Δυστυχώς, εσύ πέθανες νωρίς

|

Ποιητά, σου μιλώ με απόσταση 2 μέτρων γης. Δεν ξέρω αν ήσουν πάνω από το χώμα τι θα έκανες ή τι θα έλεγες αν σου έκαναν την ίδια ερώτηση. Το σίγουρο είναι ότι υπερεκτίμησες τα γονίδια αυτού του λαού που με τόσο πάθος ύμνησες. Υπερεκτίμησες ότι αυτός ο λαός θα είχε τα κότσια να υποστηρίξει όλα αυτά για τα οποία εσύ μπήκες στην Αθανασία κάνοντάς τα λέξεις που ταξίδεψαν μέχρι το Σύμπαν. Ποιητά, όλα εδώ ξεκίνησαν και όλα εδώ τελειώνουν. Όχι γιατί αυτός ο τόπος έκανε κάτι λάθος αλλά λάθος άνθρωποι των κατοίκησαν. Ποιητά, μην στριφογυρνάς μέσα στον τάφο σου γιατί θα σε ακούσουν οι πωλητές, και οι αγοραστές ίσως να θέλουν και αυτό το κομμάτι γης που θάφτηκες. Ίσως πιστέψουν ότι η ελληνικότητα βρίσκεται ακριβώς εκεί που "κοιμάσαι" και με γεωτρύπανα να θέλουν να την εξορύξουν, να την αναλύσουν και να την κλείσουν σε θησαυροφυλάκια υψίστης ασφαλείας για να είναι σίγουροι ότι η Ελληνικότητα δεν θα απειλήσει ποτέ πια το υλιστικό όνειρο. Ότι ο ποιητής είναι νεκρός όχι την στιγμή που πεθαίνει αλλά την στιγμή που οι αξίες για τις οποίες υμνήθηκε έγιναν τα καρφιά της κάσας του.

4 σχόλια:

oikodomos είπε...

To keimeno sou exei th dynami pou exei to ksifos ths diplanhs eikonas, otan karfwnetai sthn kardia aytou pou to diabazei.

(Sygnomi gia ta greeklish. Sto diko sou blog otan grafw ellinika emfanizontai tetragvnakia, oxi lekseis.)

Kalh dynamh!

Ανώνυμος είπε...

Μπράβο

Θεόφραστος είπε...

Αυτά είναι δυστυχώς!!!

OXΙά είπε...

Οικοδόμε,
θα προτιμούσα βέβαια το ξίφος από την πένα αλλά τι να κάνουμε; Μάς πλάκωσε το στρώμα!

Αυτό με τα γκρικλις που λες, δε μπορώ να το εντοπίσω.

Ανώνυμος,
και παλαμάκια παρακαλώ. :)

Θεόφραστος,
γαμώ το δυστυχώς μας.

Νάτα τα πουλάκια μου!