ. ψυχής φουλαρισμένα με ανθρωπιά

0,1 γραμ. ψυχής δωρισμένα από τον διπλανό σου άγνωστο

1.000 μεγατόνοι συνείδησης 

950 κιλά αυταπάρνησης

520 κιλά Σιωπής 

Χρονόμετρο η απεριόριστη ποσότητα Υπομονής   

Καλώδια σύνδεσης φτιαγμένα από αναντικατάστατες απουσίες 

Πυροκροτητής ο Κόσμος έξω σου

Φλας μπακ

2011-03-20T12:18:00.001+02:00

Λίβυε,συγνώμη που συμμετέχω ως ελεύθερος δημοκρατούμενος ψηφοφόρος πολίτης σε αυτό που ήδη σου συμβαίνει.

Τόσο μακρυά κοντά μας

2011-03-18T20:52:00.001+02:00

Ο κόσμος είναι μακρυά από εδώ. Απέχει χιλιάδες μίλια ο πόνος, η απόγνωση, το άδικο. Βάζουμε τα καλά μας ρούχα να γιορτάσουμε την ματαιοδοξία μας και ο κόσμος συνεχίζει να υπάρχει μα πολύ  μακρυά από εδώ. Στον μικρόκοσμό μας, στον τεράστιο απειροελάχιστο χώρο που πιάνει το Εγώ μας, ο πραγματικός κόσμος είναι μόνο ένα εκατοστό  του δευτερολέπτου. Στα εκατομμύρια δευτερόλεπτα όμως που θα διανύσουμε μέχρι να κλείσουμε τα μάτια μας, αυτό το μοναδικό εκατοστό θα είναι τυχερός όποιος το ζήσει. Όχι για να πει ότι άντεξε, αλλά για να νιώσει ότι η Στιγμή του κόσμου μακρυά από εδώ είναι ίσως η μόνη αλήθεια που θα ζήσει μέσα στην σκεπασμένη με πούπουλα κοντινή του ζωούλα. 

Η Γέννηση ενός Πένθους

2011-03-13T09:32:00.000+02:00

Γαλουχήθηκα με Ύμνους εις την Ελευθέρια, με Επαναστάσεις ορκισμένες στο Λάβαρο της Πίστης, με χορωδίες φαφούτικων παιδιών να παραφωνούν με πάθος το Έπος του '40, με σημαίες καρφωμένες στο μπαλκόνι που δεν ήταν τόσο μεγάλες για να κρύψουν την θλίψη του μετά ζόρι Έθνους. Παπαγάλισα τόνους λέξεων της Μεγάλης Ιστορίας ενός λαού που δεν ρωτήθηκε για την Αλήθεια για να πάρω έναν καλό βαθμό στο απολυτήριο της ανεκπαίδευτης Εκπαίδευσής μου. Ύστερα ήρθε η ζωή και διαπίστωσα ότι ως κακός ηθοποιός πόζαρα μπροστά στις κάμερες της πατρίδας σαν τους ηττημένους μιας χώρας που έπνιγαν την αξιοπρέπεια σε ένα κατσαρόλι κρύας εθνικής φασολάδας.

Δελτίο ειδήσεων

2011-03-11T18:56:00.000+02:00

Φονικός σεισμός και τσουνάμι στην Ιαπωνία - Ο Καντάφι πήρε τα πάνω του - Ο Παπανδρέου θα "κάνει πόλεμο" στις 25 Μαρτίου- Ο Ν.Πατέρας δίνει 200.000 ευρώ στην ΕΛΑΣ - Ποινική δίωξη της Τζούλιας Αλεξανδράτου - Εισαγγελική παρέμβαση για τις φήμες στο ίντερνετ περί χρεοκοπίας - Υψηλές τιμές αιωρούμενων σωματιδίων στην Κοζάνη- Κατάσχεση τροφίμων στον Πειραιά - Μέρκελ: Βοηθάμε αν πουλήσετε- Ρυθμίζονται τα χρέη στους ΟΤΑ - Συνεχίζεται το διεθνές συνέδριο για την κρίση στην Αριστερά - Το 1/3 του πληθυσμού πάσχει από υπέρταση- Και άλλο πτώμα στην χωματερή Α. Λιοσίων - Σήμερα είναι Παρασκευή 11 Μαρτίου - Αύριο θα βγει ο ήλιος - Ούτε αύριο θα είσαι εδώ.

