Πεθαίνοντας Απρίλη

|

Κάποιων η Ανάσταση δεν ήρθε ποτέ. Έμειναν εκεί στο χρόνο με μία σφαίρα στην καρδιά να φωνάζουν ότι "ακόμα έχουν ένα όνειρο". Κάποιων τα λόγια δεν ήταν μόνο αγάπης αλλά και οργής. Για το άδικο έκλειναν οι φωνητικές τους χορδές και για το όνειρο που ήλπιζαν να δουν τα παιδιά τους. Κάποιων οι ζωές ήταν ολόκληρες ένας Γολγοθάς και τα Πάθη τους κυλούσαν στο αίμα τους από την ημέρα της γέννησής τους. Κάποιοι δεν είχαν ούτε πιστούς αλλά ούτε και μάρτυρες. Κάποιοι γεννήθηκαν απλά άνθρωποι για να αποδείξουν πεθαίνοντας ότι μόνο το όνειρο δεν πεθαίνει ποτέ.
(4 Απρίλη του 68:Ένα όνειρο αναστήθηκε)

2 σχόλια:

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Πράγματι; δεν πεθαίνει; τ' όνειρο εννοώ;

ΟΧΙΑ είπε...

Μαμούφι,
ποτέ, όσο αίμα κι αν χρειαστεί.

Νάτα τα πουλάκια μου!