Ραντεβού την Δευτέρα

|

Είχα ξεχάσει ότι πέθανες. Και σήμερα κάνοντας μία ακόμη επανάσταση εκ του καναπέ σε είδα ανάμεσα σε μπούτια και βυζιά τηλεοπτικών πορνιδίων. Σε χειροκροτούσαν αλλά οι περισσότερες δεν σε είχαν απολαύσει ποτέ. Έμεινες και εσύ ένα ακόμη μεγάλο ταλέντο στα αζήτητα και μάλιστα στα στερνά σου, τα καλύτερα σου χρόνια. Από την ώρα που τα έβαλες με τον "τάπερ μαν" άρχισαν να κλείνουν οι πόρτες (αυτό τα αφιερώματα για την πάρτη σου δεν το ανέφεραν. Είπαμε το βυζόμπουτο φθάνει μέχρι ένα σημείο εγκεφαλικής έξαρσης). Από πάνω έβλεπα και το μελό τίτλο: "9 χρόνια χωρίς την Μαλβίνα". Και θυμήθηκα ότι πέθανες Ιούνη μήνα χωρίς συνεντεύξεις πόνου και δηλώσεις θάρρους. Σε λίγο θα ξεχάσω πάλι ότι πέθανες. Θα περιμένω την Δευτέρα να μου σκάσεις πάλι χαμόγελο εκ τηλεοράσεως με ένα χακί ρούχο και κόκκινο κραγιόν αποδεικνύοντας ότι η επανάσταση γίνεται και εκ του καναπέ αρκεί το οξυζενέ να μην έχει φθάσει μέχρι τη μνήμη.

5 σχόλια:

staxti είπε...

Μπράβο ρε Οχιά.Αυτή κι αν αγαπούσε την Ελλάδα.Το δάκρυ και το σπάσιμο στη φωνή της τα λέει όλα.

Φώντας είπε...

Να είσαι καλά που μας την θύμισες.
Μας τα αφαίρεσαν όλα ακόμη και τις πρόσφατα σημαντικές απώλειες.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Από τα ελάχιστα τηλεοπτικά πρόσωπα που είχαν πραγματικά κάτι να πουν και να νοιώσουν.

Τα τηλεσκουπίδια καλά θα κάνουν να μην επιχειρούν έξοδο από τους κάδους τους και βρωμίζουν τον τόπο.

Καλημέρες

ΟΧΙΑ είπε...

Στάχτη,
κι όμως πέθανε.

Φώντα,
κάποιοι είναι "καταραμένοι" να μην ξεχνιούνται ποτέ.

Ελίτσα,
καλησπέρα

Ερωτευμένη Σχιζοφρενή,
θα συνεχίσουν μέχρι όλα να γίνουν κάδοι σκουπιδιών.

Νάτα τα πουλάκια μου!