Aπάντησέ μου, Bimbo.

2011-03-09T23:58:00.001+02:00

Σε ρώτησα  στο blog σου    πριν πολύ καιρό: 

"Δεν είμαι λαός, δεν είμαι εξουσία, δεν είμαι ψηφοφόρος. Τι διάολο από  όσα γράφεις μπορεί να είμαι; Βοήθα." 

Και μου απάντησες αυτό: 

και τώρα πρέπει να πιστέψω ΑΥΤΟ και ΑΥΤΟ ;

ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ...., τα παιδιά απλά αργούν να απαντήσουν όταν τα ρωτάς, έτσι δεν είναι, Bimbo;

Καλλιτέχνης

2011-03-05T18:55:00.000+02:00

Η αυλαία ανοίγει και η απόλυτη ησυχία είναι επιβεβλημένη. Ένα παπιγιόν, ένα φράκο και μην τολμήσει κανείς να βγάλει ούτε κιχ καθώς ο καλλιτέχνης θα ακουμπήσει τα δάχτυλα στις νότες για να σας κάνει την χάρη να τον απολαύσετε. Αστραφτερές τουαλέτες και κόκκινα χαλιά και σοβαρότης στο κάργα. Η τέχνη πήγε περίπατο όταν άρχισαν να την αναλύουν οι τεμπέληδες ατάλαντοι και να ασχολούνται μαζί της απαίδευτοι ανοργασμικοί.Όσοι ποιούν κάλος, το ποιούν και με το σώβρακο.

Στης Ελλάδος τα παιδιά αφιερωμένο

2011-03-03T20:07:00.000+02:00

Anthtopous-Anthropous

2011-02-27T21:39:00.001+02:00

Σε αυτόν τον κόσμο χωράνε όλοι, μόνο που κάποιοι νιώθουν σαν εξωγήινοι. Χαίρονται με τα απλά και τα απέριττα. Είναι οι καταδικασμένοι αυτού του Πλανήτη και καθημερινώς νιώθουν έξω από τα νερά τους αλλά βρίσκουν πάντα τρόπο να νιώθουν ότι βρίσκονται στον Παράδεισο. Τα απλά που για τους υπόλοιπους είναι δεδομένα για αυτούς τους γήινους - εξωγήινους είναι δώρα. Το είδος Anthtopous-Anthropous μέρα με την μέρα, χρόνο με το χρόνο εξαφανίζεται από τους γήινους-γήινους, το πλειοψηφικό είδος που γελά μόνο με το αποτέλεσμα του απανθρωπισμού του.

Ντουέτο

2011-02-21T08:47:00.001+02:00

Θέλει Δύο για να τα βγάλεις πέρα. Ένας μπροστά και ένας να φυλάει τα νώτα, ο ένας δίπλα στον άλλον. Ο ένας να ακούει και ο άλλος να μιλά, ο ένας να πέφτει και ο άλλος να κρατά. Θέλει Δύο για να βγει ο ανήφορος...και ο κατήφορος. Ο ένας να σφυρίζει τον σκοπό και ο άλλος να κάνει τα βήματα για να βγει αξιοπρεπώς ο χορός της ζωής. Θέλει Δύο για να είσαι ομάδα.

