Αυτά ήταν βραβεία Μοσκάρ

|

Σκέτη απογοήτευση τα βραβεία Όσκαρ. Ο θεός Ντάνιελ πήρε όσκαρ για τον χειρότερο ρόλο της ζωής του και δεν το πήρε ο Χοακίν Φίνιξ που ο άνθρωπος έδωσε ρεσιτάλ στο Master, ενώ εκείνο το Argo πήρε βραβείο ως καλύτερης ταινία δείχνοντάς μας πόσο καλοί άνθρωποι είναι οι Αμερικανοί που αφού πηδήξουν ένα έθνος χαλάνε εκατομμύρια για να σώσουν 6 δημοσίους υπαλλήλους (τους πιο ηλίθιους που είχε η Αμερικανική Πρεσβεία στον Ιράν) αλλά και κάνουν το σώσιμο των ηλιθίων   ταινία εκατομμυρίων. Έμειναν απέξω (αν είναι δυνατόν) το Amour και το Zero Dark Trirty  ( ναι στο τέλος της ταινίας δείχνει ότι όσο οι Αμερικάνοι σκότωσαν τον Μπιν Λάντεν, όπως δημοσιοποίησαν, άλλο τόσο η Αντζελίνα Τζολί είναι ηθοποιός).  Τον Ταραντίνο δεν τον σχολιάζω διότι ο άνθρωπος είναι βραβείο Όσκαρ από μόνος του.  Αλλά μία ήταν η ταινία της χρονιάς που θα έπρεπε να τα σαρώσει όλα. Από διασκευασμένο σενάριο μέχρι σκηνοθεσία και από μουσική μέχρι οπτικά εφέ. Έπρεπε να πάρει το Όσκαρ Τέχνης γιατί τελικά κινηματογράφος  δεν είναι μόνο να αφηγείσαι αλλά να δημιουργείς με βάση όχι φανταχτερές ζωές και βιογραφίες, αλλά με βάση κάτι άπιαστο που μόνο ο μάγκας δημιουργός μπορεί να στο κάνει εικόνα:


Νάτα τα πουλάκια μου!