Τελικά ρε Πέτρο Χατζόπουλε, θα μας πεις πόσες μαλακίες τραβάς την μέρα;

|


Τελικά είναι απίστευτο το πόσες μαλακίες μπορείς να διαβάσεις στο ίντερνετ στην στιγμή που απλώς σερφάρεις σε χαλαρούς ρυθμούς, μόνο και μόνο για να μορφώσεις μιαν άποψη για τα πεπραγμένα της ημέρας. Εκεί που βαριεστημένα διάβαζα τους τίτλους των ειδήσεων, πετάχτηκε από το πουθενά η εξής είδηση: “Ο Κορτώ διαψεύδει ότι πολιτεύεται με το “Ποτάμι.””  Και επειδή δεν έχω μυστικά από εσάς, δεν σας κρύβω ότι η ενστικτώδης αντίδρασή μου ήταν η εξής: “Αυτός ο μαλάκας ποιος είναι πάλι;”
Επειδή, όμως, δεν είναι σωστό να σε παρασύρει το ένστικτό σου, αποφάσισα να διαβάσω την “είδηση” μέχρι τέλους. Έλεγε, λοιπόν, ότι ο κ. Κορτώ διαψεύδει τα περί ανάμειξής του στην πολιτική με το κόμμα του κ. Θεοδωράκη, διότι ανέκαθεν “ήταν και παραμένει αφοσιωμένος – σχεδόν ταγμένος - σε δύο πράγματα σε αυτήν την ζωή: στον άντρα του και τα βιβλία του”
Οφείλω να ομολογήσω ότι η αρχική αδιαφορία της ιντερνετικής μου περιήγησης μετατράπηκε σε μία επιθυμία να ανακαλύψω περισσότερα πράγματα για τον κ. Κορτώ. Κακό δεν είναι να μην γνωρίζει κανείς, κακό είναι να μην ψάχνει. Με την γνωστή μέθοδο του google, πέφτω πάνω σε αυτό το λινκ: O Αύγουστος Κορτώ είναι καλυμμένος (από σεξ και εργασία)
Διαβάζω, λοιόν, σε αυτό το λινκ ότι ο κ. Κορτώ είναι συγγραφέας ο οποίος γεννήθηκε στο Καραμπουρνάκι της Θεσσαλονίκης αλλά ζει στα Εξάρχεια. Το πατρικό του σπίτι είχε μια τεράστια πιλοτή όπου “έμαθε ποδήλατο, πατίνι, λάστιχο, κουτσό και όλα αυτά που έπαιζαν τα κορίτσια. Πήγε σχολείο σε ιδιωτικά. Γυμνάσιο πήγε στο «Ανατόλια» και χρωστά πάρα πολλά σε αυτό το σχολείο, π.χ. του έδωσε τη δυνατότητα να μάθει πολύ καλά αγγλικά. Κατόπιν, από το 2007 κι εντεύθεν «αυτοεξορίστηκε» και γράφει στην αγγλική γλώσσα, κάτι που τον έκανε ακόμα πιο υπεύθυνο.”
Αρκετά παρακάτω, διαβάζω ότι “απογοητεύτηκε τρομακτικά από την ορθοδοξία μετά την πρώτη του εξομολόγηση, όταν η πρώτη ερώτηση του παπά ήταν πόσες μαλακίες τραβάει την ημέρα. Δεν μπόρεσε να απαντήσει, σηκώθηκε κι έφυγε.”
Προφανώς ο κ. Κορτώ είχε χάσει το μέτρημα ή φοβήθηκε μην τον κοντράρει ο παπάς.
Ντάξ μωρέ… και τι έγινε;
Μία λούγκρα περισσότερη…
Και τελειώνω αυτό το μικρό κείμενο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το άρχισα.
Τελικά είναι απίστευτο…
το πόσοι μαλάκες θέλουν να γίνουν Χωμενίδης στην θέση του Χωμενίδη.
Γνωστή η συνταγή… Πουστιά κι αριστεριλίκι….
Ρε μαλάκες πάρτε το χαμπάρι…. ένας είναι ο ηγέτης… Ο Νίκος Δήμου… Ο άνθρωπος ο οποίος αισθάνεται δυστυχής που γεννήθηκε Έλληνας.
Εγώ πάντως αισθάνομαι δυστυχής που γεννηθήκατε γενικώς…

Νάτα τα πουλάκια μου!