:)

2011-02-19T12:29:00.001+02:00

Το Ελληνάριον με έκανε σήμερα να δω ότι το να είσαι ευτυχισμένος αυτές τις μέρες του άγριου κουπιού δεν είναι ούτε αμαρτία, ούτε ωχαδελφισμός. Είναι τελικά η άμυνα μας το γέλιο και η στιγμιαία ευτυχία απέναντι στα δόρατα που στοχεύουν πάνω μας. Αν χάσουμε το γενετήσιο αυτό δώρο, τότε χάσαμε την μάχη αμαχητί. Ίσως τελικά η μόνη επίθεση και άμυνά μας ταυτόχρονα, να είναι ένα γέλιο που το εξορίσαμε ίσως για να μην σκοτωθεί ή ίσως γιατί δεν θέλαμε να λεγόμαστε σε δυστυχισμένους καιρούς, ευτυχισμένοι άνθρωποι. 

Η Εποχή της Πέτρας

2011-02-16T11:56:00.000+02:00

Οι σχέσεις παλαιότερα ήταν πιο καθαρές. Πολύ παλαιότερα βέβαια. Τότε που οι άνδρες είχαν μούσκουλα γιατί τα χρειαζόταν και όχι για να καλύψουν τις όποιες "αδυναμίες" τους. Και οι γυναίκες βέβαια ήταν πιο ντόμπρες: "Πάρε το παιχνιδάκι σου και σ' άλλη παραλία, χαμένε ". Όλα ήταν ειλικρινή κάποτε. Μέχρι την στιγμή που ανακαλύφθηκε το διαμάντι. Από την εποχή της πέτρας φθάσαμε στην εποχή της ακριβής πέτρας.Φθάσαμε να παλεύουμε για τις πέτρες ξεχνώντας ότι αν παλεύαμε με τις πέτρες τα μούσκουλα δεν θα είχαν να κρύψουν "χαμηλές" λεπτομέρειες και οι υστερίες μας θα ήταν ισότιμες του σ'αγαπώ.

Τέλειωσε...

2011-02-14T11:38:00.001+02:00

"Η κυβέρνηση δεν εκποιεί, αξιοποιεί". Γράψτο αυτό 1000 φορές την ημέρα για να το βάλεις καλά στο μυαλό σου. Να μπει στο κύτταρό σου η αξιοποίηση που θα δεχθείς από τους καλλιτέχνες της σωτηρίας σου. Όπως αξιοποίησαν τους προγόνους σου θα αξιοποιήσουν και σένα. Θα είμαι και θα είσαι  ένα αξιοποιήσιμο είδος και ποιος ξέρει σε κάποιο παγκόσμιο δημόσιο πλειστηριασμό η τιμή μας από μηδενική, που είναι τώρα, να πάρει την ανιούσα. Όχι η τιμή των ιδανικών, αλλά η άλλη που χωράει σε έναν τραπεζικό λογαριασμό. Από ένας αριθμός που είσαι τώρα, μετά την αξιοποίησή σου θα είσαι ένα νούμερο με πολλά μηδενικά από πίσω. Τα μηδενικά ορίζουν την τιμή σου. Την ζωή σου. Το παρελθόν σου. Τις ρίζες σου. Τις αξίες σου. Τα μηδενικά έχουν πρόσωπο, σώμα και στόμα. Μπορεί να μην ορίζουν τις αρχές σου αλλά ορίζουν σίγουρα το τέλος σου. 

Η επανάσταση του Μορφέα

2011-02-13T14:22:00.001+02:00

Η επανάσταση ανήκει στους λάτρεις του Μορφέα. Το κρύο πιάτο της εκδίκησης είναι πιο νόστιμο όταν δεν κουράζεις ούτε το μυαλό σου, ούτε το κορμί σου για να αντισταθείς. Όσο ήσουν ξύπνιος έμπαινες στην σειρά και τραβούσες προσοχές για το τέλειο αποτέλεσμα του θριάμβου της εξουσίας ή έμπαινες στο μαύρο κατάστιχο των αναλώσιμων προϊόντων όταν οι προσοχές δεν ήταν του χαρακτήρα σου.  Εφόσον η εξουσία νομίζει ότι η απειροελάχιστη απουσία σου δεν θα την βλάψει, κλείσε το ξυπνητήρι και άλλαξε πλευρό. 

