Ζυγιάσου

|

Αφήσαμε να παρεισφρήσει ανάμεσά μας η λαμογιά και η ανανδρία. Θεωρούμε ότι είναι πλέον κομμάτι της ζωής μας να σκύβουμε όταν ο βούρδουλας σηκώνεται πάνω από τα κεφαλιά μας. Γίναμε χέστηδες. Κοιτάμε μόνο το δικό μας τομάρι και όχι του διπλανού. Και όταν ο διπλανός πλήττεται τότε ψάχνουμε έναν θύτη για να αποδώσουμε τις ευθύνες αφού εμείς σαν κιοτήδες δε μπαίνουμε μπροστά να ζητήσουμε δικαιοσύνη παρά κρυβόμαστε πίσω από ξεθωριασμένες ιδέες και αραχνιασμένες φιλοσοφίες που ανδρώθηκαν με προσωπικές μάχες άλλων. Το ζύγιασμα θέλει άντερα, θέλει κούτελο καθαρό, θέλει να μην ζυγιάζεις εσένα με το δίκαιο. Το δίκαιο δεν ζυγιάζεται με τίποτε και με κανέναν.

4 σχόλια:

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

"Το δίκιο δε ζυγιάζεται με τίποτα και με κανέναν"....

Φώντας είπε...

Με τίποτε...με τίποτε!!! Ο κανένας ούτως ή άλλως κανένας είναι.

ΟΧΙΑ είπε...

Μαμούφι,
με τίποτε και με κανέναν.

Φώντα,
όπως το λες

Ελίτσα,
για πες.

Νάτα τα πουλάκια μου!