Σειρά μου

|

Θα ανάψω τσιγάρο και θα πίνω φραπέ σαν νεοέλληνας όταν θα σας δω όλους να κλαίτε με μαύρο δάκρυ. Όλους εσάς που νομίζετε ότι τίποτε δεν θα πάθετε, ότι την βολέψατε όπως κάνατε δεκαετίες, όπως μάθατε και τα τέκνα σας να κάνουν. Ακριβώς όπως κοιτάζατε κι εσείς χρόνια τώρα( και τον κοιτάτε ακόμα) το μαλάκα που δούλευε, το μαλάκα που αγωνιούσε, που ίδρωνε, που μάχονταν για την σωτηρία ενός δέντρου και ενός ποταμού, που έπεφτε κι αντί να τον βοηθήσετε να σηκωθεί σκουντάγατε τον διπλανό σας και γελούσατε επιδεικτικά λέγοντας: « Κοίτα ένα μαλάκα!». Θα αράξω στην καρέκλα , θα έχω το ένα πόδι πάνω στο άλλο και θα σας δείχνω αυτό που θα γράφει στην σόλα του παπουτσιού μου: «Μαλάκες, σειρά μου!». Και δεν θα είναι ότι απλά την γαμήσατε αλλά δεν θα ξέρετε και να σηκώνεστε. Μπουσουλώντας θα το πάτε το παραμύθι και πραγματικά θα είναι πραγματική απόλαυση, λαμόγια των κομματικών στρατών, καλοαναθρεμμένοι χοντροί πισινοί, άψυχοι παρτάκηδες, όταν το βλέμμα σας θα δείχνει ότι ξέρετε πως με αυτή την στάση του κορμιού σας μπορεί ο οποιοσδήποτε να σας κάνει ό,τι θέλει.

Νάτα τα πουλάκια μου!