Αρματολοί και χέστες

2011-02-11T09:24:00.000+02:00

Το είδος του νεοέλληνα είναι ένα είδος που αντί να εξαφανίζεται δυστυχώς αναπτύσσεται με γοργούς ρυθμούς. Όχι μόνο σε πόλεις και μεγαλουπόλεις αλλά και σε βουνά και λαγκάδια. Όποια πέτρα να σηκώσεις θα βρεις και από έναν θρασύδειλο ο οποίος στα δύσκολα θα τηλεφωνήσει στον "γνωστό" ή όταν δεν έχει γνωστό θα εκμεταλλευτεί την θέση που του έδωσε το γλύψιμο κατουρημένων ποδιών για να σε τιμωρήσει. Τώρα σε όλα τα παραπάνω αν τύχει ο χέστης να είναι και εκ του ασφαλούς αρματολός έχεις μπροστά σου το ανθεκτικότατο είδος του κωλοέλληνα.

Καλλίμαχος vs ?

2011-02-10T10:24:00.000+02:00

Ο στρατός έχει τους δικούς του κανόνες και όσοι είμαστε έξω από αυτόν δε μπορούμε  να κρίνουμε άκαπνοι από την καρέκλα μας την δράση του.  Όμως το καλογυρισμένο βίντεο που βγήκε στην δημοσιότητα, άγνωστο από ποιους  και για ποιον λόγο, σε βάζει να αναρωτιέσαι ποιος είναι ο ρόλος του στρατού σε μία χώρα. Οδοφράγματα στα σύνορα υπάρχουν; Φωτιές σε σκουπιδοτενεκέδες υπάρχουν; Κτίρια στα βουνά υπάρχουν; Διαδηλωτές που φωνάζουν "We want peace" υπάρχουν; Συλληφθέντες με πολιτικά ρούχα απειλούμενοι από όπλο στρατιωτών υπάρχουν; Στρατιώτες με γιλέκα που γράφουν "Police" υπάρχουν; Σκυλιά που να επιτίθενται σε άοπλους υπάρχουν; Παγιδευμένα με εκρηκτικά αυτοκίνητα υπάρχουν;  Η " Ανθρωπιστική Βοήθεια" γραμμένη πάνω σε στρατιωτικά οχήματα είναι η στάχτη στα μάτια μας ή η ειρωνική υπογραφή μιας άσκησης που αντιπάλους δεν είχε εχθρούς της πατρίδας αλλά την ίδια την πατρίδα;

Αεικίνητο

2011-02-09T15:38:00.000+02:00

Και τώρα που φτιάξαμε αθάνατο τον κόσμο και η φθορά δε μας φοβίζει ας λαδώσουμε καλά την καρδιά μας για να αντέχει στην έλλειψη της απουσίας. Όταν τίποτε δε θα μας αποχωρίζεται και όταν δεν θα βλέπουμε πώς φθείρει η ζωή τότε θα είμαστε έτοιμοι να εφεύρουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό. Στην αιωνιότητα να ζούμε άνευ πόνου και άνευ δακρύων. Στο νεκροταφείο του εγκεφάλου μας δε θα υπάρχουν αναμνήσεις. Kαι το αντίτιμο της θεϊκής άφθαρτης διάνοιάς μας; Να μην είμαστε ανάμνηση για κανέναν.

Κάψτο Gary

2011-02-07T08:56:00.000+02:00

Από αγγέλους μας έκανε διαβόλους με την κιθάρα του. Από σήμερα ο "μοναχικός" των blues θα κάνει αγγέλους και διαβόλους να ροκάρουν μέχρι την Δευτέρα Παρουσία.

