Η Γέννηση ενός Πένθους

|

Γαλουχήθηκα με Ύμνους εις την Ελευθέρια, με Επαναστάσεις ορκισμένες στο Λάβαρο της Πίστης, με χορωδίες φαφούτικων παιδιών να παραφωνούν με πάθος το Έπος του '40, με σημαίες καρφωμένες στο μπαλκόνι που δεν ήταν τόσο μεγάλες για να κρύψουν την θλίψη του μετά ζόρι  Έθνους. Παπαγάλισα τόνους λέξεων της Μεγάλης Ιστορίας ενός λαού που δεν ρωτήθηκε για την Αλήθεια για να πάρω έναν καλό βαθμό στο απολυτήριο της ανεκπαίδευτης Εκπαίδευσής μου. Ύστερα ήρθε η ζωή και διαπίστωσα ότι ως κακός ηθοποιός πόζαρα μπροστά στις κάμερες της πατρίδας σαν τους ηττημένους μιας χώρας που έπνιγαν την αξιοπρέπεια σε ένα κατσαρόλι κρύας εθνικής φασολάδας.

Νάτα τα πουλάκια μου!