Φτιάξε βαλίτσες

|

Ας θυμηθούμε. Τώρα που τα δύσκολα έγιναν δεδομένα και τα δεδομένα  υποτιμημένα νομίσματα. Ας γεμίσουμε τις βαλίτσες του μυαλού μας με τα απλά. Μία μπουγάδα της μάνας απλωμένη στην αυλή, την μυρωδιά της  ιδρωμένης φανέλας του πατέρα όταν γύριζε από τη δουλειά, ένα πάγωμα στο βλέμμα του παππού όταν άκουγε κάτι που θύμιζε πυροβολισμό, την αγκαλιά των αδελφών σου όταν γύριζες με ματωμένα γόνατα, την σιγουριά της γιαγιάς ότι η νίκη δεν ανήκει στους νικητές αλλά στους μαχητές.Οι πιο βαριές βαλίτσες είναι της μνήμης και τώρα που το νερό έφθασε μέχρι το λαιμό - θα δεις-  θα γίνουν οι βάρκες που θα μας πάνε απέναντι. 

5 σχόλια:

Νοσφεράτος είπε...

παλι αυτές οιμνημες γαμότο; Μουγιναν εφιαλτες αυτές οι κωλομνήμες ..

habilis είπε...

Αν όλα ήταν στρωμένα με ροδοπέταλα τι αξία θα είχε ο αγώνας ?

Νοσφεράτος είπε...

αλλο αγώνας αλλο αυτή η ατερμονη επαναληψη μνημων σαν τους εφιαλτες που περιγραφει ο Ντ. Λυντς

karoumpos είπε...

H μνήμη ως τόπος και ο τόπος ως μνήμη ας μη δοθούν (ξανά) αντιπαροχή όπως το 50 και το 60. Εξάλλου μόνο το παρελθόν υπάρχει...

ΟΧΙΑ είπε...

Νοσφεράτος,
αν το δεις αλλιώς είναι σωτήρια όνειρα.

habilis,
δεν υπήρξε για μας αγώνας. Μόνο παράδοση άνευ όρων.

Karoumpos,
μόνο παρελθόν πλέον είμαστε.

Νάτα τα πουλάκια μου!