Σιωπή

|

Τι ξεχάσαμε να πούμε; Κι αν δεν το είπαμε έχει καμία σημασία τώρα πια; Εφόσον όμως μας τρώνε σαν σαράκι οι λέξεις, που δεν είπαμε όταν έπρεπε να τις πούμε, σημαίνει ότι δεν ειπωθήκαν όλα μέχρι τέλους. Οι λογαριασμοί κλείνονται όχι εν τέλει με τις πράξεις, αλλά με τις λέξεις. Αυτές άλλωστε είναι που ακούμε μέσα στο κεφάλι μας ξαφνικά κι ας μην θυμόμαστε τίποτε άλλο. Οι λέξεις που σκάλωσαν στα δόντια σαν κουρέλια σε σχάρα υπονόμου έμειναν μέσα μας. Με αυτές τις ανείπωτες θα πορευτούμε κι ας λέμε ότι κλείσαν όλοι οι λογαριασμοί. Δεν έχει σημασία λοιπόν τι δεν είπαμε. Αλλά αν δεν έχει σημασία, τότε γιατί γράφονται τραγούδια;

6 σχόλια:

staxti είπε...

Να είσαι καλά φιδάκι!!!

kakia_p είπε...

Για να αγγίξει το συναισθημα τη διαχρονικότητά του..
Γι' αυτο θα απαντούσα εγω..
Γιατί το συναίσθημα ελίσσεται ανάμεσα στην πράξη και στη λεκτική περιγραφή της...

Τα φιλιά μου.... νότες ξεχασμενου τραγουδιού....

Αγης Γήος είπε...

Γεια σου Οχια

Ναι πολλά δεν είπαμε στη ζωή μας όταν έπρεπε
Αλλά μήπως το ότι "έπρεπε" δεν ισχύει για τότε που δεν τα είπαμε αλλά για τώρα που κάτι παραπάνω ίσως καταλάβαμε;

Μήπως τότε είναι καλά καμωμένα και ειπωμένα γιατί αυτά καταλαβαίναμε κι αυτά δεν λέγαμε ή δεν κάναμε;

Μήπως πρέπει να τα πούμε και να τα κάνουμε τώρα που καταλαβαίνουμε ότι έπρεπε να ειπωθούν και να καμωθούν;

Υπέγραψα για την αποβολή του Ισραήλ από τους Ολυμπιακούς αγώνες το 2012.
Αν συμφωνείς μπορείς να υπογράψεις στο:

www.PetitionOnline.com/12101982/petition.html

Μετάφραση στα ελληνικά του κειμένου προς την Ολυμπιακή επιτροπή υπάρχει στο ιστολόγιο GRSAIL

http://grsail.blogspot.com/2010/08/2012.html

Φώντας είπε...

Γραφή, εικόνα και ήχος όπως πάντα ΕΝΑ.

Εν αρχή ην ο ήχος είπε...

Δεν υπαρχει γιατι.
Του ονειρου η πραγματικοτητα φοβιζει. Του φοβου ξεφτιζει το ονειρο.

Ισως γι' αυτο και η αλεξιου ειχε γραψει στο ρεφρεν στο μινορακι.
"Έτσι βγαίνουν τα τραγούδια μάτια μου
σε γνωρίζει ο πόνος και έρχεται κοντά σου
ακουμπάει το χέρι πάνω στα μαλλιά σου
κι έτσι κάνεις κουράγιο και τραγούδι άγιο."

ΟΧΙΑ είπε...

Στάχτη,
"καλή σου μέρα αν ξυπνάς".

kakia p,
το θέμα είναι ότι έχεις μία απάντηση. Την καλημέρα μου.

Αγης Γήος,
τα λόγια είναι καμωμένα για την στιγμή κι όταν η στιγμή περάσει τότε γίνονται δισάκι βαρύ στις πλάτες μας.
Θα το υπέγραφα αν απαιτούσε και την αποβολή δια παντός από τους Ολυμπιακούς τις ΗΠΑ για τους ίδιους και περισσότερους λόγους.

Φώντα,
Ένα αλλά Λέων :))

Εν αρχή ην ο ήχος,
ίσως πάλι τα τραγούδια να είναι η μελοποιημένη δειλία της στιγμής που σιωπήσαμε. Την καλημέρα μου.

Νάτα τα πουλάκια μου!