Πάντα επίθεση

|

Κι αφού δεν έχουμε πόλεμο να πλύνω ματωμένες φανέλες στρατιωτών, να μαγειρεύω για τα άδεια από μέρες στομάχια τους , να μαντάρω τις φθαρμένες από τις πορείες κάλτσες τους, να τους περιμένω με τα μάτια όλο αγωνία, ας βάλω πλυντήριο με τα πολύχρωμα από λάδια και σάλτσες άπλυτα της εβδομάδας κι ας απλώσω την μπουγάδα με περηφάνια. Λες και υψώνω την σημαία μιας διμοιρίας του Έρωτα και της Πατρίδας.


Νάτα τα πουλάκια μου!