Κόκκινη κάρτα

2011-02-06T11:13:00.001+02:00

Θα μας μείνει μόνο η καφρίλα, αυτή που τελικά μας γαλούχησε μέσα σε κόμματα και σε γήπεδα. Ως αναλφάβητοι της ιστορίας πορευόμαστε και δρούμε σαν χιμπατζήδες σε κλουβί. Ίχνος ντροπής δεν μας έχει μείνει και κομπάζουμε για τους Παρθενώνες, που αντίθετα με μας, δεν φύτρωσαν τυχαία σε αυτό τον τόπο. Αγνοούμε τι πέρασε πριν από μας και ως ημιμαθείς και άπλυτοι το θεωρούμε τσιφλίκι μας. Πάθαμε ό,τι μας αξίζει τελικά και ό,τι μας περιμένει στον πάτο είναι το βραβείο για την πλήρη άγνοια, την πλήρη αμορφωσιά και την απόλυτη χωριατίλα που μας διέπει. Έτσι την καίμε εμείς την Ιστορία μας και έτσι μάθαμε ως όχλος να ανεβαίνουμε  στον βαθμολογικό πίνακα της δίκαιης ξεφτίλας μας. 

Ανίκητη μάχαν

2011-01-29T18:18:00.000+02:00

Ο κόσμος φτιάχτηκε στα μέτρα των ασκούριαστων. Ο συμβιβασμός να γίνεις κομμάτι αυτού του κόσμου είναι συχνά πολύ σκληρότερος από την πλήρη αποδοχή του. Ο κόσμος φτιάχτηκε στα μέτρα των ανθεκτικών αλλά το κοστούμι της  ψυχή μας φτιάχθηκε στα μέτρα μας και θέλει αμέτρητα τόπια υλικού να καλύψει το απύθμενο βάθος της, το ασυγκράτητο μήκος της και το αστείρευτο πλάτος της, που φθάνει έξω από τα όρια του όποιου τέλεια κινούμενου απάνθρωπου κόσμου. 

Batida de coco (με μεζέ)

2011-01-23T15:48:00.001+02:00

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να με εξαντλήσει θα βρει μεγάλη αντίσταση. Δε χαμπαριάζω ούτε ΦΠΑ ανεβασμένο,ούτε περαιώσεις, ούτε εμμέσους και άμεσους φόρους. Ούτε καν η απαγόρευση καπνίσματος δε με πτοεί. Να δώσουν και τον ορυκτό πλούτο και τον αέρα, να τα δώσουν όλα. Να μου πάρουν και το σπίτι, να με κλείσουν και στην ψειρού. Δε με νοιάζει καν για τα καλύτερα χρόνια μου που μπήκαν στον κουβά των μη ανακυκλώσιμων υλικών. Ανήκω στην γενιά που δεν έκανε τίποτε και έκανε τα πάντα.Στην γενιά που δεν φοβήθηκε το μαλλί χαίτη, τις αεροδυναμικές βάτες που σε έκαναν να μοιάζεις Robocop , τον Boy George και τους Duran-Duran, τα τρία μπουκάλια λακ για να σταθεί το μαλλί φουσκωτό σαν κράνος, το brakedance έξω από την στάνη (κοίταγαν τα αιγοπρόβατα σαστισμένα), τις φθηνοδαντέλες(Madonna, μας κατέστρεψες), τις άσπρες κάλτσες σε μαύρο παντοφλέ παπούτσι στυλ καράβλαχος Michael Jackson, το Μαρτίνι με λεμόνι (μπλιαχ), τα πάρτι με την επίβλεψη των γονέων, το ξέρασμα από το αλκοόλ στην αυλή πριν αντιμετωπίσει την ΕΣΑ του σπιτιού ξημερώματα Κυριακής. Ας περάσουν τα στρατεύματα της κυβερνητικής προόδου κάτω από το μίνι κόκκινο δερμάτινο φορεματάκι της γενιάς μου.

