Καρέ - καρέ

|

Χάνεται η ταυτότητά μας μέρα με τη μέρα. Την αφήνουμε πίσω σαν κάτι που μας βάραινε πολύ, κάτι που θέλαμε να το βγάλουμε και να το κλειδώσουμε στο μπαούλο με τη ναφθαλίνη. Στριμωγμένοι πια σε λαμέ καταστάσεις σε ήχους γρήγορους και άψυχους, η ταυτότητά μας μοιάζει με κόπια ταινίας μέσα στο μυαλό μας, ξεθωριασμένη. Κάποιες στιγμές μπαίνει σε λειτουργία και νιώθεις ότι αυτό που προσπαθείς να αφήσεις πίσω σου είναι τελικά ο πραγματικός σου εαυτός.

8 σχόλια:

tiktos είπε...

Γράφω ακούγοντας.
Η εθνική μου συνείδηση αρχίζει από το σπίτι μου και τον πλάτανο του χωριού μου.Κάτω από τον οποίο ξεχνιούνται όλα αλλά και οι θύμησες οργιάζουν

ελιτσα είπε...

Γρήγορους;
Και άψυχους;
Μα τί μου λέτεεεε!

τάκης τυρταίος είπε...

Το παλτό της κληρονομιάς
είναι βαρύ,
όλο στη μεταποίηση το δίνουμε..

staxti είπε...

Με ένα ποτήρι τσίπουρο στο χέρι
με τον γλυκό ήχο του κλαρίνου
με το λαούτο να σιγοντάρει
σε καλωσορίζω ψυχή μου
και σε στέλνω στις κορφές.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενής είπε...

Τι τρέχουμε τα χαζάδια; Έτσι και αλλιώς από τον εαυτό μας δε γλιτώνουμε.
Θα κάτσω να με προλάβει μήπως και συγχρονιστώ με δαύτον.

Καλησπέρες!

ksipnistere είπε...

Προς το Blog σας

Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δόση βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..

www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Το πρώτο μου φιλί φιδάκι το πήρα καλοκαίρι στα σουληνάρια κάτω από τον πλάτανο του χωριού μου.

Εκείνο το φιλί - πολύ περισσότερο κι απ' το όνομά μου - είναι η ταυτότητά μου...

ΟΧΙΑ είπε...

Τικτε,
κράτα τον Πλάτανο μέσα σου. Βαθιές οι ρίζες και απλωμένες.

Ελίτσα,
και άτσαλους. Χωρίς ρυθμό, χωρίς βήμα.

Τάκη,
με αυτό το παλτό πορευόμαστε. Αυτό τελικά μας κρατάει ζεστούς.

Στάχτη,
ψυχές με ταυτότητα...ποτέ μονάχες.

Ερωτευμένη Σχιζοφρενή,
Συγχρονίσου μαζί του. Οι νίκες και οι ήττες είναι πιο ουσιαστικές με αυτόν δίπλα σου.

ksipniste,
καλύτερα εδώ μόνη μου. Έχει και κλαρίνα, που να τρέχω τώρα!

Μαμούφι,
κράτα αυτό το φιλί και να το δίνεις μόνο εκεί που θα σέβονται την ταυτότητά σου.

Νάτα τα πουλάκια μου!