Το κουτί

|

Στέκεσαι χωρίς άμυνες όταν η πρέσα αρχίζει να σε συνθλίβει. Είναι οι  στιγμές που η ύπαρξή σου δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα κουτί αναμνήσεων  που το έχεις παραπετάξει στο πατάρι της ζωής. Και η ζωή έχει πολλά κουτάκια στοιβαγμένα σε αυτό πατάρι. Εκατομμύρια. Να στέκονται εκεί περιμένοντας την ανακύκλωση. Μεγάλα, μεσαία και μικρά όταν μπουν στο πατάρι έχουν όλα την ίδια αξία . Ανέβα στην σκάλα και βρες αυτό που σου ανήκει. Ίσως να έχει σκόνη, ίσως να έχει μούχλα, αλλά είναι η δική σου ύπαρξη που της χρωστάς ακόμα πολλές αναμνήσεις. Τόσες που το κουτί να μοιάζει σπιρτόκουτο. Τόσες που μια ζωή να μην είναι αρκετή.

5 σχόλια:

Γιωτα είπε...

Ενα μικρό μεταλλικό κουτί, με ξεθωριασμένα χρώματα και σε κάποια σημεία σκουριασμένο. Η γιαγιά μου φύλαγε τον καφέ εκεί μέσα. Είχε ωραία γεύση ο καφές της γιαγιάς μου. Αυτό το κουτί θα το σώσω από την πρέσα.
Καλή σου μέρα.

staxti είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=0uCTJ7hkX-k&feature=player_embedded#!

WishmasteR είπε...

ποτέ μια ζωή δεν θα είναι αρκετή...

ΟΧΙΑ είπε...

Γιώτα,
ζωή γεμάτη καφεΐνη...

Στάχτη,
είδες οι Άγγελοι κάνουν θαύματα!

WishamasteR,
για αυτούς που την εκτιμούν. :))

Despina είπε...

μια ζωή θα είναι πάντα λίγη...

Νάτα τα πουλάκια μου!