Πιάσε ρυθμό

|

Ώρα να μάθουμε να ζούμε στα δύσκολα. Να πατάμε λάσπη και να νιώθουμε την υγρασία να μπαίνει μέσα από την τρύπια μας σόλα. Αν και δεν ήταν επιλογή αλλά εντολή θα πρέπει να πορευτούμε με αυτό που μάς έλαχε. Ό,τι έμαθε ο καθένας μας κλεισμένος μέσα στο σπίτι του τόσα χρόνια, τώρα πρέπει να το εντάξει στην κοινότητα. Ο καθένας ό,τι έχει. Κι όποιος δεν έχει να προσαρμοστεί. Μόνο έτσι μπορούν οι λάσπες να μην σε ενοχλούν και η βρεγμένη κάλτσα  να μη σου παγώνει το πόδι. Γιατί θα έρθουν κι άλλοι που θα μάς χρειαστούν είτε μόνοι τους, είτε στοιβαγμένοι σε βαγόνια. Αυτή η τρελή μπάντα των μοναχικών πρέπει να συγχρονιστεί για τις νύχτες που έρχονται, γιατί από εδώ και στο εξής θα βραδιάζει πριν ακόμα ξημερώσει.

3 σχόλια:

ΟΧΙΑ είπε...

grsail,
δεν γίνεται αλλιώς.

Στάχτη,
γελάμε κλαίγοντας.

Νάτα τα πουλάκια μου!