Τίποτα δε θα μας χωρίσει;

|

Σε θυμήθηκα σήμερα. Με τα σχισμένα τζιν και τις αρβύλες να περπατάμε στα στενά της μικρής πόλης και να ορκιζόμαστε. Ένα ρεφρέν των INXS και μετά η είδηση ότι ο Μάικλ Χάτσενς δεν τηρείσαι τον όρκο που τραγουδούσε και κρεμάστηκε στο δωμάτιο του. Εμείς απλά κρεμάσαμε τους όρκους στην αποθήκη μαζί με τις αρβύλες.

5 σχόλια:

ελιτσα είπε...

Οι αρβύλες ξεχνιούνται...βρε.
Οι όρκοι...ποτέ..
Η σε καίνε...ή σε κάνουν και γελάς....ή...

staxti είπε...

Ένας λάθος τόνος
Τόσο όμορφος
Σα δάκρυ που έγινε
Κρασί.

ΦΟΡΑΔΑ ΣΤ΄ ΑΛΩΝΙ είπε...

Μην ακούς την ελίτσα.
Οι όρκοι ξεχνιούνται.
Οι αρβύλες ποτέ
:)

ελιτσα είπε...

Φοράδα, :)))))

Οχιά! που είσαι; Ολοι μαζί χάνεστε!
Συνεννοημένοι ήσαστε;
χαχχαχαχα!

Ωχ! Είσαστε καλά;

ΟΧΙΑ είπε...

Ελίτσα,
τώρα είμαι καλά.
Θα συμφωνήσω με την Φοράδα, οι αρβύλες δεν ξεχνιούνται. Άλλωστε, που και που κατεβαίνω στην αποθήκη για να τις καμαρώσω.

Στάχτη,
Ένας λάθος τόνος και το Πότε έγινε Ποτέ.

Φοράδα,
:))

Νάτα τα πουλάκια μου!