1

2011-01-20T18:23:00.001+02:00

Τα ταξίδια είναι για δυνατές φτερούγες και αλίμονο αν γεννηθείς με μικρές και αδύναμες. Μένεις πίσω να βγάλεις το Χειμώνα ενώ ξέρεις ότι οι άλλοι θα έχουν φθάσει εκεί που η ζωή τούς έχει καθορίσει να είναι. Καθώς κοιμάσαι βλέπεις το σμάρι σου να πετά πάνω από λίμνες και βουνά και εκεί στο γύρισμα του δύσκαμπτου κορμιού σου νομίζεις ότι ακουμπάς με την φτερούγα σου την φτερούγα του διπλανού σου. Έτσι βγαίνει ο Χειμώνας στα βόρεια κλίματα περιμένοντας τα Καλοκαίρια να φέρουν από το Νότο αυτούς που μίλια θα κάνουν για να βρουν τον αδύναμο που έμεινε πίσω. Το αποδημητικό που τις φτερούγες του τις έχει μόνο για τα όνειρα. 

Vincero

2011-01-15T18:54:00.000+02:00

Κι αν χάσω; Κι αν κομματιαστώ; Κι αν δεν θα έχω άλλα κουράγια; Κι αν γονατίσω και πια να σηκωθώ δύναμη δεν θα έχω; Κι αν όλα χαθούν μέσα στις λάσπες; Όλα είναι πιθανά αλλά θα έχω δώσει την μάχη . Θα κυλιστώ στην λάσπη και θα ματώσω μέχρι να μην μείνει ίχνος από τον παλιό μου δειλό εαυτό. Κι αν πέσω στη μάχη θα ξέρω ότι τουλάχιστον με νίκησα.

Χρωστούμενα

2011-01-11T18:06:00.015+02:00

Όταν θα ανταμωθούμε εμείς οι δύο και καθίσουμε στο ίδιο τραπέζι να ξέρεις ότι έχω να σου πω πολλά και επειδή τίποτε περισσότερο δεν θα μπορείς να μου κάνεις από αυτό που ήδη θα μου έχεις κάνει, θα σε τυραννήσω. Ναι, μέσα στην έδρα σου θα σκοράρω εκείνη την φορά γιατί χρόνια μέσα στην δανεική έδρα που τάχα λες ότι είναι δικιά μου, με έχεις βάλει στα 10 μέτρα και με έχεις ταράξει στα πέναλτι. Θα σου την πάρω την αρχηγεία και θα κάνω τα Ουράνια σου αλάνα να παίζουν τα παιδιά όπως άξιζε να παίζουν στο λασπωμένο γήπεδο που τάχα τους χάρισες. Αναμένοντας λοιπόν, το αναπόφευκτο ραντεβού μας, παππούλη που σαν ηδονοβλεψίας ευχαριστιέσαι με τους βιασμούς που ανεχόμαστε, ανάβω τσιγάρο δίπλα στην αντλία βενζίνης πολλών ματωμένων οκτανίων καθώς φουλάρω το ρεζερβουάρ της αντοχής μου.

Αγγελία

2011-01-10T18:25:00.006+02:00

Διαθέτω όλο μου τον χρόνο και αμάξι 4.000 κυβικών να μεταφέρω σε δεξιώσεις, υπουργικά συμβούλια, life style parties, συναντήσεις VIP, ραντεβουδάκια, εκτός και εντός έδρας, εσωτερικού και εξωτερικού, τα παρακάτω πρόσωπα: Αρχηγούς κομμάτων, βουλευτές όλων των αποχρώσεων, προέδρους κρατών, μεγαλοεκδότες, δημοσιογράφους (μικρούς και μεγάλους), τηλεπερσόνες (αυτές δυο-δυο λόγω ακριβής βενζίνης), δημάρχους, παπάδες, αρχιεπισκόπους, καντηλανάφτες (και καντηλανάφτρες), ένστολους (προτιμούνται οι μπρατσωμένοι). Για μια ασφαλή βόλτα με έναν αξιόπιστο οδηγό. Και όλα αυτά εντελώς ΔΩΡΕΑΝ και με πλήρη εχέμυθεια.

