Σαν μπαλάντα

|

Μεγαλώνοντας όλες οι δυνάμεις σου μειώνονται. Φαίνεται άλλωστε από το πρωί όταν για να βγάλεις το πόδι από το κρεββάτι είναι ολόκληρη υπερπαραγωγή. Σέρνεσαι μέχρι το μπάνιο και ο καφές που φτιάχνεις δεν έχει καμία σχέση με το πρώτο καφεδάκι που έφτιαξες όταν βρήκες την ανεξαρτησία σου. Ο πρώτος καφές στην δική σου κουζίνα! Τι εμπειρία ήταν κι αυτή! Τώρα με τις βροχές νιώθεις και κάτι ψιλοπονάκια στις αρθρώσεις σου ενώ οι άσπρες τρίχες στα μαλλιά σου σού έχουν πραγματικά σπάσει τα νεύρα. Πάλι πρέπει να τα βάψω και από το πολύ βάψιμο έχω ξεχάσει ποιο ήταν τελικά το πραγματικό χρώμα των μαλλιών μου. Μεγαλώνοντας μειώνονται οι αντοχές σου, λες και κάποιος κάθε μέρα σου αφαιρεί και από κάτι που θεωρούσες κάποτε αιωνίως δεδομένο. Μόνο ένα πράγμα σου δίνει απλόχερα ο χρόνος και αυτό είναι ο αποθηκευτικός χώρος των αναμνήσεων. Αυτό λοιπόν είναι το ζύγι του χρόνου: Όσα πιο πολλά θυμάσαι τόσο μεγαλώνεις. Αυτό είναι και το δώρο του χρόνου όμως. Μοιάζει με το τέλος μιας σκληρής σε ακούσματα συναυλίας που βγαίνοντας από το γήπεδο σιγοτραγουδάς την μπαλάντα του τέλους που ασυνείδητα ξέρεις ότι θα την τραγουδάς και 20 χρόνια μετά.

8 σχόλια:

σάρα είπε...

What would you do if my heart was torn in two
More than words to show you feel
That your love for me is real
What would you say if I took those words away
Then you couldn't make things new
Just by saying I love you
More than words

μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

μέρα που είναι για μένα σήμερα βαλτή είσαι;

υγ: όσο για το χρώμα... δεν ασπρίζουν μόνο της κεφαλής οι τρίχες... :-))

Riski είπε...

Εγώ, τελευταίως, όλο τριγυρίζω το ενδεχόμενο η αλήθεια να είναι ότι, όσο πιο πολλά ξεχνάω τόσο μεγαλώνω. Ίσως είναι κρίσιμη η κατάστασή μου, ποιος ξέρει. :)))

Δράκοντας είπε...

Με βρίσκεις σε άσχημη ψυχολογική και σωματική κατάσταση Οχιά και τα γραφόμενα σου με πονάνε. Η μέση μου εσχάτως έχει σμπαραλιαστεί ολοσχερώς, η πίεση μου τραβάει την ανηφόρα και το πρωινό χτικιό επιδεινώθηκε. Όσο για τις άσπρες τρίχες πιστεύω ότι μου πάνε. Έτσι τουλάχιστον λένε κάτι πιπίνια..

Την καλημέρα μου Οχιά και καλά γεράματα να 'χουμε..

Iptamenos Ollandos είπε...

Η εμπειρία δεν σε μεγαλώνει κατ' ανάγκη. Σε πληθαίνει... φαίνεται εξάλλου από τα γεροντόπαχα :))

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Ευτυχώς που έχω προνοήσει απο δεκαετίας και τα βάφω πλατινέ και έτσι έχω όλες τις τρίχες άσπρες με άλλοθι οξυζενέ.

habilis είπε...

O χρόνος κάνει τη δουλειά του .
Ανίκητος είναι αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς δεν θα κάνουμαι τα δικά μας.

ΟΧΙΑ είπε...

σάρα,
καλημέρα

Μαμούφι,
άσπρα γένια ...... δρένια!

Riski,
το βρήκα! Αλτσχάιμερ. :))

Δράκοντα,
να είναι καλά και τρελά.

Iptamenos Ollandos,
πληθωρικέ μου εσύ!

Ερωτευμένη Σχιζοφρενή,
χαχαχχαχχαχαα

habilis,
αυτό έλειπε! Κάθονται στα αβγά τους τα "κακά παιδιά";

Νάτα τα πουλάκια μου!