Χορός χασάπικος

|

Αν δεν πεθάνεις για κάτι και για κάποιον, λένε οι ποιητές,είναι σαν να μην έχει ζήσει. Και εμείς που δεν έχουμε πεθάνει κατά αυτόν τον τρόπο των ποιητών, άραγε ζούμε; Οι μικροί θάνατοι της καθημερινότητας είναι αναίμακτοι και προσπελάσιμοι. Δεν είναι θάνατοι αυτοί. Γδαρσίματα ζωής είναι.Δεν θα ήθελα να πεθάνω για κανέναν και για τίποτε. Θα ήθελα όμως να με λέγαν Γιάννη και ένα δάκρυ θαλασσί να έπεφτε για μένα, πλένοντας τα χέρια μου μετά από  έναν δίκαιο θάνατο.

3 σχόλια:

Δράκοντας είπε...

Αν χρειαστεί μπορεί και να πεθάνω για να σώσω ένα δικό μου άνθρωπο, έναν άνθρωπο αγαπημένο. Το να σκοτώσεις όμως είναι πιο δύσκολο απ' το να σκοτωθείς.

Κι αφού στον κόσμο δε μισώ κανέναν να σκοτώσω φοβάμαι μην καμιά φορά το στρέψω στον εαυτό μου..όπως πολύ σοφά έγραψε ο Νικόλας.

ΟΧΙΑ είπε...

Δράκοντα,
μου αρέσουν τα δύσκολα.

Εν αρχή ην ο ήχος,
Η τιμιότητα είναι αρχή του καταστήματός μας. :))

Νάτα τα πουλάκια μου!