Το ραντεβού

|

Αναρωτιέμαι συχνά τι να είναι η αθανασία. Είναι το έργο που αφήνεις πίσω; Είναι τα κύτταρά σου που τα διαιωνίζεις; Μετά αναρωτιέμαι σε ποιον να ανήκει η αθανασία; Την αξίζουμε όλοι μας ή μόνο οι εκλεκτοί; Ξαφνικά όμως σκέφτομαι τι σημασία να έχει η αθανασία; Ό,τι ζούμε τώρα, ό,τι είμαστε τώρα, το μετά δεν μας αφορά. Όμως το να είσαι κομμάτι ζωής κάποιου είναι η απόδειξη ότι κάποτε υπήρξες. Δεν είναι το αίμα, δεν είναι το έργο, δεν είναι ο ηρωισμός, δεν είναι η δική σου ύπαρξη.
Νιώθω ότι αθανασία είναι η μνήμη του άλλου. Η επιμονή του άλλου να σε θυμάται και να έρχεται πάντα σε ένα ραντεβού που δεν έχετε καθορίσει ποτέ. Αυτό, λοιπόν, είναι η αθανασία.
Το Τώρα που γίνεται Πάντα.


15 σχόλια:

ΛΕΩΝ είπε...

Σίγουρα η αθανασία είναι η μνήμη!
Μα πρέπει να υπάρχει κάτι σε σένα που θα ενεργοποιήσει αυτή τη μνήμη! Κι αυτό πιστεύω πως είναι το αίμα, το έργο, ο ηρωισμός ή η ίδια σου η ύπαρξη!
Καταπληκτικό animation!

Crux είπε...

Πολύ συγκινητικό το animation.Αθανασία είναι πιστεύω να υπάρχεις μετά θάνατον στη μνήμη των ζωντανών.
Οι νεκροί πεθαίνουν μόνο αν τους ξεχάσεις.
Καλημέρα :)

τάκης τυρταίος είπε...

Το κείμενο με εκφράζει απόλυτα.
Υπενθυμίζω ότι σ ένα κύκλο
η μοίρα 0 και η μοίρα 360
ταυτίζονται σ ένα αέναο ραντεβού,
δίνοντας στο ρήμα υπάρχω έννοια πλατιά.

ksipnistere είπε...

Προς το Blog σας

Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..

www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr

staxti είπε...

Και εμείς παζλ αυτών που ζουν μέσα μας.

Υπέροχη ανάρτηση.

ελιτσα είπε...

Παντού το νόμισμα έχει δυό όψεις ακόμα κι εδώ, και ακυρώνει το μεγαλείο της.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Αθανασία είναι να σκοτώνεις τον εαυτό σου κάθε νύχτα και εκείνος να επιμένει να ξαναζεί το πρωί.

Αθανασία επίσης ήταν μια συμφοιτήτριά μου αλλά δε νομίζω να εννοείς αυτή γιατί τη φώναζαν Νάνσυ:P

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Η επιμονή του άλλου να σε θυμάται όμως δεν και ο καλύτερος σύμμαχος σα θες να ελευθερωθείς - ακόμα κι όταν τον έχεις διασχίσει τον ποταμό...
Αθανασία ίσως τελικά και εντελώς παράδοξα να μην είναι η μνήμη αλλά το ακριβώς αντίθετό της.

Φώντας είπε...

"....και να έρχεται πάντα σε ένα ραντεβού που δεν έχετε καθορίσει ποτέ".
Μάλιστα...δηλαδή γιατί πρέπει να σχολιάσω εγώ τώρα. Καλή σας ημέρα κυρία μου. Επανήλθατε.

ΟΧΙΑ είπε...

Λέων,
κρατώ την ύπαρξη.

Crux,
στην ζωή να μένεις αθάνατος.

Τακη,
η ύπαρξη σου μέσα σε μία άλλη ύπαρξη κι σε μην το γνωρίζεις. Θεϊκό.

ksipnistere,
ΞΥΠΝΗΣΤΕ.

Στάχτη,
τώρα σκέψου το κάθε κομμάτι από αυτό το παζλ να πηγαίνει στο ραντεβού χωρίς εσύ να το γνωρίζεις. Δεκάδες κομματια αθανασίας....

Ελιτσα,
κάποια νομίσματα μετρούνται σε βάρος και όχι σε πλευρές.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενή,
σε κάποιο ραντεβού πηγαίνεις το πρωί. Αυτό σε κρατάει αθάνατη.

Μαμούφι,
χωρίς την βαλίτσα της μνήμης κάθε ταξίδι θα ήταν βαρετό.

Φώντα,
για να μου δίνεις αφορμές να επανέρχομαι. Τα σέβη μου.

solomantzaros είπε...

Ότι και να λες στο κείμενό σου
εγώ που έχω μια κόρη 3μισι χρονών
έγινα χάλια με το ταινιάκι.

ΟΧΙΑ είπε...

solomantzaros,
ίσα-ίσα που για σένα τα ραντεβού της μνήμης είναι δεδομένα.
Την καλημέρα μου.

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

Με πήγες πίσω..
Περίπου στα εννιά. Μέχρι τότε, ασυνείδητα, πίστευα πως τις ώρες που κοιμόμουν όλα σταματούσαν. Ότι τίποτα δεν συνέβαινε.
Η πιο αγαπημένη μου θεία, πιτσιρίκα τότε σπούδαζε την ιταλία. Την περιμέναμε να γυρίσει στην αθήνα για τις καλοκαιρινές της διακοπές. Αργούσε κι άρχισα να νυστάζω. Κοιμήθηκα πριν έρθει κι όταν ξύπνησα ήταν ξαπλωμένη δίπλα μου. Ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα ότι κι όσο ....εγώ δεν υπήρχα, όλα γύρω συνέχιζαν .
Ακόμα θυμάμαι πόσο πολύ μου είχε στοιχίσει.
Όταν αργότερα με διαβεβαίωσαν πως μερικά πράγματα είναι "αθάνατα" το ξεπέρασα :)

ελιτσα είπε...

Μαμούφι
Αλλο θυμάμαι..
Αλλο κλαίω..και αναζητώ
Κατά τ' άλλα μαζί σου..

Εντάξει Οχιά μή φωνάζεις..

ΟΧΙΑ είπε...

Φοράδα,
το να μην είσαι εκεί...τι αθανάσια!

Ελίτσα,
κάνε δουλειά σου, δεν ενοχλούμαι.

Νάτα τα πουλάκια μου!