Μοιραίο

2011-01-09T17:39:00.001+02:00

Κάποιοι θα έκαναν τα πάντα για σένα. Θα γύριζαν τον κόσμο ανάποδα και θα έσπαγαν τις αλυσίδες που σε κρατούν κάτω από την οποιαδήποτε φυλάκιση. Κάποιοι θα υπέφεραν για σένα και θα γινόταν του ίδιου είδους με αυτό που είσαι εσύ αρκεί να ήταν δίπλα σου. Κάποιοι δεν θα λογάριαζαν τίποτε μπροστά στην δική σου ύπαρξη και θα σου έδειχναν τον δρόμο που θα έπρεπε να πάρεις. Κάποιοι θα ήταν γεννημένοι για σένα και θα ήταν έτοιμοι να δεχθούν τα πάντα για σένα. Κάποιοι θα ξεχνούσαν το Εγώ τους για μια σου ανάσα. Κι αν δεν το κατάφερνες ποτέ αυτό το βήμα που θα σε έκανε να νιώσεις για μια στιγμή ελεύθερος, τουλάχιστον θα ήσουν σίγουρος ότι Κάποιοι, Κάποτε, Κάπου έγιναν Αυτοί που σε έκαναν να νιώσεις Κάποιος.

Φράχτες

2011-01-08T10:35:00.001+02:00

Ο τρόπος του ηλίθιου να πηδάει φράχτη: 

Ο τρόπος του  πανέξυπνου να πηδάει φράχτη:

Ώπα τα νερά !

2011-01-06T10:35:00.000+02:00

Η ειρωνεία της ημέρας του Καθαγιασμού των Υδάτων είναι ότι πρώτη μούρη παρέα με τους ευτραφείς ρασοφόρους είναι αυτοί που καθημερινώς με τις υπογραφές τους και με την εξουσία τους έχουν κάνει ποτάμια, λίμνες, θάλασσες έναν απέραντο βόθρο. Λες κι άμα πετάξουν έναν σταυρό η μόλυνση με μιας θα εξαφανιστεί. Ο σωστός καθαγιασμός γίνεται σε μέρες άσχετες από ανθρώπους άσχετους, που αντί για σταυρό στο πάτο του ποταμού ψάχνουν να βρουν την ψυχή τους.

Πνευμονία

2011-01-05T11:32:00.000+02:00

Την ώρα που κοιμόταν έβαψα τα μαλλιά του μπαμπά σε μπλε χρώμα με μια κερομπογιά ενώ η μαμά την γλύτωσε με δύο κεραυνούς ζωγραφισμένους στα μάγουλα. Στο σκύλο έβαλα ζελέ γερού κρατήματος στο τσουλούφι πάνω στο κεφάλι του σε πανκ στυλ και στα αδέλφια μου έκανα αυτό που σιχαίνονται περισσότερο: Τους έβαλα ρουζ και κόκκινο κραγιόν στα χείλη. Δεν κατάλαβαν τίποτε στον βαθύ τους ύπνο. Με ένα σπρέι έγραψα στους τοίχους το μήνυμα: ΟΝΕΙΡΟ ΒΛΕΠΕΤΕ και γύρισα τα ηχεία προς το κέντρο του σαλονιού. Άναψα τα φώτα και κάθισα στην πολυθρόνα που έχει θέα στις πόρτες των υπνοδωματίων. Πάτησα το play και το ηχοσύστημα στην διαπασών έκανε το θαύμα του. Και εκεί στην σιγαλιά της νύχτας ήρθε η μεγάλη αποκάλυψη: Κανείς δεν αντέχει με τις πιτζάμες έξω από το σπίτι με -2 βαθμούς κελσίου.