Την κρεμάλα την λένε Δημοκρατία

|

2,7 εκατομμύρια συνταξιούχοι με μέσο όρο σύνταξης 700 ευρώ, 1 εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι με μέσο όρο μισθού 1,000 ευρώ. Δηλαδή θέλουμε 34,680,000,000 το χρόνο μόνο για αυτά. Αν σκεφτούμε ότι ο πρώτος υπολογισμός της Τρόικα για την αξία της ακίνητης περιουσία του Δημοσίου ήταν 50 δις αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πουλάμε σχεδόν μία Ελλάδα το χρόνο για να πληρώνουμε συντάξεις και μισθούς δημοσίου. Από το 2010 (που έγινε ο υπολογισμός της αξίας της ελληνικής δημόσιας περιουσίας) μέχρι το 2014, η Ελλάδα πουλήθηκε 3 φορές για την σιγουριά μισθών δημοσίου και συντάξεων.
Επειδή όμως συνταξιούχοι και δημόσιοι υπάλληλοι έχουν δικαίωμα ψήφου αυτό σημαίνει ότι 3,7 εκατομμύρια αποφασίζουν να πουλιέται κάθε χρόνο μία Ελλάδα για να παίρνουν σύνταξη και μισθό, μήνας μπαίνει-μήνας βγαίνει. Όμως τα τελευταία 4 χρόνια οι οικογένειες ζούνε από τις συντάξεις των γερόντων και από τον μισθό του δημοσίου που μπαίνει στο σπίτι, αυτό σημαίνει ότι οι ψήφοι πολλαπλασιάζονται τουλάχιστον επί 2 (αφαιρούμε τα ανήλικα τέκνα). 2Χ3,7= 7,4 εκατομμύρια ψήφοι υπέρ δημοσίων μισθών και συντάξεων που έρχονται με δάνεια από το ΔΝΤ και την ΕΕ. Άντε να βγάλουμε από το σύνολο 1 εκατομμύριο από λάθος υπολογισμό ή από συνειδητοποιημένους που χέστηκαν για το μισθό και την σύνταξη μπροστά στην αξιοπρέπεια, πάμε στα 6,4 εκατομμύρια ψήφων. Σε αυτό ας προσθέσουμε τουλάχιστον 1 εκατομμύριο λαμόγια που δεν παίρνουν σύνταξη ή μισθό του δημοσίου αλλά κονομάνε από το πλιάτσικο μέσω ΜΚΟ, μιζών και άλλων καθαρών εργασιών υπέρ της “ανάπτυξης”. 7,4 εκατομμύρια λοιπόν, θέλουν αυτή την κατάσταση και αυτή την Δημοκρατία. 
Οι υπόλοιποι ας το συνειδητοποιήσουν ότι είναι τελειωμένοι και αν ακόμα πιστεύουν ότι με τον σταυρό στο χέρι και με ένα μεροκάματο των 20 ευρώ θα καταφέρουν να αλλάξουν το προγραμμένο ακόμα δεν έχουν καταλάβει ότι δεν είναι θύματα της “κρίσης”, αλλά θύματα της Δημοκρατολαγνείας του γείτονα. 


Νάτα τα πουλάκια μου!