Βασιλιάδες της Αλάνας

|

Για μάς δεν έχει αλλάξει τίποτε. Ό,τι κάναμε κάνουμε και τώρα, λες και ξέραμε από παιδιά ότι η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από ένα παιχνίδι που παίζεται από δύο πλευρές και εμείς ασυνείδητα είχαμε επιλέξει να συνεχίζουμε να παίζουμε στις αλάνες χωρίς να ονειρευόμαστε ποτέ καλοστρωμένα γήπεδα. Ποτέ δεν μάς ένοιαξε γι' αυτό που δεν φθάναμε ίσως γιατί φθάσαμε νωρίς εκεί που θέλαμε. Μια ζωή Βασιλιάδες της Αλάνας. Όσο για κάποιες στιγμές που μάς παίρνει το παράπονο για τις ζωές  των άλλων που βλέπουμε να ξεθωριάζουν είναι γιατί τελικά είμαστε βέβαιοι ότι ήταν τόσο εύκολο να επιλέξουν το όνειρο χορεύοντας με σκονισμένα παπούτσια παρά την ουτοπία τρικλίζοντας ξυπόλητοι σε χαλιά.

2 σχόλια:

Kωνσταντίνα είπε...

Την καλησπέρα μου..
Μου άρεσε τόσο το σαρκαστικό αυτό ύφος σε συνδυασμό με αυτή την ρεαλιστική παράθεση της πραγματικότητας της πλειονότητας των βολεμένων ανταρτών του καναπέ. και αυτό το κομμάτι, αυτή η απίστευτη μουσική και φωνή,με την χαρμολύπη που το συνοδεύει -για μένα τουλάχιστον- πόσο ταίριαξε με την πικρή αλήθεια που περιγράφηκε.
Να 'σαι καλά, θα σε διαβάσω προσεκτικά..

OXΙά είπε...

Κωνσταντίνα,
να' σαι κι εσύ καλά στις Αλάνες του κόσμου.

Νάτα τα πουλάκια μου!