Καταμέτρηση

|

Μετράμε τις μέρες μας σαν τα κουκιά στο σακούλι. Κάθε μέρα το ανοίγουμε και βλέπουμε με λαχτάρα τι αποκτήσαμε. Τα θέλω μας, για να μπορούμε να τα καταμετρήσουμε, τα έχουμε εγκλωβίσει σε ύλη και μόνο σε αυτή. Αυτό που δεν έχουμε καταλάβει, και όταν θα το καταλάβουμε θα είναι πλέον αργά, είναι ότι η ύλη δεν γεμίζει τα κενά της ψυχής. Ίσα- ίσα που τα ξεχειλώνει περισσότερο έτσι ώστε να κάνουμε την ψυχή μας στο τέλος πλαστική σακούλα super market. Όλο ανοίγουν τα κενά και όλο εμείς βάζουμε κουρέλια για να τα κλείσουμε. Μέχρι που στο τέλος γινόμαστε οι ίδιοι το σακούλι με τα κουκιά. Μέχρι που στο τέλος οι μέρες μας καταντάν βραβεία μια ανόητης και άνευ λόγου πορείας.

7 σχόλια:

ΛΕΩΝ είπε...

Γεμίζουμε από σκουπίδια και αδειάζουμε από ανθρωπιά!
Καλή Επανάσταση!

ελιτσα είπε...

Ευχές από μιά σακούλα..
οικολογική όμως!
:)))

staxti είπε...

Άσχετο σχετικό.Η κερασιά άνθισε.;)

καλωδιο είπε...

Kάτι πρέπει να ευχηθώ λόγω της ημέρας, αλλά δεν ξέρω τι...
Να είσαι καλά πάντως

ΟΧΙΑ είπε...

Λέων,
και ως άδειοι πορευόμαστε.

Ελίτσα,
τουλάχιστον ανακυκλώνεσαι.

Ρίκη Ματαλλιωτάκη,
Καλά Μυαλά.

bbimbo,
σου έγραψα "Καλή κατάσταση" αλλά απ΄ό,τι φαίνεται το φέσι δε σου έχει αφήσει μυαλά! :))

Στάχτη,
να θυμηθώ να κάνω γλυκό φέτος!

Καλώδιο,
κι εσύ το ίδιο.

Νάτα τα πουλάκια μου!