Πατρίδα

|

Αυτό ζητάς μόνο. Μία κουβέντα. Δεν θυμάσαι ούτε τα λάθη σου, ούτε τις επιλογές που μπορεί να την τυράννησαν το ίδιο, όπως και σένα. Είτε την άφησες, είτε σε πλήγωσε  το τελικό ραντεβού σας είναι μοιραίο. Θα σε περιμένει μέσα στα χαλάσματα που άφησε ο χρόνος και στις ρυτίδες, που ο κάθε εξουσιαστής της χάραξε στο πρόσωπό της, να δεις το ίδιο φως. Την βλέπεις με τα ασημένια μαλλιά της τώρα να στέκει ακούνητη. Κάτι νέο περιμένει να φανεί από την στροφή του δρόμου. Το νέο Εσένα,  ακόμα κι αν  ο χρόνος και οι εξουσιαστές σού άφησαν τα ίδια- όπως και σε αυτή- σημάδια στο κορμί και στο μυαλό. Κι έτσι σαν να μην πέρασε προδοσία και βιασμός από τα μάτια που λάτρεψες, σαν να μην πέρασε μια μέρα, στέκεις απέναντι της και ακούς αυτό που μόνο μια Πατρίδα έχει δικαίωμα να  Σε ρωτά.

4 σχόλια:

staxti είπε...

Καλωσήρθαταν μάτια!

ΥΓ:Ανάμεσα στις ντάλιες της...

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Εγώ, τι να ρωτήσω την πατρίδα;

Και ποιός θα μου απαντήσει αντ'αυτής;

Φώντας είπε...

Να είσαι καλά που μας θυμίζεις αυτές τις ΑΞΙΕΣ.

ΟΧΙΑ είπε...

Στάχτη,
χάσαμε μία Πατρίδα.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής,
"αντ'αυτής"; Κανείς δεν έχει δικαίωμα να απαντάει αντ' αυτής. Ρώτα την τα απλά. Τα αληθινά.

Φώντα,
Φύγαν οι Αξίες παίρνοντας μαζί και τις Πατρίδες μας.

Νάτα τα πουλάκια μου!