1991

|

Θυμάμαι ακόμη το ειρωνικό σχόλιο της επόμενης μέρας του θανάτου σου από ασφαλίτες που κυκλοφορούσαν έξω από το σχολείο:
" Ο Καλαμπόκας ζει, ο Τεμπονέρας όμως...;". Θυμάμαι τους ασφαλίτες όπως θυμάμαι και την φωτογραφία σου με το σιέλ πουκάμισο που ήταν αναρτημένη στα περίπτερα την επόμενη ημέρα. Θυμάμαι να νιώθω τύψεις. Μετά ένιωσα οργή και σήμερα νιώθω ότι μας πρόδωσα.


12 σχόλια:

bbimbo ( PR PROFILE ) είπε...

την καλησπέρα μου...!

Μια φορα κι εναν τρελο... είπε...

Προσπαθώ να βρω κάτι να γράψω.
Αλλά δε βγαίνει τίποτα οπότε και σωπαίνω - όπως και η μνήμη μας.

τάκης τυρταίος είπε...

Τίμησε την ιερή ιδιότητα του Δασκάλου.
Τιμή μας να τον θυμόμαστε.

ΟΧΙΑ είπε...

Bimbo,
την καλημέρα μου

Μαμούφι,
ξεχνάμε γρήγορα κι όταν θυμόμαστε είναι βαρύ φορτίο.

Τάκη,
πολύ φοβάμαι ότι άδικα πήγε.

Τίκτος,
.................

Φώντα,
τα έχω αφήσει από καιρό, δυστυχώς.

Η ΠΕΤΑΛΟΥΔΑ είπε...

θυμαμαι οτι ολοι οι δασκαλοι στο σχολειο σηκωθηκαμε και φυγαμε
οταν το πληροφορηθηκαμε...
απεργια μετα....
σημερα δεν το θυμηθηκε κανεις..
κι εμενα
εσυ μου το θυμισες.........

καλη σου μερα οχια

ΛΕΩΝ είπε...

Πόσο γρήγορα κάνουμε τελικά delete στο σκληρό μας....! Μη σου πω και format δηλαδή!
Νάσαι καλά που μας το θύμισες.....
Καλημέρα και καλή βδομάδα!

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

Σε τέτοια "κηδεία" που έχουμε πλέον μετατρέψει το σήμερα, μόνο τα μνημόσυνα του παρελθόντος, μπορούν πια να μας συγκινούν.

Καλημέρες

ΟΧΙΑ είπε...

Πεταλούδα,
εγώ θυμάμαι ότι ξέχασα.

Λέων,
πολύ αίμα έχει ποτίσει την λησμονιά μας.

Φοράδα,
καταντήσαμε: να'χουμε να θυμόμαστε.

ελιτσα είπε...

Δάσκαλοι και "δάσκαλοι"
Οι πρώτοι μας κάνουν να θυμόμαστε πως είμαστε άνθρωποι
Οι δεύτεροι μας κάνουν να το ξεχάσουμε

ΟΧΙΑ είπε...

Ελίτσα,
ακριβώς!

Νάτα τα πουλάκια μου!