Αυτοί, παιδί, μου δεν.....

|

Ψάχνεις την αιτία γιατί ο κόσμος είναι έτσι κι όχι αλλιώς. Κάνεις δίκες με το κεφάλι σου από ξημέρωμα σε ξημέρωμα γιατί οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν τις επιθέσεις έτσι κι όχι αλλιώς. Αναρωτιέσαι τι είναι αυτό που δεν σε έκανε σαν αυτούς ή γιατί αυτοί δεν έγιναν σαν εσένα. Και μετά γιατί να υπάρχουν αυτοί και εμείς. Συνεχίζεις να ελπίζεις και να ελπίζεις και στο τέλος η ελπίδα γίνεται σαν τη μοναξιά σου. Κολλημένη στο πετσί.  Όσο και να μιλάς, όσα και να πράττεις, όσο και να πολεμάς, εσύ θα είσαι με τους χαμένους της κάθε μάχης, της κάθε επίθεσης, του κάθε ονείρου, της ζωής  διότι οι νικητές, παιδί μου, δεν....


Αυτοί, παιδί μου, δεν...
δεν σου χαρίζουν ούτε τη νύστα τους.
Όλο δεν και δεν και δεν....τρο δεν φύτεψαν τα χέρια τους.
Δεν χάιδεψαν σκυλί, γατί, πουλάκι πληγωμένο
γυναίκα άσχημη και στερημένη.
Αυτοί παιδί μου δεν...
δεν δίνουν τ΄Αγγέλου τους νερό
δεν άκουσαν ποτέ ανάκουστο κιλαϊδισμό και λιποθυμισμένο,
δεν έπιασαν με τα ρουθούνια τους το άοσμο άνθος του θανάτου.
Δεν είδαν -κατάργησαν τα μάτια τους-μια  πιπεριά να γίνεται λιμπελούλα.
Αυτοί παιδί μου δεν...
Δεν ξέρουν, δεν αγαπούν,ξέρουνε μόνο ν΄απαιτούν
περισσότεραπερισσότεραπερισσότεραπερί-
που έτσι γράφεται το μέλλον μας.

Νάτα τα πουλάκια μου!