Καλή πατρίδα

|

Σαν στριμωγμένη μπάντα με ξεκουρδισμένα όργανα μοιάζουμε. Αλλού να βαράει το βιολί, αλλού το μπουζούκι και εκεί λίγο πριν βγει  η φωνή να έρχεται η είδηση για να σου δίνει τον σωστό τόνο να ξεκινήσεις. Τέρμα τα σπασίματα στα μαγαζιά της γειτονιάς της Ελλάδας. Τέρμα οι τσαμπουκάδες και οι παραγγελιές οι αντρίκιες. Στριμωχθήκαμε μπροστά σε ένα μικρόφωνο και βγάζουμε τις μελωδίες αναίμακτα χωρίς ιδρώτα, χωρίς πόνο στο λαιμό  αλλά και χωρίς συναίσθημα. Μείναν να στέκουν αραδιασμένα στο μυαλό μας τα τραπέζια και οι αναποδογυρισμένες καρέκλες θυμίζοντάς μας ότι μέσα στην βρώμα τουλάχιστον λέγαμε αλήθειες. Τώρα μείναν οι αλήθειες να κολυμπούν σαν μελαγχολικά ψάρια στην γυάλα παρέα με τα χρυσόψαρα. Το είχαμε δει το δίχτυ να μας κυκλώνει αλλά θέλαμε να στριμωχτούμε για ένα μικρόφωνο που νομίζαμε ότι θα έκανε την φωνή μας δυνατή. Για ένα μικρόφωνο που ήταν το μεγαλόφονο  δόλωμά μας. 

5 σχόλια:

el Romandante είπε...

πόσο μ' αρέσουν αυτά που γράφεις βρε οχιά!

ΛΕΩΝ είπε...

Καλή Πατρίδα.....??!!
Και καλή Κυριακή

Δράκοντας είπε...

Καλή σου μέρα οχιά.
Λέω ν' απλώσω ένα δίχτυ να τσακώσω κατι μπαρμπουνοτσόγλανα.

taspa είπε...

Και μας το 'παν κατι παληκαρια, που δεν σηκωνοταν απο την καρεκλα.....
'Αν καποτε στα βροχια του πιαστεις....' και μεις τι απαντησαμε;;;
-ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ!!!!!
-ΤΗΝ ΤΥΦΛΑ ΜΑΣ..........και ψαχνουμε τα σκονισμενα κουτια για τις ληξιαρχικες μας πραξεις...

ΟΧΙΑ είπε...

el Romandante,
κι έμενα τα δικά σου.

Λέων,
και καλό μήνα.

Δράκοντας,
το'χουν "λαδώσει" και το δίχτυ αυτά.

taspa,
μας παραπλάνησε το Φως!

Νάτα τα πουλάκια μου!