Αεικίνητο

|

Και τώρα που φτιάξαμε αθάνατο τον κόσμο και η φθορά δε μας φοβίζει ας λαδώσουμε καλά την καρδιά μας για να αντέχει στην έλλειψη της απουσίας. Όταν τίποτε δε θα μας αποχωρίζεται και όταν δεν θα βλέπουμε πώς φθείρει η ζωή τότε θα είμαστε έτοιμοι να εφεύρουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό. Στην αιωνιότητα να ζούμε άνευ πόνου και άνευ δακρύων. Στο νεκροταφείο του εγκεφάλου μας δε θα υπάρχουν αναμνήσεις. Kαι το αντίτιμο της θεϊκής άφθαρτης διάνοιάς μας; Να μην είμαστε ανάμνηση για κανέναν.

6 σχόλια:

Τσουχτρα είπε...

Αθάνατος κόσμος, γεμάτος νεκρούς. Τι δεν έχω καταλάβει πάλι...ποιός ξέρει ! Το αντίτιμο του να μην είμαστε ανάμνηση για κανέναν....ναι, αυτό είναι θάνατος.

Καλό απόγευμα !

πρκλς είπε...

Μμμμμ....
Αν όμως είναι να υπάρχει νεκροταφείο μέσα στον εγκέφαλό μας...

...τότε, είτε υπάρχουν είτε δεν υπάρχουν αναμνήσεις μέσα στο νεκροταφείο του εγκεφάλου μας, μικρή σημασία θα έχει, ε?
:-)

ΛΕΩΝ είπε...

Μια αληθινή "Καλημέρα"..... από μένα!

ΟΧΙΑ είπε...

Τσούχτρα,
ο πιο σκληρός θάνατος.

Πρκλς,
ανάλογα την ποιότητα του εγκεφάλου. :)

Λέων,
και από μένα.

Iptamenos Ollandos είπε...

Α καλά! Εσύ έχεις μείνει πολύ πίσω. Το λύσαμε και αυτό αγαπητή μου. Με αεικίνητο τρόπο. Φτιάξαμε το φατσοβιβλίο. ;-)

ΟΧΙΑ είπε...

Iptamenos Ollandos,
και όλοι τους οι εγγεγραμμένοι κομμένοι από την ζωή λόγω φάτσας.

Νάτα τα πουλάκια μου!