Hellas dream

|

Άκου πως θα πάει παρακάτω. Σιγά-σιγά θα βαρεθούμε να μιλάμε για την άλλη μέρα που θα έρθει. Έχουμε κάνει τόσες εξεγέρσεις στις κουβέντες μας που σκουριάσαν τα όπλα μας από το σάλιο. Θα κουραστούμε να σκοτώνουμε τους εκτελεστές μας στην φαντασία μας.  "Το μυαλό μας από ένα απέραντο νεκροταφείο φίλων"  σε ένα απέραντο σφαγείο εχθρών. Τελικά  όμως αυτοί είναι οι αθάνατοι, αντίθετα με αυτούς που αγαπήσαμε. Θα μπουχτίσουμε με τις ιδέες επιβίωσης που σκαρφιζόμαστε κάθε δευτερόλεπτο  και θα διαλέξουμε μια σκοτεινή γωνιά ελπίζοντας να γίνουμε αόρατοι  για όσο μάς απομένει. Θα συνηθίσουμε σε όλη την αναξιοπρέπεια και θα νιώθουμε ανακούφιση που δεν βρήκε το βόλι εμάς αλλά τον διπλανό μας. Δεν θα περπατάμε στη μέση του δρόμου αλλά θα πηγαίνουμε τοίχο-τοίχο όχι κοιτώντας τον ουρανό αλλά κοιτώντας πίσω μας. Και να φανταστεί κανείς ότι εμείς δεν είχαμε όνειρο να πετάξουμε αλλά να ζήσουμε πετώντας.

Νάτα τα πουλάκια μου!